Grafstem Johnny ‘The Selfkicker’ in literair café De Overheid

7654-grafstem-johnny-the-selfkicker-in-literair-caf-de-overheid


(Door Jim Postma)

In een bomvol en ‘uitverkocht’ eetcafé Ari aan de Nieuwe Binnenweg is gisteren het nieuwe boek over literair café De Overheid ten doop gehouden. Het was een van de oprichters van De Overheid, de ‘veldprediker’ Rob de Moes die een zeer vermakelijke inleiding hield. Maar het was uiteindelijk de ‘grafstem’ van Johnny (‘The Selfkicker) van Doorn (1944-1991) die de zaal wederom plat kreeg, zoals in de hoogtij van zijn vroegere talloze optredens.

Het ging hier om fragmenten van een van zijn performances (opgenomen op de band) in het literaire café aan de Nieuwe Binnenweg 218 dat precies 40 jaar geleden op 12 november 1978 werd geopend.


In 1996 sloot het populaire café als ‘literaire tent.’ Het was in die tijd een broeinest van jong literair talent, maar zeer zeker ook van de gerenommeerde oudere garde zoals Bert Schierbeek, Simon Vinkenoog en Judith Herzberg. Zelfs internationaal met Amerikaanse Beatgenerations literair goeroe Allen Ginsberg en partner Peter Orlovsky.

Deze internationale gasten waren in die tijd uitgenodigd door Poetry International, maar De Overheid ging vaak met hen aan de haal met de uitnodigingen van oprichters Rob de Moes, Jan Oudenaarden en Hans Verschoor. Dit tot grote irritatie van destijds Poetrydireteur Martin Mooij.

Beschonken
Zijn gasten kwamen immers na een voorbezoek aan De Overheid beschonken terug, terwijl zij ’s avonds nog eens ‘officieel’ moesten optreden voor het chique Poetry zelf. (‘Slechts de namen der grote drinkers leven voort’). Maar deze internationale club voelde zich kennelijk meer thuis in de laagdrempelige De Overheid dan in het ‘rode loper gedoe’ van in de Doelen en later in de Schouwburg.

Het gepresenteerde boek is weer zo’n typisch Rotterdams literair hebbeding, vol met anekdotes, illustraties, foto’s (onder meer van Wim de Boek) en tekeningen. Zowel in zwart-wit als in kleur. Met name de vele karakteristieke en sfeervolle foto’s verdienen het om veel meer uitvergroot te presenteren, zoals nu in het boek van 108 bladzijden helaas niet het geval is. Voor verzamelaars beslist een ‘juweeltje’ als collectors item. Uitgebracht en uitgegeven door de stichting CulTien Rotterdam (prijs 25 euro).

Presentator Rob de Moes. (Foto: Rinus Vuik)

De vrouw van de zieke Hans Verschoor, Christine van Woensel, krijgt hier het eerste exemplaar van het nieuwe boek De Overheid overhandigd. (Foto: Rinus Vuik)

Literair goeroe uit Schiedam Bram Uil. (Foto: Rinus Vuik)

Een ‘uitverkocht’ eetcafé Ari met helemaal links Wim de Boek. (Foto: Rinus Vuik)

Idem dito. (Foto: Rinus Vuik)

Internationaal liedjeszanger Peter Blanker (‘Het is moeilijk bescheiden te blijven) was met vrouw Vicky vanuit Ierland ook weer even in het land. (Foto: Rinus Vuik)

Literaire gasten van allerlei pluimage. (Foto: Rinus Vuik)

Foto hieronder: Bekend Rotterdams kunstenaar Cor Kraat (links) samen met Hans van Zessen (Nederlands kampioen pistoolschieten). (Foto: Rinus Vuik)

De rest van de foto's: Rinus Vuik.

Fred Waltmans :
Goede samenvatting voor de mensen die niet aanwezig konden zijn , heel erg bedankt.

maandag 12 nov 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties