Haven richt zich op olie én energietransitie

6447-haven-richt-zich-op-olie-n-energietransitie

(Door Hans Roodenburg)

De Rotterdamse haven richt zich op de oliewereld én de energietransitie. De laatste speelt een belangrijke rol als het gaat om de nieuwe regeringscoalitie in de komende tijd. Immers welke regering dan ook is gebonden aan het klimaatakkoord in Parijs van 195 landen.

Daarin is overeengekomen dat de gezamenlijke CO2-uitstoot in het jaar 2100 ervoor zorgt dat de opwarming van de aarde tot ruim onder de 2 graden Celsius blijft beperkt. Het streven is zelfs maximaal 1,5 graad gemiddelde temperatuurstijging. De nieuwe president Donald Trump van de VS, een grote speler in de terugdringing in het wereldwijde voornemen, begint hieraan al te knabbelen.


De haven van Rotterdam speelt wereldwijd een kleine rol, maar die is als grootste haven van Europa voor de kabinetsformatie van belang.

Immers Groen Links, met in zijn kielzog D66, wil zo snel mogelijk voldoen aan de milieueisen voor Nederland. Terwijl VVD en CDA er een wat langere termijn voor willen uittrekken. Lobbyist Ed Nijpels, voorzitter van de bijzondere commissie borging energieakkoord van de Sociaal-Economische Raad (SER) en in een vroeger leven politiek leider van de VVD (1982-1986), heeft zelfs een keer gezegd dat er 50 miljard op tafel moet komen voor aanpak van het milieu. Handig genoeg heeft hij niet gezegd welke periode het moet beslaan. Dus daarin staat de nieuwe regeringscoalitie behoorlijk vrij. Ik schat in dat er hiervoor hooguit 0,5 miljard tot 1 miljard per jaar op tafel gaat komen de komende vier jaar.

Daarom verwachten we wél dat de beoogde coalitiepartijen VVD, CDA, D66 en Groen Links er op dit punt wel uitkomen omdat het milieu rekbaar is. Een beetje toegeven van Groen Links en D66 en anderzijds van VVD en CDA. Er liggen overigens nog andere te nemen grote drempels zoals Europa en de inkomensverschillen.

De Rotterdamse haven is geleidelijk al behoorlijk bezig om binnen 30 jaar de economie en de samenleving vrijwel CO2-neutraal te maken. Waarschijnlijk wordt de haven dan ook, zeker in Europa, koploper in het ontwikkelen en het toepassen van technieken om de CO2-uitstoot terug te dringen.

Voor het nieuwe kabinet is uiteraard Rotterdam een belangrijk klimaatgegeven. Immers, we kunnen ons geen andere gebieden in Nederland voorstellen die zoveel aan klimaatbeheersing doen. Een discussiepunt wordt wél wanneer de (betrekkelijke nieuwe) kolencentrale op de Maasvlakte moet worden gesloten. Groen Links wil dat zo snel mogelijk, maar voor mij duurt het zeker nog enkele tientallen jaren omdat de transitie naar nul overslag kolen in het hele wereldbeeld lang zal duren. Je kunt moeilijk van de haven van Rotterdam verwachten dat zij géén kolen meer overslaat. De overslag zal wel geleidelijk teruglopen. Groen Links is daarin té ongeduldig.

Intussen richt Rotterdam zich terecht op de nog steeds bestaande en belangrijke oliestromen die doorgaan. HES International ontwikkelt een tankterminal voor de op- en overslag van olieproducten en biobrandstoffen op de Hartelstrook, aan de zuidzijde van de Mississippihaven op Maasvlakte 1. Het internationaal opererende energieconcern BP - eigenaar van een grote raffinaderij in Rotterdam - heeft zich gecommitteerd aan het project, inclusief plannen voor pijpleidingverbindingen tussen deze raffinaderij en de terminal.

De HES Hartel Tank Terminal wordt een onafhankelijke opslagterminal waar klanten olieproducten op- en over kunnen slaan. BP heeft een meerjarig contract waarmee zij haar activiteiten in Rotterdam vergroot.

Allard Castelein CEO van het Havenbedrijf: ,,De investering van HES International past in de trend dat grote internationale spelers Rotterdam zien als een strategische locatie en daarom hier investeren en hun activiteiten concentreren. Daar zijn we blij mee, want die concentratie van activiteiten zorgt voor meer efficiency. Tegelijkertijd versterkt dit de concurrentiepositie van Rotterdam,’’ zegt hij.

,,Deze nieuwe terminal past in onze strategie om tijdens de energietransitie zowel de bestaande sectoren in onze haven te blijven ondersteunen als ook nieuwe industrie tot ontwikkeling te brengen.”

De afgelopen jaren is de overslag van olieproducten in Rotterdam sterk toegenomen. In twintig jaar tijd is het volume bijna vervijfvoudigd tot ongeveer 90 miljoen ton. Ontwikkelingen als de HES Hartel Tank Terminal laten zien dat deze trend, zeker voor ‘clean petroleum products’, nog niet ten einde is. Hier liggen onder andere de toenemende wereldwijde handel in olieproducten en verschillen tussen vraag en aanbod van olieproducten op de diverse continenten aan ten grondslag.

De investeringen in de terminal en de nautische infrastructuur bedragen samen enkele honderden miljoenen euro’s.

Dus Groen Links kan hoog of laag springen, de ontwikkelingen gaan gewoon door naar energietransitie. Een meerderheid van de bevolking wil dat ook, zij het wat langzamer dan deze politieke partij dat wenst.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties