Wandeling langs de Atlantikwall

6478-wandeling-langs-de-atlantikwall

Nieuwe Gids met wandelroutes langs de Atlantikwall in Zuid-Holland

Ontdek bunkers, loopgraven, tankmuren en ondergrondse gangen

Breda – Ontdek tijdens tien gevarieerde rondwandelingen langs de kust van Katwijk tot op Goeree bunkers, loopgraven, tankmuren en ondergrondse gangen van de verdedigingslinie Atlantikwall. De routes staan in de nieuwe gids Wandelen langs de Atlantikwall in Zuid-Holland. (Foto © Arthur van Beveren)


De Duitsers bouwden de linie tijdens de Tweede Wereldoorlog om een invasie van geallieerden aan de westzijde van hun 'Derde Rijk' te voorkomen. De 5000 km lange Atlantikwall liep van Noorwegen tot aan de grens van Frankrijk met Spanje. Een megalomaan militair project met honderden bunkers, duizenden mijnen en kilometers prikkeldraad.

Tegenwoordig worden de onder- en bovengrondse resten van de Atlantikwall als historisch erfgoed beschouwd.

Het idee voor de gids is van cultuurhistoricus Peter Sikma en ruimtelijk ontwerpster Merel van der Linden, zij ontmoetten elkaar aan de Erfgoedtafel Zuid-Holland. De routes zijn geschreven door drie experts en komen extra tot leven door persoonlijke verhalen, achtergronden en historisch beeldmateriaal gecombineerd met foto’s van nu. (Foto hieronder: Atlanticwall Route bij Hoek van Holland © Arthur van Beveren)

Grote variatie

De rondwandelingen zijn ieder gemiddeld 8 km lang. Een aantal loopt door prachtige natuurgebieden zoals het Hollands Duin bij Wassenaar. Andere routes voeren langs verdedigingswerken in meer stedelijke gebieden. Sommige bunkers, waarvan een aantal is ingericht als musea, zijn open voor bezoek.

Het landschap is niet altijd wat het lijkt. Heuvels blijken onder het zand gewerkte verdedigingswerken te zijn. Flauwe, zigzaggende sporen zijn resten van loopgraven.

Tijdens het wandelen worden ook de veranderingen in het landschap en de steden duidelijk. Met de aanleg van de Maasvlakte schoof niet alleen de kustlijn op. Door de containeroverslagbedrijven en chemische industrieën die zich hier vestigden, verdween ook het weidse uitzicht over zee. Plaatsen zoals Katwijk kregen een nieuw aanzien doordat de bebouwing werd gesloopt om plaats te maken voor stellingen.

(Voor een impressie van de gids zie: www.gegarandeerdonregelmatig.nl.)

Over de auteurs

Militair-historisch onderzoeker Jeroen Rijpsma houdt zich sinds zijn jeugd bezig met de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Hij is kenner van de Atlantikwall en de Duitse bezetting op de Wadden en de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. Archeoloog Nick Warmerdam heeft een eigen cultuurhistorisch onderzoeksbureau. Hij heeft zich gespecialiseerd in militair erfgoed uit de Tweede Wereldoorlog en Tachtigjarige Oorlog. 'Zachte resten' zoals loopgraven hebben zijn bijzondere belangstelling. Onderzoeksjournalist en fotograaf Arthur van Beveren werkte onder meer mee aan National Geographic tv-serie Nazi Megastructures en reist sinds zijn jeugd door Europa op zoek naar restanten van de Tweede Wereldoorlog.

Deze publicatie is mede tot stand gekomen met bijdragen van: Provincie Zuid-Holland Erfgoedtafel Zuid-Holland, Prins Bernard Cultuurfonds.

Uitgegeven door en bestellen bij:

Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig, Arnhem
Formaat: 12,6 x 21,0 cm
Omvang: 144 pagina's
ISBN: 978-90-78641-58-2
Bindwijze: paperback

www.gegarandeerdonregelmatig.nl


Foto hierboven: Atlantic Wall Route bij Scheveningen © Arthur van Beveren)

Hans Roodenburg :
We zijn vorig jaar in het Atlantic Wall Museum in Scheveningen geweest. Bedompt! Het wordt gerund door vrijwilligers. Toch wel een ervaring hoe Duitse militairen hun leven hebben doorgebracht voor zolang zij niet zijn doodgegaan. Afschuwelijk!

zaterdag 15 apr 2017

Jan Tak :
Nog meer van hetzelfde:

Atlanticwall Museum Scheveningen
http://atlantikwallmuseum.nl

En op 10 juni a.s. is het weer bunkerdag
https://bunkerdag.nl/nl


zaterdag 15 apr 2017

Jan Tak :
Bekijk dit en u heeft genoeg bunkers voor een jaar :-)Knip en plak

https://www.tracesofwar.nl/themes/4660/Overzicht-bunkers-Atlantikwall.htm?page=1

Maar niets slaat natuurlijk de beleving, als jochie van een jaar of 10 was ik in de schoolvakanties veel bij een neef in Hoek van Holland te vinden, oom en tante hadden een huisje op "het Kamp"
En dan gingen we heel spannend op bunker onderzoek de openingen uitgraven en dan met een lantaarn naar binnen. Spannend maar meestal merkte je al aan de strontlucht dat je niet de eerste was ;-(

En wie kent nog "onze" schnellboot bunker aan de Waalhaven, in de oorlog nog gebombardeerd met de zwaarste bom die de geallieerden hadden de Tall Boy maar meer dan een luchtgaatje kregen ze er niet in. Zodoende kon onze marine er na de oorlog nog met haar duikboten terecht.
In '64-'65 is de bunker geruimd.

vrijdag 14 apr 2017

Ronald Sörensen :
Het is slimmer even naar Frankrijk te rijden. De Fransen hebben hem - vinden Engelsen niet echt lief - vrijwel helemaal laten staan.
Overigens, waarom beginnen op Goeree?

http://www.fortress-books.com/nl/catalogus/cf-moderne-vestingbouw-20e-eeuw/de-atlantikwall-op-schouwen-duiveland-planning-en-realisatie-1940-1945

vrijdag 14 apr 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties