Graden verschil in gemeente Rotterdam

6622-graden-verschil-in-gemeente-rotterdam

(Door Hans Roodenburg)

Daar waar er géén groen, water en luchtstromingen zijn, zijn plekken het heetst in de gemeente Rotterdam. Het kan vaak zelfs enkele graden in Rotterdam schelen. Het hangt ervan af waar men woont of verblijft. Soms kan er zelfs 7 graden verschil zijn.

Al lang is bekend dat stedelijk groen een positief effect heeft op de klimaatbeheersing in de stad en op de gezondheid van de bevolking.


Het bijgaande (recente) kaartje van de gemeente Rotterdam geeft dat goed weer. De kleurenverschillen geven aan dat tussen het hardste blauw en vol oranje het bijna 3 graden in de gemiddelde luchttemperatuur kan verschillen.

In de hete zomermaanden kan het in binnensteden door het zogenaamde ‘hitte eiland-effect' tot zeven graden warmer zijn dan het omliggende landelijke gebied.

De belangrijkste oorzaken zijn:

•de hogere absorptie van zonlicht door donkere materialen, zoals asfalt en beton

•lage windsnelheden die de hitte minder snel af kunnen voeren

•minder natuurlijke verdamping door verharde oppervlakten

•warmte die vrijkomt door menselijke activiteiten zoals gemotoriseerd vervoer, airconditioning en de uitstoot van fabrieken.

Bij hittegolven krijgen veel mensen last van gezondheidsklachten. Volgens de www.atlasnatuurlijkkapitaal.nl (kies kaarten ‘verkoeling in de stad’) sterven er per week in heel Nederland circa dertig mensen meer voor elke graad dat de temperatuur stijgt boven het langjarig gemiddelde.

Door verkoelende effecten van groen, water en/of luchtstroming te gebruiken bij stads–inrichting, kan de warmte in de stad sterk worden teruggedrongen. Het klimaatverdrag van Parijs is dan op lange termijn gezien geen loze kreet.

De gemeente Rotterdammer schijnt daarin een voorloper te zijn om het ‘hitte-eiland-effect’ deels teniet te doen. Het gaat daarbij om slechts enkele graden want uiteraard is de stad erg afhankelijk van de totale buitentemperatuur.

Aangezien een steeds groter aandeel van de bevolking in stedelijk gebied is gaan wonen, komen meer mensen in aanraking met de warmte in de stad. Samen met de vergrijzing van Nederland zorgt dit ervoor dat de gezondheidsklachten tijdens de zomer toenemen, tenzij voor verkoelende groene maatregelen worden gezorgd in steden.

Stedelijk groen heeft zowel een positief effect op de klimaatbeheersing van een stad als op de gezondheid van de bevolking. In het ontwerp van nieuwbouwwijken en steden kan rekening gehouden worden met de aanleg van groen- en waterpartijen en de aanvoerroutes van koelere lucht.

Groene daken, tuinen, stadsparken en bomen zijn voorbeelden van maatregelen die een verkoelend effect hebben. Is daarom Tuindorp Vreewijk in Rotterdam koeler dan de rest van de stad? Volgens het gemiddelde op het kaartje wél! In de nabijheid (noordelijker) is het warmer.

Ook hoe minder bebouwing er is, hoe warmer het wordt. Dat is logisch want hoe meer huizen en gebouwen, hoe minder de wind vrij spel heeft en dus kan de luchttemperatuur graden verschillen.

In het havengebied van Rotterdam zijn op de oever ook plekken waar het warmer is dan in de omgeving. Dat komt door raffinaderijen en chemische industrieën.

Overigens blijkt de gemiddelde jaartemperatuur in het centrum van Den Haag met de Schilderwijk, Transvaal kwartier en de Zuidwal een van de warmste plekken van Nederland in de steden te zijn.

Op zelfs postcode en straatadres is het op de digitale kaart van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) terug te vinden, maar mensen moeten het niet al te letterlijk nemen. De kleuren op de kaart geven een indicatie van een stad.

Foto hieronder, en uitsnede boven: Een prachtige tuin in de Rotterdamse wijk Vreewijk gedaan (Bron foto: eigen archief)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties