Solidariteitswake

6328-solidariteitswake

Vrijdag 16 december van 20 uur tot maximaal 22 uur op Plein 1940, bij het beeld van de verwoeste stad.

Wij roepen Rotterdammers op deel te nemen, breng kaarsen mee!:

Zie poster hieronder voor meer informatie.

Jeroen Waardenburg. :
Waren er maar echte bevrijdings monumenten in Rotterdam en elders;en wat er is ,is kwaje jongens werk zo goed koop mogelijk. Jammer.

woensdag 21 dec 2016

Rob Timmer :
Maar intussen heb ik nergens iets gelezen over opkomst of wat dan ook over de oproep om 16/12 naar het beeld van Zadkine te komen om te demonstreren voor de slachtoffers en tegen het geweld in de slag om Aleppo!

Wie was er en heeft het (publicitair gezien) enige zin gehad? Want ook al is het wantrouwen in alles en iedereen en zeker ook in de media groot, publiciteit door diezelfde media voor uw (elke) zaak is natuurlijk nooit weg!

zaterdag 17 dec 2016

Jan Tak :
Schiet me nu te binnen we hebben natuurlijk langs rijksweg A20 het monument "Operatie Manna" zou ik toch ook een soort van Bevrijdingsdocument durven noemen.

zaterdag 17 dec 2016

Jan Tak :
Bedankt Rob ik ken die zuil wel toentertijd tegenover de ijssalon. Ik heb altijd gedacht dat er een tekst opstond in de trant "voor de gevallenen" of iets dergelijks en heb het nooit als Vredesmonument voor Rotterdam gezien.
Maar we leren nog iedere dag.

zaterdag 17 dec 2016

Rob Timmer :
Vreewijk heeft een bevrijdingsmonument.

zaterdag 17 dec 2016

Jan Tak :
Hoe was het gisteravond Rinus? Ben zelf niet geweest, niet dat ik de bedoeling niet ondersteund maar omdat ik twijfels heb omtrent de bedoelingen van de organisatie.
Dit keer was het Plein 1940 echter wel de juiste locatie om stil te staan bij de verschrikkingen van een oorlog zeker die in Aleppo. Wat een onbeschrijfelijke ellende kunnen mensen elkaar aandoen, niet te bevatten als grote vent staan de tranen echt in de ogen.

Maar potverdikke Rinus ben jij geen echte Rotterdammer met je "vrijheidsbeeld"? Het kunstwerk van Zadkine is een "herdenkingsmonument" voor de verschrikkingen van een oorlog, Plein 1940 is een locatie om te herdenken niet om de vrijheid te vieren.
Dit zei de kunstenaar zelf;
"Dit beeld toont het menselijk lijden dat een stad moest ondergaan die slechts, met Gods genade, wilde leven en bloeien als een woud. Een kreet van afschuw om de onmenselijke wreedheid van dit beulswerk."

En nu ik het er over heb vraag ik me af, heeft Rotterdam wel een bevrijdingsmonument? Ik zou het niet weten.

zaterdag 17 dec 2016

Rinus Vuik :
Een zeer goede zaak;dus Rotterdammers met besef van wat er in Aleppo gaande is:
Trek vanavond naar 'Jan Gat', oftewel het vrijheidsbeeld 'De Verwoeste Stad'!

vrijdag 16 dec 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties