Algemeen

Clip: Bewustzijnstroom van een Servische tiener

(Door Ronald Glasbergen)

De wereldpremière Clip (2012) in het 41e IFFR is een rauwe film. Rauw omdat ze zonder omhaal de emoties en omgangsvormen van een groepje losgeslagen Servische tieners laat zien.

Lees verder

Chinese jaar van de Draak

(Door Rinus Vuik) Na de opening door wethouder Alexandra van Huffelen barstte het festival los! Kleurrijke draken- e[...]

Bijzondere expositie bij galerie Van Wan

(Door Jim Postma) ROTTERDAM – In galerie Van Waning aan de Rotterdamse Westersingel wordt binnenkort een bijzonde[...]

Beleef film 'in het echt’ tijdens 41e

(Door Ronald Glasbergen) Het is permanent spitsuur in het kantoor van het International Film Festival Rotterdam. He[...]

Václav Havel bracht mensen samen

Bij het overlijden van dissident en oud-president van Tsjechië Václav Havel is al veel geschreven. Rotter-damse dich[...]

Gerestylde Koude Oorlog

(Door Ronald Glasbergen) Tinker, Tailor, Soldier, Spy speelt tijdens de Koude Oorlog. Net als nu een tijd van sch[...]

Wouterse: ,,Ik ben in feite 'n oude hipp

(Door Jorg van Rijkom) ROTTERDAM - Acteur Jack Wouterse overwon een cocaïneverslaving en stopte met roken en drink[...]

'Onze Paus': Afdaling in een Poolse hel

(Door Ronald Glasbergen) In de wereldpremière van het toneelstuk OnzePaus van Arnon Grunberg wordt vertelt van d[...]

Afscheid: ‘Meneer de Doelen vertrekt

(Door Jim Postma) ROTTERDAM – Of hij nu op straat loopt, in de tram zit of wacht in het metrostation, steevast sp[...]

Vrouwenhanden bouwen robuuste ‘Stad

Machteld Wijlacker in Boijmans van Beuningen (Door Jim Postma) ROTTERDAM - De droomwens van elke rechtgeaarde Rot[...]

Zo'n graffiti-feest ook eens in Rotterda

(Door Rob Timmer) Kort geleden hebben we u via deze krant een inkijkje gegeven in de graffiti-problemen bij de RET [...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties