Klaas Gubbels: ‘In de verte een zwaan’

(Door Jim Postma en Mishu Westerveld)

ROTTERDAM – In de Rotterdamse Provenierssingel is onlangs een metalen sculptuur onthuld van Klaas Gubbels (77), één van de meest bekende kunstenaarsin Rotterdam.Het drie meter hoge oranjekleurige beeld is getiteld: ‘In de verte een zwaan’.


Maar eigenlijk lijkt het object meer op een stel op elkaar gestapelde koffiepotten, zijn handelsmerk waar hij zowel binnen als buiten onze landsgrenzen beroemd mee is geworden.

Gerard Cox

De realisatie van het kunstwerk is tot stand gekomen in samenwerking met het Centrum Beeldende Kunst (CBK), de deelgemeente Noord en de bewonersvereniging Provenierssingel. Het was Gerard Cox, een oude bekende van Klaas Gubbels, die met oude sentimentele Rotterdamse liedjes als ‘Blonde Arie’, de sfeer er in bracht bij de tientallen uit de Rotterdamse kunstscène. Portefeuillehouder Ahmed Harika van de deelgemeente Noord wist te vertellen dat de jonge Gubbels opgroeide in het oude Noorden en daarom nog steeds een bijzondere band heeft met ‘zijn oude vertrouwde Provenierssingel’.

Gubbels werd op 19 januari 1934 in Rotterdam geboren. Daar volgde hij ook zijn opleidingen. Eerst van 1949 tot 1951 aan de Technische School, gespecialiseerd in reclame-schilderen. Een jaar later deed hij een avondcursus aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. En van 1952 tot 1958 studeerde hij aan de academie ‘Kunstoefening’ in Arnhem. Daar volgde hij avondlessen in beeldhouwkunde.


Raakvlakken

De kunstenaar, die momenteel weer in Arnhem woont, is het meest bekend met zijn stillevens van tafels, stoelen en koffiekannen. Gubbels heeft veel raakvlakken met internationaal bekende kunstenaars als Man Ray, Amedeo Modigliani, Giorgio Morandi, George Segal en Marcel Duchamp. Hij lijkt zeker door hun werken te zijn geïnspireerd of beïnvloed.

Voor zijn vertrek naar Arnhem was Klaas Gubbels in de 70er jaren nog verbonden aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Dit deed hij samen met andere schilders en grafici als Hannes Postma en beeldhouwer Kees Franse. In het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem is eind 2004 tot aan begin 2005 een grote retrospectieve expositie over hem en zijn werken gehouden.

Op latere leeftijd zijn de kunstwerken van Gubbels steeds meer abstract geworden. In eerste instantie valt dit te bezien als eenkennig door het beperkte aantal visuele thema’s. Maar volgens kunstkenners is dit ook weer juist de kracht en de charme van zijn werken. Voor zijn kunstobjecten gebruikt Klaas Gubbels een veelvoud aan technieken en materialen, zoals fotografie, litho, houtsnede, wandschildering, collage, objet trouvé, metaal en glas.


Bij defotocompositievan onze fotograaf Mishu Westerveld is Klaas Gubbels onder meer te zien op de foto linksboven (v.l.n.r.):. Op de middelste foto van boven zijn de kleurrijke schoenen te zien die de kunstenaar droeg tijdens de onthulling van zijn beeld in de Provenierssingel.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties