‘Ik hoef niet met vakantie’

7418-ik-hoef-niet-met-vakantie

Laatste kans: Gelatin en Hella Jongerius t/m aanstaande zondag 12 augustus

De succesvolle tentoonstellingen van Gelatin en Hella Jongerius in Museum Boijmans Van Beuningen zijn nog enkele dagen te bezoeken. Aanstaande zondag 12 augustus om 17.00 uur sluiten de tentoonstellingsdeuren. “Ik hoef niet op vakantie, want: Gelatin in Boijmans.”

De Bodonzaal (1500m2) van Museum Boijmans Van Beuningen is werd drie maanden geleden overgenomen door de opzienbarende en internationaal bejubelde kunstenaars van Gelatin, met de tentoonstelling: Vorm – Fellows – Attitude. Het aanstekelijk enthousiaste werk van het in Wenen woonachtige viertal nodigt het publiek nadrukkelijk uit tot deelname. Een van de 101 handgemaakte naaktpakken aantrekken is niet verplicht, maar mag wel. De bruine sculpturen aanraken mag ook.


De pers over Gelatin

Een kleine selectie uit de grote hoeveelheid lovende (inter)nationale aandacht voor Gelatin:

De Volkskrant: “Het is de ervaring die telt bij deze tentoonstelling met vier grote drollen (****)”

Parool: “De tentoonstelling is een ongevaarlijk familie-uitje en leent zich uitstekend voor een blootselfie voor de vriendenapp.”

Telegraaf: “Zonder humor heb je niets te zoeken in Museum Boijmans Van Beuningen.”

NRC Handelsblad: “Een unieke ervaring.”

Vers Beton: “Ik hoef niet op vakantie, want: Gelatin in Boijmans. ”

Harpers Bazaar: “De tentoonstelling kijkt op een absurdistische en humoristische manier naar bijvoorbeeld iets doodnormaals dat toch zo'n negatieve connotatie heeft, namelijk ontlasting, en maakt er kunst van. Een bezoekje waard, me dunkt.”

New York Times: “In this exhibition you walk through excrement.”

Hella Jongerius – Breathing Colour
Ook de adembenemende kleurrevolutie van Hella Jongerius is dit weekend nog te zien. In de tentoonstelling ‘Breathing Colour’ laat Hella Jongerius de dynamiek en schoonheid van kleur zien en daagt ze de bezoeker uit om kleur even krachtig te ervaren als vorm. De tentoonstelling was eerder te zien in het Design Museum in Londen en werd in Rotterdam door kunstenaar Mathieu Meijers aangevuld met 150 werken uit de museumcollectie. Het zijn werken die Jongerius inspireren in haar eigen onderzoek naar kleur of waarin zij als maker eenzelfde kleurhantering of impulsiviteit herkent. Jongerius toont hoe kleur reageert op vorm, textuur en op het veranderende licht gedurende de dag. Laatste kans!

Arie C. Torcque Zaanen :
Geweldig en origineel ook, Boymans waardig, tikfoutje Boymans ONwaardig. ????

Ja hier klopt wel weer de uitspraak "Moderne kunst is geen kunst maar gewoon shit"

zaterdag 11 aug 2018

Jan Tak :
Geweldig en origineel ook, Boymans waardig :-(

En het publiek wordt nadrukkelijk uitgenodigd tot deelname. Eén van de 101 handgemaakte naaktpakken aantrekken is niet verplicht, maar mag wel.

Zou het een negatieve connotatie geven als ik daar niet zo'n naaktpak aantrek maar gewoon de leuter uit de broek haalt en als geste voor vertrek nog even een prachtige bruine sculptuur op de vloer achterlaat?

Maar zonder dollen, de gemeente Rotterdam draagt jaarlijks 49% van de kosten van "ons" Museum Boymans en daar krijgt de Rotterdammer shit voor terug :-(

donderdag 09 aug 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties