‘Hoe korter het boek, hoe minder onzin’

Literair Café Rotterdam geopend
(Door Jim Postma)
ROTTERDAM – Sinds korte tijd is de stad weer een Literair Café rijker. De aftrap van dit nieuwe Rotterdamse initiatief was afgelopen zondag in de bibliotheek van Overschie aan de Hoge Schiehof.


Te gast waren Gauke Andriesse en Elvin Post, twee bekende thrillerschrijvers die beiden zijn onderscheiden met de landelijke prijs ‘De Gouden Strop’. De keuze om met deze auteurs in debat te gaan lag voor de hand. Thrillers blijken de meest geleende en gelezen boeken te zijn in vele bibliotheken.

Literair Café Rotterdam is opgericht door Adriaan Zijlmans en Dirk Mellema, beiden ooit werkzaam als rechercheurs in het Rijnmondgebied. Hun literaire organisatie bestaat nu op papier een half jaar en regelmatig zullen er op meerdere plekken in de stad discussies worden georganiseerd.
Als hun uitvalsbasis geldt sociëteit Matrix in de Mauritsstraat 16 in Rotterdam-Centrum. Op dinsdag 29 mei wordt daar de volgende bijeenkomst gehouden met in de hoofdrol NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch. Er zal dan onder meer worden gediscussieerd over het aanstaande vertrek van deze landelijke kwaliteitskrant vanuit Rotterdam naar Amsterdam. Aanmelden voor deelname kan via de mail: literaircaferotterdam@gmail.com
Tijdens de eerste bijeenkomst in Overschie was het Dirk Mellema die de thrillerschrijvers Andriesse en Post aan een gedegen ‘verhoor’ onderwierp. Na zijn eerdere werkzaamheden als rechercheur bij de Rotterdamse politie staat Mellema de laatste tientallen jaren meer bekend als onderzoekjournalist. Hij introduceerde de beide schrijvers met onder meer de volgende vragen: ,,Moet je een beetje crimineel zijn om een thriller te schrijven? Je moet je tenslotte inleven in hoe een misdadiger denkt!’’

Bij de strot
Gauke Andriesse won vorig jaar De Gouden Strop met zijn boek ‘De handen van Kalman Teller’. En Elvin Post won reeds in 2004 dezelfde prijs met zijn thriller ‘Groene Vrijdag’. Mellema: ,,Twee boeken die je bij de strot grijpen, om niet meer los te laten.’’
Andriesse (1959) is zo’n tien jaar bezig als thrillerschrijver en heeft tot op heden vier boeken op zijn naam staan. Van beroep is hij eigenlijk ontwikkelingseconoom. Hij werkte jarenlang in Zuid-Amerika in het Andes-gebergte en in de Congo in Afrika, onder meer met het verstrekken van microkredieten.
Over zijn schrijverschap vertelde hij: ,,Ik zoek altijd naar een goede balans in werkelijk gebeurde zaken. Voorwaarde is dan dat er een goed plot in zit. Ik moet mij ergens over kunnen verontwaardigen en mij met name kunnen inleven in de rol van het slachtoffer. Zo schreef ik een boek over de legalisatie van de prostitutie waarbij ik mij kwaad maakte dat vrouwen nog steeds gedwongen achter de ramen zitten. Met als bizar element dat het souteneurschap dus ook werd gelegaliseerd.’’

Olie duurder
Andriesse verdiept zich eveneens in internationale en globale problemen, waarbij de mens centraal blijft staan. Voor hij daarover gaat schrijven doet hij veel research. Zo is hij er van overtuigd dat de olieprijzen wereldwijd nooit meer goedkoper zullen worden, alleen nog duurder.
Met het winnen vorig jaar van de Gouden Strop uit een recordaantal inzendingen van 111 auteurs verdiende hij een prijs van 10.000 euro. In het juryrapport stond onder meer: ‘In een genre waar doorgaans de losse eindjes aan elkaar worden geknoopt durft Andriesse het aan gewoon weer wat eindjes open te laten. Deze bewuste losse eindjes knagen nog lang door’.
Thrillerschrijver Elvin Post was iets korter van stof. Hij zei: ,,Hoe korter het boek, hoe minder de onzin. Criminelen zijn bijzonder inventief. Laatst stonden de kranten weer vol over de zwaar gewapende overvallen in loodsen voor geldtransporten. Bij misdadigers is niets nieuws onder de zon. In 1990 overvielen in Amerika twee nepagenten een museum in Boston. Daar maakten zij voor 300 miljoen dollar aan schilderijen buit. De daders zijn nooit gepakt. Toch zijn musea tot op de dag van vandaag nog erg slecht beveiligd.’’




Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties