Rotterdammers van Humanitas

7467-rotterdammers-van-humanitas

Rotterdammers van Humanitas: 20 intieme portretten van levens die ertoe doen Rotterdam, 3 september - Vanaf 11 september presenteert Museum Rotterdam in samenwerking met stichting Humanitas een indringende fototentoonstelling genaamd Rotterdammers van Humanitas. In de tentoonstelling staan 20 intieme portretten centraal van Rotterdammers die ondersteuning krijgen via de stichting.

De serie vormt een ode aan de gewone man en vrouw die we op straat maar al te vaak achteloos voorbij lopen.


Net als Museum Rotterdam wil stichting Humanitas een verschil maken in de wijze waarop we tegen zorg en welzijn aankijken in deze stad. De serie Rotterdammers van Humanitas is dan ook geboren vanuit de gedachte dat je tegen de stroom in moet durven roeien. Achter elke voordeur woont namelijk een mens met een eigen levensverhaal. De fotoserie brengt deze verhalen naar buiten en laat de mensen achter de verhalen zien. Dit was voor Museum Rotterdam de reden om samen te werken aan dit project. Ook het museum is altijd bezig met mensen en verhalen in de stad Rotterdam. Omdat Humanitas zich al jaren zo hard inzet voor de medemens, zijn ze bestempeld als Echt Rotterdams Erfgoed.

Via 20 portretten krijgt de bezoeker een goed beeld van hoe Humanitas ondersteuning biedt aan haar cliënten. Door middel van aandacht geven. Aandacht voor ouderen, voor kwetsbare groepen zoals slachtoffers van mensenhandel, chronisch zieken, exprostituees, jonge moeders, dak- en thuislozen en ex-gedetineerden. Soms dwars door onderliggende wetten, Cao’s en regels heen.

“Ik ben voor kruisbestuiving met andere sectoren of andere partijen, om te voorkomen dat we in hetzelfde kringetje blijven lopen. Een samenwerking tussen de zorg & welzijn instelling Humanitas en Museum Rotterdam is hiervan een mooi voorbeeld. Samen zijn we sterker, kweken we begrip en inzicht en komen we tot nieuwe ideeën”

Gijsbert van Herk, Directeur stichting Humanitas
Op 21 september wordt niet alleen de fototentoonstelling feestelijk geopend, tevens presenteert Stichting Humanitas het gelijknamige boek Rotterdammers van Humanitas bij Museum Rotterdam. Het boek, geschreven door Sander Grip en gefotografeerd door Marieke Odekerken, toont 31 Rotterdamse portretten en de bijbehorende verhalen van mensen die door de jaren heen bij Humanitas hebben aangeklopt.

De fototentoonstelling Rotterdammers van Humanitas was in februari '18, tegelijk met de World Press Photo, reeds te zien in de Laurenskerk. Ter aanvulling op de boekpresentatie en op veler verzoek zijn de portretten tot 4 november te zien in een intieme wisselexpo bij Museum Rotterdam.

Foto's: Marieke Odekerken


Arie C. Torcque Zaanen :
“Ik ben voor kruisbestuiving.....

hoe bedoeld U,.....

maandag 03 sep 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties