Museum Boijmans nog een half jaar open

7792-museum-boijmans-nog-een-half-jaar-open

(Door Jim Postma)

Als haringen in een ton vierden gisteren zo’n duizend Rotterdamse kunstliefhebbers de Nieuwjaarsreceptie van museum Boijmans. Zo samengepropt in het museumrestaurant luisterden zij naar de openingsspeech van directeur Sjarel Ex. Iedere genodigde was zich min of meer bewust dat het Rotterdamse kunstpaleis spoedig de deuren zou gaan sluiten. Dit in verband met de gigantische verbouwing met een kostenplaatje van zo’n 230 miljoen euro. En wel gedurende de komende zeven jaar. De grootste klus wordt het verwijderen van al het asbest dat vroeger in de bouw uitgebreid werd gebruikt.

De meesten uit het kunstenaarswereldje dachten dat vlak na deze receptie het gedaan was met het bezoeken aan Boijmans. Maar volgens directeur Ex blijven sommigen van de vele ruimten in het museum nog tot aan het juni dit jaar toegangbaar voor het publiek. Zo ook de bijzonder geslaagde expositie onder de titel ‘Pure Rubens’ die tot op heden zo’n 100.000 bezoekers trok, waaronder 20.000 Belgen. Tot en met zondag 13 januari is deze zeer uitgebreide tentoonstelling nog te bewonderen.


‘Pure Rubens’ ging vorig jaar op 8 september van start. Schilder Rubens, de grootmeester van de Vlaamse barok laat het vermogen zien om op steeds andere manieren verhalen te vertellen. Daarbij word je als bezoeker meegenomen en ondergedompeld. De expositie toont het grootste overzicht van Rubens olieverfschetsen in 65 jaar.

Op de foto: Kunstenares Lynda Deutz, oud hockeyer Frans Dammers, kunstenaar Alex Meidam. (Foto Wim de Boek)

Zowel museum Boijmans van Beuningen en het Museo Nacional del Prado in Madrid werkten samen om zo de mooiste werken bijeen te brengen. Ze tonen de hand van de meester in al zijn facetten en verraden zijn temperament: gretig, levendig en overvloedig.

Receptie
Gedurende de Nieuwjaarsreceptie vanaf 16.00 uur tot en met zeker na 18.00 uur bleven de ‘genodigden’ maar binnenstromen. Officieel moesten de bezoekers zich via een uitnodiging van het museum aanmelden. Maar veel van deze voornamelijk elektronische uitnodigingen werden door de genodigden via de mail doorgestuurd naar bevriende kunstliefhebbers. Zo ontstond een onverwacht grote drukte waardoor het restaurantgedeelte in fasen werd afgesloten voor de rijen wachtende. Vanwege de totale bezoekerscapaciteit die al lang was overschreden. Je kon bij wijze van spreken op sommige momenten over de hoofden van de menigte wandelen. Zo uitgepuild was het.

Op de foto: Hans Sibarani, Hansje de Reuver. (Foto: Wim de Boek)

Bij de ingang van het museumgebouw werd elke bezoeker verrast met twee consumptiebonnen voor gratis drankjes in het restaurant. De aanwezige bargedeelten konden wonderbaarlijk deze grote drukte logistiek gezien best aan.

Sommige ‘slimmerds’ knepen er af en toe tussen uit om zogenaamd een luchtje te scheppen of om op de binnenplaats een sigaretje te roken. Als je dan weer naar binnen liep deelde een charmante hostess je wederom twee consumptiebonnen aan. Zo ontdekte uw verslaggever tot zijn grote plezier.

Op de foto: Kunstenares Sijmona ... , kunstenaar Jack de Deugd, cultuursnuiver Mat van de Spek. (Foto: Wim de Boek)

Uiteindelijk had ik er zelf nog drie over waarmee ik de overige ‘dorstlustigen’ ook weer een dienst mee bewees. Zo werd het uiteindelijk een zeer geslaagde receptie. Alleen voor de volgende keer zou het toch zeker aanbeveling verdienen een ‘rijke sponsor’ te vinden die voor wat simpele hapjes kan zorgen. Nu waren er alleen olienootjes. Jofel, dat wel!

Op de foto: Sjarel Ex. (Foto: Wim de Boek)

Speech Sjarel Ex
Voor de vele andere kunstliefhebbers die het openingswoord van directeur Sjarel Ex hebben gemist, hieronder zijn volledige speech:

Op de foto: Sjarel Ex tijdens zijn speech. (Foto: Wim de Boek)

Beste Mensen!

Welkom in het nieuwe jaar, welkom in Museum Boijmans Van Beuningen. Een heel goed 2019 ! En een heel goed jaar voor Rotterdam!

Wat leuk u vandaag in zulke grote getale te kunnen begroeten —voorlopig de laatste nieuwjaarsreceptie op deze locatie he?

We sloten op 31 december een mooi museumjaar af met alleen al voor Peter Paul Rubens ruim 100.000 bezoekers waaronder maar liefst 20.000 Belgen -still counting-, met prachtige projecten als -begin van het jaar- de Deense veelvraat Tal R en de Designtentoonstelling Change the System, ontwerpers die de wereld veranderen -u herinnert zich de wassalon- ……U zag het Weense hedendaagse collectief Gelatin -met die Genderrijke pakken….en iets met bruine bergen, en de -nu nog te zien- de epische expositie met mooie publicaties over Boijmans in de Oorlog, waarin de omstreden positie van museumdirecteur Dirk Hannema wordt toegelicht en te zien is welke rol het museum in de oorlog in Rotterdam speelde.

Een inhoudelijk en mooi jaar met 284.000 bezoekers, waarvan bijna 1 op de 5 uit het buitenland, 20%. Is een record, waarbij ook is genoten van de Collectie als tijdmachine, nu nog een week te zien, met permanent 550 kunstwerken van de collectie in een spannend, afwisselend en samenhangend parcours. U kent inmiddels de opzet, blokken van eeuwen die door elkaar zijn gehusseld waarin de 20e en 21e eeuw een opkontje kregen. De collectie als fruitmachine is hij hier intern genoemd.

(Foto: Wim de Boek)

-niet gangbaar, niet statisch- Er zijn prachtige ensembles en stukken te zien. Daan van Golden, overleden in 2017, Co Westerik, overleden in 2018, van beide is een bijzonder zaaltje te zien. In de opstelling zijn tal van recente aanwinsten verwerkt. Een werk van Mark Manders, geschonken door een Rotterdamse Havenbaron, en in de tuinzaal een werk van Matthew D. Jackson geschonken door verzamelaar Bert Kreuk en vlak bij de oude ingang ziet u een prachtige aankoop van de Engelse surrealiste Eileen Agar, uit 1956, een groot en gulzig schilderij. In het ronde zaaltje daarnaast vindt u een vreesaanjagend object trouvé van Yves Tanguy uit 1929. Hij kijkt u zeer doordringend aan. U zult die aanwinst niet licht vergeten, ook niet in zeven jaar. Loop er vandaag of de komende week nog eens doorheen, zondag 13 januari nog te zien, want daarna gaat alles onherroepelijk van de muur.

Want dat is natuurlijk het andere nieuws van 2018, het museum wordt hersteld en vernieuwd……. finally……). De gemeenteraad heeft op 20 december in grote meerderheid gekozen voor de ambitieuze variant van 223.500.000 euro, een bedrag waarmee het asbest uit de gebouwen wordt gehaald en waarmee -vooral Van der Steur en Bodon - in oude luister worden hersteld. En waarmee iets nieuws kan worden gedaan…. op deze locatie. Wat ? Dat weten we nog niet precies. En wie is de architect dan ? Die wordt in de komende maanden gekozen.

(Foto: Wim de Boek)

Een paar woorden over ons uitgangspunt…. Het museum wil iets aan zijn ensemble van gebouwen gaan toevoegen dat de 21e eeuw representeert. Het museumpark een grotere rol laten spelen in de stedelijke en museale beleving. En dus de oude luister van zijn beste gebouwen herstellen, meticuleus. Dat wordt een team van architecten, voor de restauratie, voor het park-landschap en een voor …hoe gaan we dat noemen…het gebouw van de toekomst ?

We zijn blij dat de gemeente zijn besluit genomen heeft en ook wel een beetje trots op de gunfactor van het museum. Kent u dat begrip ? Niet dat we ons daar ooit zorgen over hebben gemaakt, maar toch….. En in de tussentijd ? Nemen jullie vrij ?

Nou….. Ten eerste is het museum nog een half jaar geopend : we tonen in de grote Bodonzaal Nederland en het Bauhaus, dat 100 jaar geleden in Weimar werd opgericht, waar zoveel Nederlanders bij betrokken zijn geweest. We laten de dagboeken zien en een expositie van capita selecta van Co Westerik. We maken een expositie van topstukken uit de verzameling, waaronder het zojuist verworven drieluik van de Keulse Meester van de Heilige Veronica dat in december op de veiling in Londen kon worden aangekocht en binnenkort arriveert. Een schilderij van ruim 600 jaar oud.

(Foto: Wim de Boek)

En in de tussentijd, de komende twee jaar, tonen onze Museum Buren en het Erasmus MC maar liefst 700 werken uit de collectie. De verzameling -dat wil zeggen delen daaruit- reist naar het buitenland en naar zo’n zestig Rotterdamse scholen. En we gaan de V&D op zuid verwerven voor een vernieuwend programma van zeker tien jaar. Last but not least… over twee jaar is Depot Boijmans van Beuningen helemaal af en open voor het publiek. De gehele collectie verhuist erheen, is toegankelijk en bovendien ….. worden daar ook tentoonstellingen gemaakt. En daarna neemt het vernieuwde museum die rol weer over. Heeft het museum naast zijn standbeen -het nieuwe Depot- ook en zijn weer fitte, aantrekkelijke speelbeen terug. Het leed van zeven jaar dicht wordt aldus gecoupeerd. En vrij nemen -voor ons- dat zit er echt niet in…

Graag wil ik u namens heel het team van het museum bedanken, vrienden, bezoekers, buurtgenoten, bestuurders, belangstellenden van welke komaf dan ook. Dank U voor de enorme steun die wij van u mogen genieten. In het verleden, het heden en in de toekomst.

Onze gunfactor, dat bent U…. heel veel dank voor uw sympathie en steun.

Het museum gaat in 2019 in transit, herbronnen, experimenteren met nieuw programma en nieuw publiek, en U zult veel van ons blijven horen en vooral zien.

Op de foto: Voormalig Stadsdichter Jana Beranová en Sjarel Ex in gesprek. (Foto: Wim de Boek)

Graag breng ik een toast uit op U allen

Op uw mooie nieuwe museum.

Tot Bauhaus (over vijf weken)

Tot bij de Buren, over zes weken

Tot Depot Boijmans (over 15 maanden zilveren opening)

Tot snel….!

En dank voor uw steun.

Op de foto: Rechts Georges Knap, Micheline Nijsten, voorheen ‘Galerie Kralingen’ (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Kunstenaar Jean-Pierre van der Schoor met gade... , (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Een tevreden lachende kunstenaar Evert Maliangkay... (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: ‘Vier vriendinnen van Boijmans’, (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Wel bekend maar kan niet op naam komen.... (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Berry Koedam Galerie Ram. (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Kunstenaar Woody van Amen met Evert Maliangkay en fotografe Willy van Klink. (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Kunstenaar Leslie Gabrielse met twee dames... (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Cultuur asbak. (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Kees Vrijdag. (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Cultuursnuiver Ed Wingelkaar. (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Leo Pronk met partner ... (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Echtpaar Frans en Marianne Dammers ‘dikke vrienden van Boijmans’ (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Voormalig Rotterdams cultuurwethouder Hans Kombrink (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Clen Sibbel met (alweer die) Frans Dammers (Foto: Wim de Boek)

Op de foto: Promo-biel ten behoeve van collectiegebouw Museum Boijmans oftewel ‘de sla kom’ (Foto: Wim de Boek)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties