Algemeen

Nieuwe LantarenVenster een verrijking

(Door Dirk Mellema)

Wie je ook spreekt, iedereen is enthousiast. Ook al die oude vaste bezoekers van LantarenVenster in de Gouvernestraat in het oude Westen.

Lees verder

Youp heeft gelijk: twitter

(Door Jan Booister) Recent heb ik een effectieve aanpak van problemen geleerd van Youp van ‘t Hek. Die luidt: twi[...]

Knappe serie over Den Uyl en de Lockhee

(Door Geert-Jan Laan) Het moet gezegd worden. De nu net afgesloten serie over Joop Den Uyl en de Lockheed- affaire [...]

Dieven stelen bundels van Jana Beranová

Amper was de ‘Raamkunst’ aan de Provenierssingel geopend met dit jaar als thema ‘Jana, gedichten aan de singel[...]

Dieven stelen bundels van Jana Beranová

Amper was de ‘Raamkunst’ aan de Provenierssingel geopend met dit jaar als thema ‘Jana, gedichten aan de singel[...]

Rotterdam. Een Duitse oorlogshaven

Een minder bekend aspect van Rotterdam in oorlogstijd is dat de stad, de haven, de fabrieken maar ook de scheepswerven e[...]

Fijne filmavond op een Rotterdams plein

Een paar duizend Rotterdammers kijken naar een prachtige film en twee uur lang kun je een speld horen vallen. Na afloop[...]

Simon Vinkenoog (80) Een eeuwige ‘praa

Zo’n drie weken terug meldde radioverslaggever en boekenschrijver Wim de Boek mij dat een been was geamputeerd van d[...]

Timor diep bedroefd over dood Michael J

De Rotterdamse danser Timor Steffens is diep onder de indruk van het overlijden van Michael Jackson. Hij maakte sinds [...]

Met je buurmeisje naar Michael Jackson

In 1988 was ik de popie-jopie van de straat. Ik had twee kaartjes voor een concert van Michael Jackson in de Kuip voor[...]

De legende van Michael Jackson leeft gro

Het was even schrikken toen ik toevallig langs CNN Live zapte gisteravond. Het hart van The King of Pop heeft het ritm[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties