Songfestival: probeer niet met de verkeerde argumenten Maastricht af te kammen

8209-songfestival-probeer-niet-met-de-verkeerde-argumenten-maastricht-af-te-kammen (Door Han van der Horst)


Binnenkort wordt beslist welke stad in Nederland het Eurovisie Songfestival 2020 mag organiseren: Rotterdam of Maastricht. Han van der Horst is niet gelukkig met de argumenten waarmee bestuurssocioloog Mark van Ostaijen afgelopen zaterdag in de Volkskrant op de proppen kwam om de organisatie aan Rotterdam toe te kennen.

Deze zaterdag voert de bestuurssocioloog Mark van Ostaijen in de Volkskrant een aantal argumenten op om het Eurovisie Songfestival in Maastricht te houden en niet in Rotterdam. Hij denkt dat hij het omgekeerde gedaan heeft, dat hij met de dwang van zijn logica er voor heeft gezorgd dat dit circus wel degelijk zal neerstrijken aan het Zuidplein maar door zijn toonzetting en zijn argumentatie verzwakt hij juist de positie van onze stad. Het is te hopen dat de beslissers in Hilversum er niet al teveel aandacht aan schenken https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/het-songfestival-in-maastricht-is-als-het-wk-voetbal-in-qatar-belachelijk~baa30db3/


Volgens van Ostaijen is het vanzelfsprekend dat het songfestival naar de tweede stad des lands komt als Amsterdam het laat afweten en niet naar de 23e. Dat gegeven vindt hij bijna nog belangrijker dan andere voordelen van Rotterdam: de ligging in de Randstad, vliegvelden in de buurt, omliggende steden die mede een aandeel kunnen leveren. Ook noemt hij Rotterdam de toekomst van het nieuwe Nederland en Maastricht het verleden.

Realisten en mensen met gevoel voor de eisen van de eenentwintigste eeuw zien onmiddellijk dat je daarmee in je eigen voet schiet. Dat songfestival is niet Nederlands maar Europees en Maastricht ligt op een soort scharnierpunt waar de Nederlandse, de Duitse en de Franse cultuur elkaar ontmoeten. Wie op een oude Bosatlas kijkt met al dat wit om de Nederlandse grens denkt misschien dat de Limburgse hoofdstad afgelegen ligt en een beetje geïsoleerd maar het tegendeel is waar. Je bent in een uur of wat in de Duitse metropool Keulen, je geeft nog een keer gas en je zit in Düsseldorf en het Ruhrgebied. Het is een kleine anderhalf uur naar Brussel. In de stad zelf zijn allerlei internationale en Europese onderzoeksinstellingen gevestigd. De universiteit kan zich in alle opzichten meten met Erasmus. Maastricht ademt een kosmopolitische sfeer. Als je het Europees bekijkt ligt juist Rotterdam meer excentrisch zo ver naar het westen tegen de zee aan. Maastricht heeft in zijn omgeving misschien nog wel meer vliegvelden dan Rotterdam.

Ook kan Maastricht bogen op interessante buursteden die mede een rol kunnen spelen bij het welslagen van het festival: Aken en Luik, onderdeel van de Euregio. En het was immers een Europees songfestival.

Het is zeer de vraag of Rotterdam met zijn conventionele haven en zijn even conventionele spoorlijnen, zijn onvermogen om ondanks een investering van tweehonderd miljoen een systeem van stadsverwarming te exploiteren en zijn grootste armoedewijk van Nederland in de kern wel zo vernieuwend is. Dan staat de stad ook nog bekend om zijn moeizame omgang met het multiculturele karakter van de bevolking. Wat moet je er trouwens van denken dat het gemeentebestuur niet eens een Dance Parade aandurft omdat er dan misschien teveel modern snoepgoed wordt genuttigd?

Eén Daan Rosegaarde maakt nog geen zomer, één Joep van Lieshout evenmin.

Rotterdammers denken altijd dat hun binnenstad en hun Manhattan aan de Maas zo uniek zijn. Het is in het kader van de beslissingen die nog tijdens de bezetting al zijn genomen over de aard van de wederopbouw logisch dat de huidige bestuurders de Maasstad hebben uitgeleverd aan de Rem Koolhazen van deze wereld. Je krijgt dan een indrukwekkende skyline maar wel van het soort dat je over de hele wereld aantreft. Zo wordt Rotterdam een non-descripte metropool a la Dubai of Singapore.

Maastricht is daarentegen ongeschonden. Het is de oudste stad van Nederland met dankzij die universiteit een intellectuele inslag en een moderne diensteneconomie. Dit tegen een historische achtergrond van groot formaat. Je kunt er de prachtigste plaatjes schieten. Straatbeeld en omgeving passen precies bij het Eurovisie Songfestival met zijn romantische inslag.

Door zijn arrogantie en door het naar voren halen van zogenaamde sterke punten van Rotterdam die bij nader inzien in de context van het Eurovisie Songfestival juist zwakke kanten zijn, heeft Van Ostaijen de positie van Rotterdam geschaad.

Hoe moet je Rotterdam dan promoten? Door vergelijkingen met de concurrentie te vermijden en de stad in haar eigen kracht te laten staan. De moderniteit van het stedelijk aanzicht is wel degelijk een asset. Er is overal ruimte voor grote feestende menigtes. De architectuur opent vergezichten naar een schitterende toekomst ook al moet Rotterdam die nog voor zichzelf waar maken. De architectuur is weliswaar niet uniek maar suggereert wel kracht, moderniteit en kosmopolitisme. De Ahoy is een geschikte locatie voor de shows zelf. Je kunt daar zó in met je decors, je stellages, je geluid en je camera´s. De stad heeft veel ervaring met het organiseren van nevenprogramma’s. Kijk maar wat er allemaal naast North Sea Jazz gebeurt. Het feit dat dit festival van Den Haag naar Rotterdam is verhuisd, bewijst alleen al dat het Eurovisie Songfestival aan de boorden van de Nieuwe Maas prima op zijn plaats is. We hebben naast Ahoy nog meer theaters die allerlei activiteiten kunnen huisvesten. Het zijn allemaal geen unique selling points maar voordelen zijn het wel. Je gaat pas de mist in als je tegelijkertijd met de verkeerde argumenten probeert Maastricht af te kammen. Dat is gewoon niet zo slim. Geen plein in Rotterdam haalt het bij het Vrijthof. Maak geen vergelijkingen tussen beide steden. Stel wel dat de NOS geen risico loopt door met Rotterdam in zee te gaan want dan zal het technisch en organisatorisch op rolletjes lopen.

Hoe erg is het als de balans inderdaad naar Maastricht zal doorslaan? De komst van het festival naar Rotterdam zal toch gauw een miljoen of twintig kosten ook als we een beetje zuinig zijn. De opbrengst is aandacht voor Rotterdam. Het is prima city marketing zeggen ze dan. Die beklijft. O ja? U weet nog wel dat onze Duncan in Tel Aviv won. Maar waar werd het songfestival in 2012 gehouden. En in 2009? En in 2017. Kunt U dat oplepelen zonder hobbyist te zijn en zonder googlen?

Foto 1: Ahoy.nl

Foto 2: onemeeting.nl

Foto 3: bezoekmaastricht.nl

Jeroen Waardenburg :
Waar gaat het nou eigenlijk over ,een liedjes wedstrijd en meer niet nog al dorps en klein burggelijk.

Er zijn veel vaste jaarlijkse festivals in Rotterdam die elk jaar terug komen.totaal belangrijker dan heel dat liedjes circus ,laten ze het maar houden in Delfzijl leuk voor die mensen daar.
Zonde als daar een cent belastinggeld aan besteed wordt,niet doen.

maandag 19 aug 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties