Stille disco in het Vroesenpark

6605-stille-disco-in-het-vroesenpark

(door Marcella Deen)

Het Vroesenpark in Blijdorp is bij de meesten wel bekend. Een mooi onderhouden park met een enorme groene weide is zeker in de zomer een gewilde plek om te vertoeven. Soms is het zo druk dat het net lijkt of er een festival plaatsvindt. Niets is minder waar. Jong en oud gemoedelijk opeengepakt, genietend van de buitenlucht, de zon en van elkaar. De ideale ontmoetingsplek midden in een woonwijk.


Wat men wel miste was een plekje waar je wat kan eten of drinken. Jaren geleden werd er het initiatief geopperd door de Theetuin. Een jaarlijks terugkerend onderonsje met versnaperingen en een drankje om te kijken wat de buurt ervan vond. Nou, geweldig dus. Na jaren gebeurde er nog niets, totdat er een brief bij de omwonenden in de bus viel dat de kogel door de kerk was en er een vergunning was afgegeven voor een soort van theehuisç dat met subsidie gerund zou worden door mensen met een verstandelijke handicap. Een prachtig initiatief zou je zeggen. Echter is het anders gelopen, en is het Vroesenpaviljoen in handen van een particulier terecht gekomen. Het feit is er:er staat een paviljoen waar je iets kan eten en drinken, en zelfs een schoon toilet is aanwezig. Inmiddels is er veel verbouwd en is het paviljoen groter geworden. Een mooie stek midden in het park. Een beetje jammer is dat de gerechten, al zijn ze dan wel biologisch, en de drankjes, aan de prijzige kant zijn. Gezien de drukte hebben de meesten er geen moeite mee.

Nu bestond het Vroesenpaviljoen twee jaar en dat werd gevierd met een stille disco. Een uitkomst voor de omwonenden die regelmatig steen en been klagen over geluidsoverlast van de drie a vier festivals die er per jaar gegeven worden. Men vergeet dat Blijdorp ook aan het verjongen is, en hoe leuk is het nu om in de zomer af en toe een klein vermaak te geven? Een stille disco echter is natuurlijk een geweldig initiatief. Ik had er wel van gehoord maar nog nooit meegemaakt. Er stonden drie DJ'S, die gekoppeld waren aan een koptelefoon, die je tegen het inleveren van jouw legitimatiebewijs kon huren. Volgens mij mag je een legitimatiebewijs nooit afgeven aan derden. Je kon de keuze van muziek afstemmen aan een knop van de koptelefoon. Afhankelijk van de DJ kreeg je voor een muziekstijl een kleurtje. Rood, groen en blauw. Die avond waren de meesten koptelefoons blauw. Geweldig om te zien hoe druk het was en hoeveel mensen een ander dansje maakten. Sommige zongen mee met de muziek wat een zachte kakofonie gaf van diverse toonhoogtes. En vooral al die blije gezichten. Dit was super geregeld, ik kan niet anders zeggen. Geen geluidsoverlast en wel muziek met een dansje. Dit zou wel vaker geregeld mogen worden wat mij betreft.

Voetjes van de vloer in de stille disco, ik zeg: ' Gaan'!.

Foto's: Met dank aan Tanja Bont.

Klazien Kraaima :
Een park is tbv recreatie maar hoort daar een kermis bij?
Dit was niet te voorzien maar je mag wel verwachten dat de gemeente alle aspecten afweegt

zaterdag 15 jul 2017

Jan Tak :
Vroesenpark ik ben er jaren niet meer geweest en een disco met de koptelefoon? Geen idee hoe dat dan gaat. maar contacten leggen als de ander een koptelefoon draagt? Met je handen dan maar :-)

Maar wel ben ik van mening dat stadsparkjes zoals het Vroesenpark juist bedoeld zijn om in een drukke stad een "oase van rust"te maken, niet om te feesten. Hoe vinden de omwoners dit?

Even uit eigen ervaring:
Mijn ouders woonden aan de Vroesenlaan en nog niet al te oud, kreeg mijn vader de gevreesde ziekte. Hij wilde beslist thuis sterven dus lag hij op zo'n verhoogd leenbed voor het raam en zag de bomen van het Park. Op zijn laatste dag, het zonnetje scheen, had het wijkcommitee het een goed idee gevonden een soort kinderkermis in het Park te organiseren en vrijwel onder het raam stond een draaimolen die iedere 5 minuten op oorkaankracht muziek speelde. Irritant als je gezond bent maar vreselijk als je helse pijnen hebt.

Ik heb die kermis toen het vervloekt maar de laatste woorden van vader waren "het zijn kinderen

vrijdag 14 jul 2017

Marcella Deen :
Met dank aan Tanja Bont die de foto's heeft gemaakt

donderdag 13 jul 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties