Stille disco in het Vroesenpark

6605-stille-disco-in-het-vroesenpark

(door Marcella Deen)

Het Vroesenpark in Blijdorp is bij de meesten wel bekend. Een mooi onderhouden park met een enorme groene weide is zeker in de zomer een gewilde plek om te vertoeven. Soms is het zo druk dat het net lijkt of er een festival plaatsvindt. Niets is minder waar. Jong en oud gemoedelijk opeengepakt, genietend van de buitenlucht, de zon en van elkaar. De ideale ontmoetingsplek midden in een woonwijk.


Wat men wel miste was een plekje waar je wat kan eten of drinken. Jaren geleden werd er het initiatief geopperd door de Theetuin. Een jaarlijks terugkerend onderonsje met versnaperingen en een drankje om te kijken wat de buurt ervan vond. Nou, geweldig dus. Na jaren gebeurde er nog niets, totdat er een brief bij de omwonenden in de bus viel dat de kogel door de kerk was en er een vergunning was afgegeven voor een soort van theehuisç dat met subsidie gerund zou worden door mensen met een verstandelijke handicap. Een prachtig initiatief zou je zeggen. Echter is het anders gelopen, en is het Vroesenpaviljoen in handen van een particulier terecht gekomen. Het feit is er:er staat een paviljoen waar je iets kan eten en drinken, en zelfs een schoon toilet is aanwezig. Inmiddels is er veel verbouwd en is het paviljoen groter geworden. Een mooie stek midden in het park. Een beetje jammer is dat de gerechten, al zijn ze dan wel biologisch, en de drankjes, aan de prijzige kant zijn. Gezien de drukte hebben de meesten er geen moeite mee.

Nu bestond het Vroesenpaviljoen twee jaar en dat werd gevierd met een stille disco. Een uitkomst voor de omwonenden die regelmatig steen en been klagen over geluidsoverlast van de drie a vier festivals die er per jaar gegeven worden. Men vergeet dat Blijdorp ook aan het verjongen is, en hoe leuk is het nu om in de zomer af en toe een klein vermaak te geven? Een stille disco echter is natuurlijk een geweldig initiatief. Ik had er wel van gehoord maar nog nooit meegemaakt. Er stonden drie DJ'S, die gekoppeld waren aan een koptelefoon, die je tegen het inleveren van jouw legitimatiebewijs kon huren. Volgens mij mag je een legitimatiebewijs nooit afgeven aan derden. Je kon de keuze van muziek afstemmen aan een knop van de koptelefoon. Afhankelijk van de DJ kreeg je voor een muziekstijl een kleurtje. Rood, groen en blauw. Die avond waren de meesten koptelefoons blauw. Geweldig om te zien hoe druk het was en hoeveel mensen een ander dansje maakten. Sommige zongen mee met de muziek wat een zachte kakofonie gaf van diverse toonhoogtes. En vooral al die blije gezichten. Dit was super geregeld, ik kan niet anders zeggen. Geen geluidsoverlast en wel muziek met een dansje. Dit zou wel vaker geregeld mogen worden wat mij betreft.

Voetjes van de vloer in de stille disco, ik zeg: ' Gaan'!.

Foto's: Met dank aan Tanja Bont.

Klazien Kraaima :
Een park is tbv recreatie maar hoort daar een kermis bij?
Dit was niet te voorzien maar je mag wel verwachten dat de gemeente alle aspecten afweegt

zaterdag 15 jul 2017

Jan Tak :
Vroesenpark ik ben er jaren niet meer geweest en een disco met de koptelefoon? Geen idee hoe dat dan gaat. maar contacten leggen als de ander een koptelefoon draagt? Met je handen dan maar :-)

Maar wel ben ik van mening dat stadsparkjes zoals het Vroesenpark juist bedoeld zijn om in een drukke stad een "oase van rust"te maken, niet om te feesten. Hoe vinden de omwoners dit?

Even uit eigen ervaring:
Mijn ouders woonden aan de Vroesenlaan en nog niet al te oud, kreeg mijn vader de gevreesde ziekte. Hij wilde beslist thuis sterven dus lag hij op zo'n verhoogd leenbed voor het raam en zag de bomen van het Park. Op zijn laatste dag, het zonnetje scheen, had het wijkcommitee het een goed idee gevonden een soort kinderkermis in het Park te organiseren en vrijwel onder het raam stond een draaimolen die iedere 5 minuten op oorkaankracht muziek speelde. Irritant als je gezond bent maar vreselijk als je helse pijnen hebt.

Ik heb die kermis toen het vervloekt maar de laatste woorden van vader waren "het zijn kinderen

vrijdag 14 jul 2017

Marcella Deen :
Met dank aan Tanja Bont die de foto's heeft gemaakt

donderdag 13 jul 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Liever Turks dan Paaps..

(Door Geert-Jan Laan)

Tijdens de Nederlandse vrijheidstrijd, de 80-jarige oorlog dus, was een gevleugelde uitdrukking:,, Liever Turks dan Paaps.”Dat sloeg op de moslimbondgenoten in een land dat nu Turkije heet. In de strijd tegen de Spanjaarden was de sultan een belangrijke bondgenoot van de jonge Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In de harem van de sultan bevinden zich ook een grote hoeveelheid, door Nederland geschonken, Delfts blauwe tegels en andere kunstvoorwerpen.

Nederland was ook het eerste westeuropese land dat het moslimrijk erkende. En ook de eerste staat die een eigen ambassade in de stad opende die toen nog Constantinopel heette.Op onze beurt namen we de Turkse tulpenbollen mee en ontwikkelden zo een handel die tot op de dag van vandaag vele honderden miljoenen euro's en dollars waard is geworden.

Nu is het natuurlijk niet zo dat onze strak en streng gereformeerde voorvaderen ook vijf keer per dag op een matje in de richting van Mecca bogen met de tekst :,,Allah is groot.”

En katholieken werden niet onthoofd of op de brandstapel geworpen, maar wanneer zij zich in hun schuilkerken een beetje rustig hielden dan was een ander nieuw woord van toepassing. Het werd “gedoogd”.

En ik weet ook wel dat wanneer ooit de moslimtroepen niet voor Wenen waren tegengehouden de kans groot zou zijn dat wij ook in hoofddoekjes en lange jurken gekleed zouden zijn, maar dat is allemaal niet gebeurd.

Dus hebben we vrijheid van godsdienst. En dus plaatst iemand die de moskee wil sluiten zich buiten de orde in dit land.

En dat zou ook moeten gelden voor een politieke partij die geen leden en geen gekozen aanvoerder heeft.

Een fors aantal jaren geleden toen de Arabische landen dankzij de sterk gestegen prijzen van ruwe olie vele miljarden hadden te verteren was ik op een Europees/Arabisch symposium in de Zwitserse stad Montreux. Aanwezig was ook een uit Ijmuiden afkomstige vishandelaar. Ik vroeg aan hem of hij de Arabieren wilde overhalen onze malse Hollandse nieuwe te kopen en te consumeren. Hij knikte ontkennend. ,,Nee, dat houdt niet lang in de woestijn.” Hij troonde me mee naar een aanpalende kroeg en liet me samenzweerderig een soort kompas zien met allemaal in het Arabische afgedrukte plaatsnamen van over de hele wereld. ,,Kijk,“sprak hij terwijl hij een plaats dicht bij Montreux opzocht. De kompasnaald verschoof en hij wees:,, Daar ligt Mecca. Want zo'n Arabier ligt niet graag met zijn reet in de richting van Allah. Ik heb het de Meccafinder genoemd. ” Ik vroeg hoeveel het moest kosten. ,, Ik heb het in Italie laten vergulden. Zeg maar vijf honderd dollar.”

Een paar dagen later meldde hij dat hij er al zo'n zestig had verkocht.

Opnieuw had de koopman gewonnen van de dominee.


  • Nieuw

  • Reacties