Kleurrijke kindertekeningen via Liesbeth van Ginneken

6253-kleurrijke-kindertekeningen-via-liesbeth-van-ginneken

(Van een onzer verslaggevers)

Kunstenares Liesbeth van Ginneken heeft op verzoek van Bewonersplatform DWL De Esch digitale kleurrijke collages ontworpen.

De basis van deze ontwerpen zijn prijswinnende kindertekeningen.

Deze worden aanstaande zondag 16 oktober om 12.45 uur officieel in ontvangst genomen in Locatie Pompgebouw de Esch aan de Rijnwaterstraat 7-23 in Rotterdam door Indra Gharbharan, namens de Gebiedscommissie Kralingen Crooswijk.


De winnende tekeningen zoals ‘Het Huisje met Waterbak’ van Jessica, de ‘Schaapjes’ van Joelte en de ‘Watertoren’ van Sara zijn afkomstig van het Esch Straattekeningenfestival 2015.

Aan de wedstrijd met het thema ‘Hoe beleef jij de Esch’ namen 70 kinderen uit de wijk deel.

Van Ginneken heeft deze tekeningen geabstraheerd zonder om het oorspronkelijke karakter of uitstraling geweld aan te doen. Vervolgens zijn deze digitaal geassembleerd tot een tweeluik voor de binnenplaats van het Pompgebouw.

info:

http://www.deeschdwl.nl/wp-content/uploads/2016/10/Sunday-Believes-de%E2%80%99.pdf

Wim. :
Mooi;geeft het grijs weer wat fleur.Dat heeft zo,n wijk wel nodig.

vrijdag 14 okt 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties