Feestje met ZeurPieten

6292-feestje-met-zeurpieten

(Door Cory Gryn)

Gisteravond (maandag 15 november) en afgelopen nacht was het ‘Volle Maan’. Het Sinterklaasliedje in deze luidt: ‘Zie de maan schijnt door de bomen, makkers staakt uw wildgeraas, ’t heerlijk avondje is gekomen.’ Maar deze volle maan was anders dan anders. Op dit moment staat onze maan het dichtst bij onze planeet, waardoor de maan helderder lijkt dan ooit. Pas over 34 jaar herhaalt zich dit hemelse fenomeen.

Feestje??

Sinterklaasje kom maar binnen!

Uw feestje kan nu echt beginnen

Veel politie op de been

Totaal beschermd , van top tot teen!

Wordt het knokken, wordt het matten?

‘k Kan het nauwelijks bevatten!


Wat is er nu toch aan de hand

In mijn mooie Nederland?

Pro- en anti Zwarte Piet

Begrijpen elkaars standpunt niet.

Aan al die “Kluppies Ongesteld”:

Ga lekker naar het Malieveld!

En sla elkaar “met blijde zin”

Dáár maar fijn de hersens in!

Maar niet in ’t bijzijn van de kind’ren

Een leuk feestje gaan verhind’ren!

Dus: wees een vent! Ga naar Den Haag!

Geef elkander een pak slaag.

Ga naderhand dan naar de kroeg

En praat het uit, ’t is nu genoeg!

Hans Roodenburg :
En het 'gezeur' gaat maar door. Op sociale media is bijna 90 procent tégen verandering van de originele Zwarte Piet. Misschien moeten we toch maar besluiten het kinderfeest niet te gaan veranderen. Het blijft een culturele gebeurtenis. Ondanks allerlei (linkse) figuren die menen dat het op het slavernijverleden slaat. Dat is trouwens nog nooit bewezen. Eerder is het meer een sage.

woensdag 16 nov 2016

jim Peter Postma :
Cory Gryn, u slaat de spijker op zijn kop. Nederland een land vol 'MarsePIJN'.

dinsdag 15 nov 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties