Opening grootste pop up park ter wereld

Rotterdamse Flying Grass Carpet landt op Schouwburgplein

Woensdag 23 augustus opent wethouder Joost Eerdmans (Buitenruimte) het grootste pop up park ter wereld op het Schouwburgplein. Een groot onderdeel van dit pop up park is het Flying Grass Carpet ‘the Giant’. Deze Giant is speciaal voor Rotterdam gemaakt. De bloempatronen verwijzen naar iconische Rotterdamse gebouwen. Naast het Flying Grass Carpet komen er ook 150 bakken met bamboe en extra stoeltjes op het plein te staan.


Schouwburgplein. Foto: Rinus Vuik.

Het Flying Grass Carpet is ’s werelds grootste kunstpark in de vorm van een gigantisch Perzisch tapijt. Het tapijt is maar liefst 3500 m2 en bedekt daarmee een groot deel van het Schouwburgplein.

Gedurende de opening zijn er verschillende muzikale optredens van onder andere Rotterdamse pianiste Claudia Cassier en de volledig vrouwelijke salsaband Zulemax. Gedurende de middag vinden er nog meer muzikale optredens plaats, steeds op verschillende plekken op het Schouwburgplein

Het Flying Grass Carpet is een initiatief van de gemeente Rotterdam om het Schouwburgplein toegankelijker te maken en om ervoor te zorgen dat het een fijnere plek is om te verblijven. Het Schouwburgplein is een evenementenlocatie en wordt steeds intensiever gebruikt. Het plein heeft echter nog weinig groen. Het Flying Grass Carpet is daarmee ook een manier om te testen welk effect een andere pleinvloer en meer groen hebben op het Schouwburgplein.

Programma
15.00 uur – Opening
15.15 uur – Speech Wethouder Joost Eerdmans
15.25 uur – Uitrollen van het laatste stuk Flying Grass Carpet
15:30 uur – Optreden pianiste Claudia Cassier en salsaband Zulemax
16:00 uur – Muzikale optredens op verschillende plekken op het schouwburgplein


Jeroen Waardenburg. :
Wethouder Joost Eerdmans een stoere Gereformeerde jongen is inderdaad op het verkeerde pad;van Leefbaar Rotterdam mag je anders ver wachten.

Toch maar weer.....wanneer wordt die prachtige land verlost van de plaag en pest politieke partijen.

zondag 20 aug 2017

Jan Tak :
Hadden we kort geleden een bijeenkomst van Hamas in de Doelen, bezopen dat dit mocht doorgaan natuurlijk maar het was slechts het eerste bewijs dat de Raad totaal de weg kwijt is. In Rotterdam is er altijd een overtreffende trap, het kan altijd bezopener.

Nu krijgen de Rotterdammers een Oosters kunstgrastapijt geïnspireerd op de middeleeuwse Arabische seksverhalen "1001 nachten" nu nota bene op het Rotterdamse Schouwburgplein, ja daarmee gaan we echt de toekomst in.

Wat denkt die Eerdmans eigenlijk? Dat we daar allemaal vol overgave op de knieën en met de hol omhoog richting het oosten gaan? Is dit waar de Rotterdammer zijn belastingcentjes voor afdraagt?
Eerdmans is nu niet alleen zijn principes maar ook zijn Geloof kwijt en de echte Rotterdammer zal dit niet pikken, voor je het weet heeft Rotterdam een tapijt mat brandgaatjes :-)
Maak er dan maar gelijk de Rotterdamse Efteling van. Inshalla hahaha :-(

Ik daag iedere welgeaarde Rotterdammer uit om met een beter plan voor het plein te komen.

zondag 20 aug 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties