'Zo'n hal kan alleen in Rotterdam'


5162-zo-n-hal-kan-alleen-in-rotterdam (Door Ronald Glasbergen)

Vanaf 1 oktober heeft Rotterdam een Markthal. Het gebouw wordt de hemel in geprezen en het krijgt kritiek. Het zou te dicht bij aanpalende gebouwen aan de zuidzijde staan, de markt erin zou op de duur niet rendabel zijn, want te duur. En er is meer kritiek. Hoe terecht zijn lof en kritiek? Om te beginnen de feiten en enkele cijfers.
De Markthal is om meerdere redenen opmerkelijk: om zijn op het eerste gezicht brutale vorm, als een soort Zeppelinhangar.


Maar ook om zijn afwerking met aan de buitenkant het type steen dat je ook op het plaveisel rondom vindt en aan de binnenzijde een 11000 vierkante meter groot kunstwerk. Maar minstens even bijzonder zijn de functies die het gebouw in zich verenigt.

Woningen
De 228 woningen in alle maten en soorten waarvan 102 huurwoningen en 24 grotere en duurdere penthouses omgeven als een schil de markthal. Die is met een hoogte van ruim dertig meter binnenin immens, ruimschoots passen 96 versunits en een twintigtal horeca en winkelbedrijven op de begane grond. Alle winkels en units zijn gerelateerd aan eten en drinken. Open van 10 tot 20 uur, 70 uur per week, terwijl de horeca onder de flanken nog langer open is.

Bloemen, vruchten en insecten. ‘De Hoorn des overvloeds’ van Arno Coenen en Iris Roskam tegen de binnenkant (11.000 vierkante meter) van de nieuwe Markthal in Rotterdam. Foto's: Rinus Vuik

Onder de overdekte markt liggen 1200 parkeerplaatsen. In het gebouw waarin in ruime mate duurzaamheidstechnieken zijn toegepast, is rond het moment van opening 85% van de units verhuurd, is 70% van de koopwoningen verkocht en zijn alle huurwoningen verhuurd.

Marktplein en Passage
Het nieuwe Marktgebouw van architectenbureau MVRDV (Maas, Van Rijs, De Vries) komt qua architectuurtypologie in de buurt van zowel de 19eeeuwse passage als bij een middeleeuws marktplein. Net als een passage heeft de Markthal aan weerszijden woningen en daartussenin op straatniveau, winkels. Evenals bij een middeleeuws marktplein omgeven woningen de marktkramen. Maar zijn vorm ontleent de Markthal aan de moderniteit: aan moderne functionele flatgebouwen en - met zijn twee semi-open uiteinden -, aan een hangar. Het is een hangar met wanden van appartementen maar ze zijn niet rechttoe rechtaan gestapeld maar gekromd en bovenin naar elkaar toegebogen tot de bovenste flats elkaar raken en het dak vormen. Hierdoor ontstaat niet alleen de karakteristieke vorm van Markthal maar ontstaat ook, doordat de liften en trappenhuizen recht door de gekromde flatstapelingen heen snijden, een stevige verscheidenheid aan woninggrootten en indelingen. Dat koopprijzen weerspiegelen dat, van 230.000 tot meer dan een miljoen.

Vertical Village
Architect Winnie Maas , de M van architectenbureau MVRDV, noemde in een eerdere interview, de Markthal ‘een primitieve of vereenvoudigde vorm van ‘The Vertical Village’,het idee van het‘Verticale Dorp’, waar bureau MVRDV samen met de TU Delft onderzoek naar verricht heeft. Dat onderzoek is deel van een studie naar de megasteden van de nabije toekomst. Het bestudeerd de mate waarin onder meer de grote horden nieuwkomers in de stad – in 2050 wonen mogelijk circa zes miljard mensen in steden - hun ideeën over gemeenschapsleven in nieuwe vormen kunnen gieten. MVDRV onderzoekt en test bouw- en ontwerptechnieken in verschillende modellen en brengt ze ook in gebouwen in praktijk.

 De 96 versunits en een twintigtal horeca en winkelbedrijven passen ruimschoots op de begane grond. Alle winkels en units zijn gerelateerd aan eten en drinken. Open van 10 tot 20 uur, 70 uur per week.

Winnie Maas vertelt dat je de Markthal kan zien als een eenvoudige variant van het Verticale Dorp. Vooral één belangrijke component daarvan krijgt hier de nadruk: namelijk de aanwezigheid van zowel publieke alsook private functies in het gebouw.

Van Ledlichtjes naar ‘Hoorn des Overvloeds’
Winnie Maas vertelt dat de architecten er in het begin vanuit gingen dat er zoiets als een groot scherm van ledlichtjes aan de binnenkant zou komen. Toen dat om verschillende redenen niet uitvoerbaar bleek te zijn, kwam de optie van gekleurde platen ter sprake. Dat leek het gebouw echter te kort te doen. Vervolgens is daaruit het idee ontstaan om een meer autonome maar wel aan de functie gerelateerd kunstwerk op de gewelfachtige binnenwand te laten maken. Dat is de kleurrijke en goed in de context passende, 1,1 hectare grote, digitale print ‘Hoorn des Overvloeds’ van Arno Coenen en Iris Roskam geworden.
De Markthal is in 2004 op initiatief van de Gemeente Rotterdam ontwikkeld. Zo’n Markthal zou een extra katalysator voor het stadsleven in Centrum Oost kunnen zijn. De gemeente zag een model in de markthallen van andere grote Europese steden. Tevens nam ze een voorschot op nieuwe, niet bindende Europese richtlijnen voor de verkoop van gekoelde producten zoals vis, vlees en zuivel. Vervolgens viel de keuze op de architecten- en ontwikkelaarscombinatie MVRDV en Provast.

Historie
De gekozen locatie is voor Rotterdam historisch zeer prominent. Het is vlak bij de plaats waar in 1270 een dam in het riviertje de Rotte werd gelegd en de kern van de stad zou groeien. Dat wordt weerspiegeld in de talrijke archeologische vondsten die tijdens de bouw gedaan zijn. Ze zijn tentoongesteld rond de zogenaamde ‘Tijdtrap’, een reeks roltrappen door de vier kelderlagen van het gebouw.
Wat betreft de nabijheid tot andere gebouwen, met name aan de zuidkant van het gebouw, merkt architect Maas op dat het wel goed is dat het gebouw een beetje tegen de stad schuurt. Hij benadrukt daarnaast dat de monumentaliteit van het gebouw goed past bij de immense schaal van het marktplein aan de Binnenrotte: Dat is ‘bijna zo groot als het Rode Plein’.

De architect over de stad waar zijn bureau sinds 1993 gevestigd is: zoiets als dit kan alleen in Rotterdam.


Rob Timmer :
Reactie van Cor van Eck verplaatst naar dit artikel:

Markthal

Het artikel is inmiddels uit zicht verdwenen dus plaats ik het hier. Na warmte komt koude en de directie heeft ( komt me bekend voor van notoire sukkels) een bezoek aan Denemarken gebracht ( lekkere Skol en smorrebrot)en is tot de conclusie gekomen om dekentjes uit te delen . Is dit niet het toppunt van lachwekkendheid wat een oen! Koude Markthal wordt tochtdicht gemaakt.
Werk aan de winkel in de Markthal. De open ruimte onder de enorme glaspuien wordt afgesloten.
Geen kachels, maar fleecedekens zijn de beste remedie tegen kou in de Rotterdamse Markthal. Tot die conclusie komt directeur Maarten van Lier, die afgelopen weekend een 'werkbezoek' bracht aan Torvehalerne, een overdekte markt in Kopenhagen. ,,Er hangen daar wel heaters, maar die zetten ze zo min mogelijk aan. Ze vreten energie,'' legt hij uit.

In de Torvehalerne staan manden met dekens die je over je benen kunt leggen. Dat werkt uitstekend.
Directeur Maarten van Lier
De directie bekijkt de mogelijkheden om het op gure dagen wat behaaglijker te krijgen in de koopkathedraal aan de Binnenrotte. Gisteren werd gestart met het dichtmaken van de ruimte onder de glaspuien, om zo tocht tegen te gaan. ,,En als het heel koud is, sluiten we de middelste deuren en blijven alleen de draaideuren open. Ook dat scheelt heel veel trek van koude lucht.''

De ervaring in Denemarken leert dat zwaar geschut als verwarming op de terrassen vooral financiële nadelen heeft. ,,Zowel de aanschaf als de hoge energierekening kan een probleem worden voor de huurders van marktkramen,'' zegt Van Lier. ,,In de Torvehalerne staan manden met dekens die je over je benen kunt leggen. Dat werkt uitstekend.''

woensdag 12 nov 2014

Francis H. :
Ik kan het grotendeels eens zijn met Cor.
De 'gewone' markt heeft m.i. niets te vrezen van de Markthal, die wordt bezocht door mensen die hun neus ophalen voor supermarkten als Lidl, Aldi en Jumbo, en kakkerig hun boodschappen bij AH doen.
Dat zijn dus sowieso geen marktgangers!
De tijd zal leren of de speciaalzaken in de Markthal het gaan redden!
De naam Markthal voor dit gebouw is niet terecht, en zo beter de Horecahal moeten heten!Puntenslijper mag ook hoor!!!

zondag 05 okt 2014

cor van eck :
Ben er als ik in Rotterdam was regelmatig tijdens de bouw langsgelopen en ook in september voor de opening de beschildering mogen aanschouwen. Zie er magnifiek uit iets om trots op te zijn. Maar we zullen zien na een jaar als alle euforie is verdwenen hoeveel ondernemers er nog over zijn. Te denken valt aan het vlm Entrepot complex dat hopeloos mislukt is. Rotterdammers zijn kijkers en geen grote uitgevers zeker als het om marktpubliek gaat. De concurrent staat pal voor de deur op dinsdag en zaterdag en betwijfel sterk of dat wel zo goed idee is.

zaterdag 04 okt 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties