Algemeen

Filmfestival van start

Tegelijk met de Nederlandse premiere van Essential Killing vond aan de overkant van de Kruiskade in de Doelen de wereldpremière plaats van Wasted Youth (Papadimitropoulos, Vogel 2011), de officiële openingsfilm van het festival.

Lees verder

Perikelen en Oscarkansen voor slotfilm I

(Door Ronald Glasbergen) De film The Fighter, sluit het International Film Festival Rotterdam 2011 op zaterdag 5 fe[...]

Perikelen en Oscarkansen voor slotfilm I

( Door Ronald Glasbergen) De film The Fighter, sluit het International Film Festival Rotterdam 2011 op zaterdag [...]

Stad achter het doek

Internationale film aan de Maas (Door Ronald Glasbergen) Ter gelegenheid van het veertigste International [...]

De stad dicht op de huid gezeten

Internationale film aan de Maas: Men on the bridge (Door Ronald Glasbergen) 26 januari gaat het 40e Internati[...]

Peter en Wilma sluiten ‘Tounkaramuseum

(Door Jim Postma) ROTTERDAM – Na 40 jaar reizen dwars door Afrika, van zuid naar noord, neemt het Rotterdamse ech[...]

'Poëziecel' als afscheid van Jana Beran

Te beluisteren in de Centrale Bibliotheek (Door Jim Postma) ROTTERDAM – Op de valreep van haar afscheid als[...]

Goede kerstdagen en een heel mooi 2011

Redactie en hoofdredactie Rotterdam Vandaag & Morgen KERSTGEDICHT Door Jean Pierre Rawie Je droomt je dr[...]

Einde voor AIDA

AIDA Nederland, organisatie voor gevluchte kunstenaars, krijgt wegens bureaucratische dwaling geen subsidie meer . N[...]

Opmerkelijk debuut Jan Booister

(Door Dirk Mellema) Een debuut op je 63e. Dat gebeurt niet veel. Jan Booister heeft een lang leven als krantenjourn[...]

Nieuwe LantarenVenster een verrijking

(Door Dirk Mellema) Wie je ook spreekt, iedereen is enthousiast. Ook al die oude vaste bezoekers van LantarenVenste[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties