‘Ik hoef niet met vakantie’

7418-ik-hoef-niet-met-vakantie

Laatste kans: Gelatin en Hella Jongerius t/m aanstaande zondag 12 augustus

De succesvolle tentoonstellingen van Gelatin en Hella Jongerius in Museum Boijmans Van Beuningen zijn nog enkele dagen te bezoeken. Aanstaande zondag 12 augustus om 17.00 uur sluiten de tentoonstellingsdeuren. “Ik hoef niet op vakantie, want: Gelatin in Boijmans.”

De Bodonzaal (1500m2) van Museum Boijmans Van Beuningen is werd drie maanden geleden overgenomen door de opzienbarende en internationaal bejubelde kunstenaars van Gelatin, met de tentoonstelling: Vorm – Fellows – Attitude. Het aanstekelijk enthousiaste werk van het in Wenen woonachtige viertal nodigt het publiek nadrukkelijk uit tot deelname. Een van de 101 handgemaakte naaktpakken aantrekken is niet verplicht, maar mag wel. De bruine sculpturen aanraken mag ook.


De pers over Gelatin

Een kleine selectie uit de grote hoeveelheid lovende (inter)nationale aandacht voor Gelatin:

De Volkskrant: “Het is de ervaring die telt bij deze tentoonstelling met vier grote drollen (****)”

Parool: “De tentoonstelling is een ongevaarlijk familie-uitje en leent zich uitstekend voor een blootselfie voor de vriendenapp.”

Telegraaf: “Zonder humor heb je niets te zoeken in Museum Boijmans Van Beuningen.”

NRC Handelsblad: “Een unieke ervaring.”

Vers Beton: “Ik hoef niet op vakantie, want: Gelatin in Boijmans. ”

Harpers Bazaar: “De tentoonstelling kijkt op een absurdistische en humoristische manier naar bijvoorbeeld iets doodnormaals dat toch zo'n negatieve connotatie heeft, namelijk ontlasting, en maakt er kunst van. Een bezoekje waard, me dunkt.”

New York Times: “In this exhibition you walk through excrement.”

Hella Jongerius – Breathing Colour
Ook de adembenemende kleurrevolutie van Hella Jongerius is dit weekend nog te zien. In de tentoonstelling ‘Breathing Colour’ laat Hella Jongerius de dynamiek en schoonheid van kleur zien en daagt ze de bezoeker uit om kleur even krachtig te ervaren als vorm. De tentoonstelling was eerder te zien in het Design Museum in Londen en werd in Rotterdam door kunstenaar Mathieu Meijers aangevuld met 150 werken uit de museumcollectie. Het zijn werken die Jongerius inspireren in haar eigen onderzoek naar kleur of waarin zij als maker eenzelfde kleurhantering of impulsiviteit herkent. Jongerius toont hoe kleur reageert op vorm, textuur en op het veranderende licht gedurende de dag. Laatste kans!

Arie C. Torcque Zaanen :
Geweldig en origineel ook, Boymans waardig, tikfoutje Boymans ONwaardig. ????

Ja hier klopt wel weer de uitspraak "Moderne kunst is geen kunst maar gewoon shit"

zaterdag 11 aug 2018

Jan Tak :
Geweldig en origineel ook, Boymans waardig :-(

En het publiek wordt nadrukkelijk uitgenodigd tot deelname. Eén van de 101 handgemaakte naaktpakken aantrekken is niet verplicht, maar mag wel.

Zou het een negatieve connotatie geven als ik daar niet zo'n naaktpak aantrek maar gewoon de leuter uit de broek haalt en als geste voor vertrek nog even een prachtige bruine sculptuur op de vloer achterlaat?

Maar zonder dollen, de gemeente Rotterdam draagt jaarlijks 49% van de kosten van "ons" Museum Boymans en daar krijgt de Rotterdammer shit voor terug :-(

donderdag 09 aug 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties