Kleurrijke kindertekeningen via Liesbeth van Ginneken

6253-kleurrijke-kindertekeningen-via-liesbeth-van-ginneken

(Van een onzer verslaggevers)

Kunstenares Liesbeth van Ginneken heeft op verzoek van Bewonersplatform DWL De Esch digitale kleurrijke collages ontworpen.

De basis van deze ontwerpen zijn prijswinnende kindertekeningen.

Deze worden aanstaande zondag 16 oktober om 12.45 uur officieel in ontvangst genomen in Locatie Pompgebouw de Esch aan de Rijnwaterstraat 7-23 in Rotterdam door Indra Gharbharan, namens de Gebiedscommissie Kralingen Crooswijk.


De winnende tekeningen zoals ‘Het Huisje met Waterbak’ van Jessica, de ‘Schaapjes’ van Joelte en de ‘Watertoren’ van Sara zijn afkomstig van het Esch Straattekeningenfestival 2015.

Aan de wedstrijd met het thema ‘Hoe beleef jij de Esch’ namen 70 kinderen uit de wijk deel.

Van Ginneken heeft deze tekeningen geabstraheerd zonder om het oorspronkelijke karakter of uitstraling geweld aan te doen. Vervolgens zijn deze digitaal geassembleerd tot een tweeluik voor de binnenplaats van het Pompgebouw.

info:

http://www.deeschdwl.nl/wp-content/uploads/2016/10/Sunday-Believes-de%E2%80%99.pdf

Wim. :
Mooi;geeft het grijs weer wat fleur.Dat heeft zo,n wijk wel nodig.

vrijdag 14 okt 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties