Blossom in De Garage

7653-blossom-in-de-garage

Met werk van Philip Janssens, Hans Köhler, Georg Nees, Sylvia Roubaud, Manfred Robert Schroeder, Samantha Thole, Edward Zajec en Vilko Žiljak.

16 november 2018 t/m 13 januari 2019.

De tweede groepstentoonstelling van curator Bas Hendrikx, Blossom opent dit najaar op vrijdag 16 november 2018 in Garage Rotterdam. In deze tentoonstelling werpen hedendaagse kunstenaars nieuw licht op de ontwikkelingen van de computerkunst van de jaren ’60 en ’70.


Afbeelding: Hans Köhler – Computer Art IBM Edition A 04, 1972

Blossom
In tijden waarin computers zichzelf leren leren, is niets onmogelijk. De groei van de digitale wereld lijkt eindeloos. Is er nog een leven zonder algoritmes voor te stellen?

Kunstenaars begonnen in de jaren ’60 algoritmes te gebruiken om beeld te genereren. De resultaten van de code en scripts leken op patronen uit de biologie en sterrenkunde. Zo ontstond een nieuwe grafische beeldtaal. Bijvoorbeeld in Zagreb, waar veel van de werken in deze tentoonstelling vandaan komen. Daar werden (in de jaren ‘60 en ‘70) de New Tendencies exposities georganiseerd, waar de pioniers van de computerkunst aan deelnamen. Algoritmes en bloemen blijken onverwachte overeenkomsten te hebben. In degroepstentoonstelling Blossom werpen hedendaagse kunstenaars nieuw licht op de ontwikkelingen van de computerkunst. Ontdek hoe kunst van toen en nu zijn geworteld in de vormen van de natuur.

Activiteiten bij de tentoonstelling Blossom

Opening tentoonstelling
Vrijdag 16 november 2018, 20:00 uur
Vrij toegankelijk

Garage café
29 november 2018, 18:00 uur
Testpodium voor ongepolijste ideeën

Rondleiding door de curator
1 december 2018, 11:00 uur

Natafelen | Diner tussen de kunst
11 januari 2019, 18:00 uur

Kijk voor het volledige programma en meer informatie over onze activiteiten op www.garagerotterdam.nl

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties