Tsunami aan bedelaars in centrum Rotterdam

6616-tsunami-aan-bedelaars-in-centrum-rotterdam

(Door Hans Roodenburg)

Eindelijk gaat de RET in de zomermaanden de tsunami aan bedelaars in Rotterdam aanpakken. Vooral het centrum heeft er last van. Het zal tijd worden.

Dertig jaar geleden heeft het centrum ook enorm last gehad van zwervers, onverlaten en bedelaars. Op het kleine stukje van het Centraal Station naar mijn werk aan de Witte de Withstraat/Westblaak werd ik vele keren aangesproken: ,,Heeft u een gulden voor mij om naar mijn moeder af te reizen…’’

Nooit op ingegaan want je wist dat de drugsverslaafden met het verkregen geld binnen de kortste keren nieuwe drugs kochten. Dealers waren er genoeg. Enkele oud-collega’s van Het Vrije Volk (ex) trapten er wel in of waren té sociaal.


De drugsoverlast speelde zich vooral af in de buurt van de toenmalige Pauluskerk want de bekende (linkse) dominee Visser dacht er wat aan te kunnen doen. Hij had ook aan zijn kant staan vele linkse PvdA-raadsleden terwijl thans met Leefbaar Rotterdam de stad in de politiek als rechts wordt beschouwd. In 1992 bleek de onvrede onder Rotterdammers zo groot dat een groep mariniers van plan was het centrum van de stad schoon te vegen.

Ex-burgemeester Bram Peper (1982-1998) komt de eer toe met zijn toenmalig gemeentebestuur er grotendeels een eind aan te hebben gemaakt door het zogenoemde Perron Nul te sluiten. Dat was de plaats naast het Centraal Station in Rotterdam, waar in de jaren 1987 tot 1994 verslaafden aan drugs het zogenoemde onschuldige alternatief methadon konden krijgen.

Dat had een behoorlijk aanzuigende werking. Uit alle omliggende landen en Nederland zelf kwamen drugsverslaafden naar Rotterdam om te gebruiken of om methadon als hulp te krijgen.

Nu begint het weer enigszins uit de hand te lopen. De RET (metro, tram en bus) gaat in de zomermaanden actief bedelaars weren. Zij krijgen allereerst een waarschuwing. Maar als het niet helpt – vanwege het gebrek aan een vaste woon- of verblijfplaats - krijgen ze een verbod om van het openbaar vervoer gebruik te maken.

Als ze voor de derde keer worden betrapt, worden ze meteen overgedragen aan de politie. Snelrecht kan er dan voor zorgen dat ze voor weken worden opgesloten en/of teruggestuurd naar het land van herkomst. Het zijn tegenwoordig vooral professionele bedelaars uit Midden- en Oost-Europa.

De RET spreekt al van een intimidatie en agressiviteit. Vaak gaat hun crimineel gedrag gepaard met zakkenrollen als mensen niet goed opletten. De controleurs van de RET (en BOA’s of stadswachten) zien steeds dezelfde personen.

De nogal behoorlijk linkse columniste Carrie Jansen (zie foto) van de regionale krant AD Rotterdams Dagblad doet net of als het om zielige mensen gaat. ,,Dat het op dat moment net zwerfhonden lijken, wil niet zeggen we ze zo ook moeten behandelen.

En dat doen we wel. Gewoon wegkijken en duimen dat ze niet jou gaan lastigvallen. Maar ik ken de mannen die gitaarspelen en op anderhalve snaar, van vroeger en weet dat het lieve gevoelige jongens zijn met een heel nare geschiedenis.

Dat dikke joch dat al jaren aan de drank zit; hij is zo zwakbegaafd als een toeter en komt uit een tehuis waar ze ook niets met hem konden. Of dat meissie dat het jarenlang wel redde. Maar nu toch weer de straat weer opgekomen is.’’

Carrie, nota bene nog een advocaat ook, heeft veel te veel begrip. Drugsverslaafden, pseudo-muzikanten en andere onverlaten hebben alleen maar baat bij een harde hand!

Jan Tak :
Omdat hr Ringeling de beschaving ophoudt wanneer rechtsgeleerden straattaal gaan bezigen om hun gelijk te benadrukken.
Respect is nooit gratuit.

zaterdag 22 jul 2017

Jan Tak :
"Arogant verwent zootje" Carry over her College.
"Die teringlijers mogen naar het gevang sturen" Carry over journalisten van de Telegraaf.
Moeten we zo'n type met respect behandelen?

vrijdag 21 jul 2017

Jeroen Waardenburg. :
Valt zoveel over te zeggen, ik heb dan pagina's te gaan. De zorg, politiek, medemens, opvoeding. Je weet vaak niet wat er aan de hand is CITAAT.

Inderdaad,niemand vraagt om in situaties te geraken van in de goot en niets meer te hebben en uit gestoten zijn.Maar er zijn er wel die tegen waarschuwingen in gekke dingen gaan doen.

vrijdag 21 jul 2017

Hans Roodenburg :
Het zijn over het algemeen ongeschoolden met rotte tanden. Natuurlijk komen af en toe ook miljonairs erin voor, maar dan zit er bij hen ook een draadje los. Met andere woorden: ze zijn niet normaal. Maar wie is normaal? Allen hebben wel iets foutiefs. Het gaat erom als je te veel afwijkt van ander gedrag. Vandaar ook dat tegenwoordig iedereen een mening heeft over de ander.

vrijdag 21 jul 2017

Marcella Deen :
Valt zoveel over te zeggen, ik heb dan pagina's te gaan. De zorg, politiek, medemens, opvoeding. Je weet vaak niet wat er aan de hand is. In mijn vorige werk heb ik iemand ontmoet die om en nabij miljonair was maar niet met die aditude. Leeggeplukt door zijn geliefde, ja misschien te goedgelovig geweest, en daarna onder bruggen sliep.Zo kan het ook gaan! De ene dag alles en de dag erna niets. Meestal zit er een schrijnend verhaal achter waar wij niets vanaf weten dus oordeel niet te snel.

donderdag 20 jul 2017

Ronald Sörensen :
Ze is advocate; over haar doctoraalscriptie gaan wat geruchten.

Ik ken haar beroepsmatig (docent) en als ik haar zie komt direkt het woord "hypocriet"naar boven.

donderdag 20 jul 2017

Jeroen Waardenburg. :
Goede bijdrage @Hans.

En Carrie ook zo,n provinciaal met een grote bek.Of ze advocaat is natuurlijk niet.

Maar inderdaad het wordt tijd dat er weer bedelaars schoonmaak wordt gehouden.

woensdag 19 jul 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties