Drummer verliest stel

Een noodkreet via de mail. Even in een notendop. In de nacht van 3 op 4 november, na een optreden op de SS Rotterdam, is mijn man - drummer Bob Schimscheimer - zijn halve drumstel verloren uit de auto omdat de achterklep niet goed dicht zat.

De volgende dag heeft een heldhaftige vrijwillige brandweer man uit Zwijndrecht zich gemeld en zijn bijna alle spullen teruggevonden, maar later bleek dat de ronde zwarte tas met 6 bekkens erin nog spoorloos was. Het zijn nogal zeldzame en dure bekkens (waarde een aantal duizenden euro's). Bekkens bepalen de sound van een drummer en Bob is beroepsmuzikant, dus het is ook zijn broodwinning.

Vorige week melde iemand via de website Ilost dat er een tas met bekkens was gevonden onder een spoorbrug in Nijmegen. Wij dachten 1+1 =2, dat moeten de bekkens van Bob zijn. De vinder had alleen een mailadres achter gelaten en we deden er een week over om, met behulp van Omroep Gelderland, de vinder op te sporen. Je gelooft het niet, maar het waren niet zijn bekkens.

Natuurlijk hebben we een melding op marktplaats gedaan, stopheling.nl ingelicht, used products winkels in de omgeving van rotterdam gemaild, lost en found van de gemeente Rotterdam, de buurt uitgekamt, de politie etc etc.

Wij denken dat als er misschien wat aandacht via de media geschonken wordt OF de eerlijke vinder zich zal melden OF dat het de misschien iets minder eerlijke vinder, zal weerhouden ze te te verkopen/in te leveren of te dumpen.

Nu zijn we terug in Rotterdam qua zoektocht. Voor degene die ze gevonden heeft hebben we uiteraard een findersfee en een optreden

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties