Publiek eert verongelukte vrouw

5387-publiek-eert-verongelukte-vrouw (Door Jim Postma)
Honderden, zo niet duizenden voorbijgangers, zijn de afgelopen week blijven stilstaan bij het monumentje op de Zwart Jansstraat ter nagedachtenis van een 20-jarige Française. Zij is daar op haar fiets om het leven is gekomen. De jonge vrouw, die hier in Rotterdam werkte als au pair, had net twee kleine kinderen naar school gebracht.


Enkele minuten later werd zij daar, op de hoek van de 1e Pijnackerstraat, gegrepen door een vrachtwagen. Het Franse meisje kwam met haar hoofd onder de wielen terecht en was op slag dood.
Met verbijstering en met sterke verontwaardiging heeft het publiek in de drukke winkelstraat kennis genomen van het bizarre ongeluk. Staande bij het monumentje, dat is opgericht door plaatselijke winkeliers, barstten sommigen in tranen uit bij het horen van de toedracht van ooggetuigen. Elke dag werden de bloemen ververst bij de foto van de omgekomen vrouw.

Elke dag werden de bloemen ververst bij de foto van de omgekomen vrouw. Foto's: Rinus VuikOoggetuigen
Voor de directe ooggetuigen was de aanblik van de jonge Française onder die vrachtwagen een verschrikking. Vooral omdat zij twee kinderzitjes zagen op de verkreukelde fiets. De meesten dachten daardoor dat er ook nog schoolgaande kindjes waren omgekomen. Al met al was het een bijzonder bloedige aanblik waardoor enkele van de ooggetuigen in een shock waren beland. Zij ondergaan momenteel Slachtofferhulp.
Over de toedracht van het ongeluk zijn verschillende versies in omloop, die niet altijd stroken met de plaatselijk gemaakte straatcamera beelden. Sommige ooggetuigen vertelden dat de vrachtwagen, die karton en papier aan het ophalen was, met een ‘noodgang’ de 1e Pijnackerstraat kwam uitrijden tegen het verkeer in. ,,De wagen werd op dat moment bestuurd door een bijrijder, terwijl de eigenlijke chauffeur aan de andere kant van de straat stond toe te kijken,’’ zo luidt een van de versies.

Samenloop
Volgens Chris, een buurtbewoner die net uit zijn huisdeur kwam en het ongeluk vlak voor zijn ogen zag gebeuren, ging het hier ‘om een nare samenloop van omstandigheden.’ Hij zegt daarover onder meer: ,,De vrouw op de fiets kwam met een bocht uit een zijstraat rijden en wilde de vrachtwagen links passeren. De bijrijder heeft kennelijk het slachtoffer totaal niet gezien. Door het geschrokken winkelende publiek is hij toen in zijn achteruit gegaan. Mogelijk is juist die laatste manoeuvre de vrouw fataal geworden.’’

Deze ooggetuige vanaf de eerste seconde heeft inmiddels op aanraden van vrienden ook Slachtofferhulp aanvaardt. Chris was de eerste die kordaat ingreep, onder meer door de bijrijder niet onder de vrachtwagen te laten kijken. Even later heeft hij met een stuk karton het bloedige tafereel bedekt voor het reeds zwaar geschrokken winkelende publiek.

Francis H. :
Tragisch, dit dodelijk ongeval, en ik vraag me af of het met minder snelheid naderen van het kruispunt door de vrachtwagen in kwestie, het ook tot een dodelijk ongeluk had geleid.Wellicht niet, maar wie ben ik om dit te beoordelen. De politie zal ongetwijfeld wel tot een conclusie komen, maar het leed is geschied, de vrouw krijg je er niet mee terug.
Verkeerde handelingen, op een verkeerd moment vreselijk.

Afgezien van dit tragisch afgelopen verkeersongeval, heb ik vaak moeten constateren dat in de Noordmolenstraat/Zwaanshals heel vaak te snel wordt gereden.Ik pleit voor een maximale rijsnelheid van 30 km/uur in dit gebied!

dinsdag 24 feb 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

NIDA

Omdat ook vrouwen zichzelf moeten kunnen zijn in de zomer.



@Twitter


  • Nieuw

  • Reacties