Gemeente klaar voor gladheid

6803-gemeente-klaar-voor-gladheid

Gratis strooizout voor Rotterdammers: haal het tijdig in huis. De gemeente Rotterdam staat in de startblokken om in het winterseizoen gladheid te bestrijden. Ook Rotterdammers en ondernemers kunnen mee helpen door de stoep voor hun huis of bedrijf begaanbaar te houden. Zij kunnen gratis strooizout ophalen.

In heel Rotterdam staan zo’n 75 strooiwagens en 90 medewerkers continu paraat om wegen en fietspaden begaanbaar en vrij van gladheid te houden. De wagens staan bij de twee grote wintersteunpunten van de gemeente op de noordoever en de zuidoever.


Bij gladheid door opvriezen, sneeuw en ijzel zorgen strooiwagens en sneeuwschuivers ervoor dat de doorgaande routes begaanbaar blijven. Vuilnismannen rijden op de grote strooiwagens. Omdat tijdens gladheid ook het vuilnis moet worden opgehaald, zijn meer medewerkers van Stadsbeheer opgeleid om in de winterdienst mee te draaien.

Fietsroutes en voetgangersgebieden
Net als voorgaande seizoenen is er veel aandacht voor fietsroutes en voetgangersgebieden. Bij sneeuwval wordt extra ingezet op het begaanbaar houden van drukke voetpaden rondom openbare voorzieningen en bus- en tramhaltes. Bij bejaardenhuizen en winkelcentra wordt handmatig gestrooid.

Gratis strooizout
De gemeente roept bewoners, ondernemers en scholen op om tijdig strooizout in huis te halen. Zo zorgen we samen voor een veilige omgeving. Op veertien locaties in Rotterdam, waaronder de milieuparken, ligt gratis strooizout klaar.

Meer informatie is te vinden op: www.rotterdam.nl/gladheid

Foto: Gemeente Rotterdam

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties