Kleurige Avant-garde -100 jaar De Ploeg

7419-kleurige-avant-garde-100-jaar-de-ploeg

(Door Geert-Jan Laan)

Zo rond 1920/1921 verbleef de Groninger schilder Jan Wiegers ongeveer een jaar in het Zwitserse Davos om te herstellen van de ziekte tbc . Hij raakte daar bevriend met de jonge Duitse schilder Ernst Ludwich Kirchner die ook kuurde en zich ontwikkelde tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de jonge Duitse stroming die we nu kennen als het Duits expressionisme.

Bij terugkomst in Groningen stond hij aan de wieg van een nieuwe Groningse schildersgroep, die onder de naam De Ploeg nu honderd jaar geleden werd opgericht. In het huidige Groninger Museum wordt dit feit herdacht met een indrukwekkende tentoonstelling van schilders zoals Jan Altink, Johan Dijkstra en Alida Pott.


Jan Wiegers, Interieur Bohémien, 1925, 70 x 80 cm, was/olieverf op doek, Groninger Museum. (Afbeelding hierboven)

Een feest van kleurige landschappen en markante boeren en buitenlui. Pas de laatste tien tot vijftien jaar stijgt de aandacht voor de groep in Nederland en sinds kort ook in het buitenland. De prijs zit nu al vaak op vele tienduizenden euro's. En blijft stijgen. Een ander prominent Ploeglid was Hendrik Nicolaas Werkman. Hij was tijdens de Duitse bezetting bijzonder actief in het verzet. Op 10 april 1945, een maand voor de bevrijding, werd hij door de Duitsers nog doodgeschoten.

Johan Dijkstra, Jan Wiegers, 1927, was/olieverf op doek, 75 x 100 cm, Groninger Museum. (Afbeelding hierboven)

‘Goedmakertje’
Verder zijn de recente perikelen met de aardbevingen in Noord Groningen ook nog van invloed geweest op een aantal aspecten van het kunstleven in Groningen. Een van de exploitanten van het aardgas in Groningen de Nedelandse Gasunie schonk in 1987 een bedrag van 25 miljoen gulden aan de gemeente Groningen om op deze manier de nieuwbouw van een nieuw museum mogelijk te maken.

Dat lijkt een fors bedrag, maar in de eerste helft van 2017 boekte de Gasunie een nettowinst van 291 miljoen euro. Maar daarmee had deze tentoonstelling wel een schitterende eigentijdse ruimte.

Jan Altink, Schip met rood zeil, 1926, was/olieverf op canvas, 68,5 x 58 cm. Aankoop 2016, verworven met steun van de BankGiro Loterij en de Vereniging Rembrandt, mede dankzij haar Mevrouw M. Boersma Fonds. (Afbeelding hierboven)

Tot 4 november 2018 is deze expositie geopend. (Het Groninger Museum zit vlak tegenover het Centraal Station van Groningen).

Jan Altink, De rode boerderij, 1926, was/olieverf op canvas, 60,5 x 70, 5 cm, Collectie Stichting De Ploeg, bruikleen Groninger Museum. Afbeelding hierboven.

Jan Tak :
WEEVA Arie, Woon- En Eethuis Voor Allen, gewoon de volkskeuken dus. Tja Groning is mij wel bekend :-)
Ik sliep in mijn werkzaam leven tot 2002 in vele hotel in Nederland en ook "Groning"is mij wel bekend al moet ik eerlijk zeggen dat Maastricht mij meer trok en nog steeds kan je mij daar vinden.
Ach ieder zijn meug.

donderdag 16 aug 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Ja,..ja,.. Groningen, een mooie stad, goeie Restaurants en kroegen, werd in de jaren 65/70 het vertegenwoordigers kerkhof genoemd met als ontmoetings plaats "Hotel" WEFA, waar die naam voor stond mag het peerd van ome Loeks weten maar wat ik wel weet is dat je daar heeelll goedkoop en smakelijk kon eten en de ober was niet te beroerd om een mooi bonnetje te schrijven zodat je s'avonds ook nog een biertje kon drinken op kosten van de baas.

donderdag 16 aug 2018

Jim Postma :
Dank zij Geert Jan en zijn wederhelft Sanna zijn wij in GRoningen beland voor het bezoeken van deze zeer bijzondere en stijlvol ingerichte expo. Boeïend aan alle kanten. Zeker drie uurtjes Groningse cultuur opsnuiven doet een Rotterdamse kroegtijger meer dan goed.
Een ieder die een gratis-NS-dag heeft, raad ik ten sterkste aan dit cultuursierraad te bezoeken, zo lang het nog kan.
Met als grandioze afsluiting een bezoekje aan café De Wolthoorn, een van de beste en mooiste kroegen in Nederland.
Cultuur-= en kroegenbezoek is zowel voor de jongeren als de ouderen onder ons een perfecte combinatie.
Proficiat Geert-Jan!

donderdag 16 aug 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Jim als regelaar van proviand...

Bij deze kunst hou je een vol gevoel over, dit is eten en drinken tegelijk, ja natuurlijk zijn er mensen die nooit genoeg hebben, tja en dan komt Jim als regelneef even orden op zaken stellen en de gaatjes opvullen voor hen die nooit genoeg hebben......

donderdag 16 aug 2018

Hans Roodenburg :
Ik was er ook! Prachtige expositie hoewel ik géén kenner ben van cultuur. Maar op de verre reis naar Groningen heb ik me het meest verbaasd over Jim als regelaar van proviand...

donderdag 16 aug 2018

Jana Beranová :
Wat een prachtige expositie. Ik ben blij Geert-Jan dat jij, die in Groningen woont, ons erheen hebt gebracht. Interessant was ook dat de laatste expositiewand toonde hoe goed zij ook klassiek konden schilderen. Dit was een mooi cultureel tintje aan ons korte bezoek. Dank.

donderdag 16 aug 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Gelukkig is er meer onder de vakantie zon dan Gelatin en Hella Jongerius

zaterdag 11 aug 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties