Jeugdoverlast en –criminaliteit in Rotterdam gedaald

6610-jeugdoverlast-en-criminaliteit-in-rotterdam-gedaald

Rotterdamse jongeren veroorzaken minder overlast en plegen minder delicten dan voorgaande jaren. Het aantal delicten is 15% gedaald van 4.616 in 2015 naar 3.922 in 2016. Ook komen minder jongeren in aanmerking met jeugdreclassering. Dit is gedaald van 926 in 2014 naar 760 in 2016.

Aangescherpte aanpak
Van de 265 jongeren die twee jaar geleden nog deel uitmaakten van een problematische jeugdgroep is ruim 75% nu niet meer overlastgevend op straat. Hiermee is de vooraf geformuleerde target op schema waar het gaat om overlast op straat. Wethouder Eerdmans (Veiligheid): “De afgelopen jaren hebben we de aanpak van jeugdoverlast en –criminaliteit in Rotterdam aangescherpt. Het aantal jeugdhandhavers werd verdubbeld van 12 naar 24. Hoewel de problematiek hardnekkig blijft, laten de cijfers zien dat onze aanpak werkt.”


Persoonsgericht
Vanuit het Veiligheidshuis kregen 253 Rotterdamse jongeren onder de 18 in 2016 een persoonsgerichte aanpak. Dit is een daling van 14% ten opzichte van 2015. Naast de aanpak in het Veiligheidshuis wordt ook stevig ingezet op jongeren die nog te ‘licht’ zijn voor het Veiligheidshuis, maar bij wie wel sprake is van structureel overlastgevend of crimineel gedrag in de openbare ruimte. Dit zijn bijvoorbeeld jongeren uit een jeugdgroep en drugsrunners.

Kopstukken uit de groepen die niet meewerken, voelen dit ook: door jongeren (hinderlijk) te volgen, bouwt de gemeente een dossier op om vervolgens een wijk- dan wel gebiedsverbod te kunnen opleggen. Het wijkverbod is de meest toegepaste bestuurlijke maatregel: 314 in 2016 Daarnaast zijn twee gebiedsverboden opgelegd. Op dit moment worden zo’n 55 jongeren die een negatieve leidersrol vervullen binnen een jeugdgroep zo dicht mogelijk op de huid gezeten.

Blijvend in het vizier
Per juni 2017 zijn er in Rotterdam vijftien geprioriteerde jeugdgroepen. Het aantal jeugdgerelateerde incidenten is gedaald van 15 per 1.000 inwoners in 2014 naar 11 per 1.000 inwoners in 2016. Ook op de andere indicatoren is een dalende trend zichtbaar. Hoewel op basis van de cijfers een aantal wijken kan worden afgeschaald als jeugdoverlast hotspot, is besloten om de huidige twaalf jeugdoverlast hotspots de komende periode nog te continueren. Hiermee houdt de gemeente, ook op nadrukkelijk verzoek van de gebieden, nog een vinger aan de pols.

Ouders aangesproken
Om ouders meer bewust te maken van hun overlastgevende kind(-eren) zet de gemeente in op de Laatste Kans aanpak. De eerste resultaten laten zien dat, door vroegtijdig met ouders in gesprek te gaan, ouders bewust worden van het ongewenste gedrag van hun kinderen. Dit leidt tot een positieve bijdrage van ouders in het beïnvloeden en confronteren van hun kinderen om het ongewenste gedrag te doorbreken. In 2017 is dit uitgebreid tot 30 trajecten met ouders. Eind 2017 volgt er een evaluatie.


Jim Postma :
2). Voordat ik toen mijn vraag stelde, was het bijzonder stil rondom het toen huidige jonge journaille. Die zaten alles driftig te noteren, wat zowel 'BulleBas' als 'Nijlpaard Opstelten' (burgemeester Dickerdack) aan de pers wilden doen geloven. Als oude Rot in het Vak is mij dit toch nog altijd bij gebleven.
Daarna, jaren later, kwam de presentatie van de nieuwe uniformen van de Stadswachten op het stadhuis. Inmiddels onder Aboutaleb. Stelde maar een vraag: 'Hoeveel hebben die uniformen gekost?' Antwoord (gedwongen); 1700 euro voor de nieuwe 'apenpakkies!' Dat werd dan ook het enige nieuws met 'Koeienletters' van de inmiddels wederom in slaap gevallen jonge collega's!
Geloof dus in deze NIETS meer over de mooie en gelikte stadhuisberichten!

vrijdag 14 jul 2017

Jim Postma :
Een van de laatste keren dat ik gelukkig als (oud-)journalist het hele stadhuis Op Stelten mocht zetten was in de tijd dat Ivo Opstelten nog burgemeester was van Rotterdam. Als 'onze bekende Popi Jopie' vertelde hij destijds trots in de aanwezigheid van de toenmalige hoofdcommissaris 'Huppelepup' (zijn naam volkomen vergeten, had niettemin toch geen ene pestpokke te vertellen tegenover 'grootmuil' Opstelten mijn journalisteike vraag: 'Maar wat betekenen deze zogenaamde progressieve 'veiligheidscijfers' als velen uit deze stad niet eens meer moeite doen, om aangiften te doen. Of de betreffende politiebueraus waren al lang gesloten of het duurde uren voordat je aangifte kon doen!

vrijdag 14 jul 2017

Rinus Vuik :
5550 slaat nergens op, was gedeelte van de code om te kunnen opslaan.

vrijdag 14 jul 2017

Rinus Vuik :
Ben het met Jeroen(rioolratten is niet van toepassing)5550 en Jan eens...geloof er geen barst van.Heb onlangs nog een akkefietje meegemaakt. Maar mannen( en ook vrouwen hoor), dit persbericht is niet voor niets op deze prachtige site gezet!Kom maar op met uw commentaar!!!!!

vrijdag 14 jul 2017

Jeroen Waardenburg. :
Je weet toch @Jan dat politieke riool ratten altijd liegen,dat hoef je niet aan je water te voelen dat is een vaststaand feit,zowel van links als van rechts.

Zo nu maar is aan de rijstschotel met een heerlijk biertje er bij.

vrijdag 14 jul 2017

Jan Tak :
Ergens voel ik aan mijn water dat ik hier bedonderd wordt met dit verhaal, zal er eens in duiken.
Voorlopig kunnen de bejaarden dus weer 's avonds met het openbaar vervoer, kunnen je vrouw en dochter weer veilig over straat en staat jouw fiets straks nog gewoon voor je deur.

Belazer de kat maar :-(

vrijdag 14 jul 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties