Feestmaal voor de doden

7559-feestmaal-voor-de-doden

UITBUNDIG EETFESTIJN MET GRAPPIGE GRIEZELS In de herfstvakantie, van zondag 21 t/m zondag 28 oktober 2018, is de bijzondere herfstvoorstelling Feestmaal voor de doden te zien in de Speeldernis, Rotterdam. De voorstelling vormt het derde deel van het Vier Seizoenen Theater van theatermakers Alexander Brouwer en David Schwarz. Een voorstelling waarin we samen de herfst vieren en genieten van een heerlijk diner.

Deze herfstvakantie staat er wel iets heel bijzonders op het menu… In Nederland vinden we de dood maar eng, maar in veel culturen zijn feestjes voor de doden juist heel gezellig. Eet mee en laat je verrassen door gekke geesten en swingende schedels! Een all inclusive eetfeest voor kinderen, papa’s, mama’s, opa’s, oma’s, katten, honden en je overleden goudvis.

Vier Seizoenen Theater in de Speeldernis Alexander Brouwer en David Schwarz maken in 2018 het Vier Seizoenentheater: een jaar lang ontdekken, beleven en verwonderen in De Speeldernis. Ieder seizoen is er een nieuwe voorstelling met een ander thema passend bij het jaargetij. Centraal staat de ervaring van de kinderlijke bezoeker: ervaring met de natuur, het spelend ontdekken en op avontuur gaan.

Speeldata Zo 21 okt 18:00 uur Ma 22 okt 18:00 uur Wo 24 okt 18:00 uur Do 25 okt 18:00 uur Vr 26 okt 18:00 uur Za 27 okt 18:00 uur Zo 28 okt 18:00 uur

Reserveren verplicht, €15 per persoon (incl. diner), reserveren via theater@speeldernis.nl

(Poppen)spelers Alexander Brouwer Zineb Fallouk Josse Vessies

Met dank aan Gemeente Rotterdam, Stichting Volkskracht, Duda Paiva Company, La Costumeria en Clémentine Schmidt.

De Speeldernis | Roel Langerakweg 25b 3041 JK Rotterdam | www.speeldernis.nl

Arie C. Torcque Zaanen :
nog een mooie, vraagt de dood aan het leven, waarom hebben de mensen een hekel aan me, waarom haten ze me. Antwoord het leven, Ik ben de illusie waar de mensen naar uitkijken, en jij bent wat er overblijft, de werkelijkheid.

dinsdag 09 okt 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Je begrijpt er echt geen ene klo.te van, beste Arie.

Ehhh,.. beste Jim ik denk maar wie ben ik dat jij er geen reed van begrijpt,... het antwoord moet zijn "NIETS" beste Jim. de doden eten niets, als de levenden niets eten gaan ze dood, dussss wat is er op je boord, juist ja NIETS.

dinsdag 09 okt 2018

Jim Postma :
Je begrijpt er echt geen ene klo.te van, beste Arie.

Natuurlijk, 'Het Laatste Avondmaal!'

Toch?

maandag 08 okt 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Prachtig toch een echt doden maal, de doden eten het, als de levenden het eten gaan ze er van dood, ra,..ra,.. wat is er op je boord......

maandag 08 okt 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties