Grote expo Italiaanse schilders

7413-grote-expo-italiaanse-schilders Zomer 2019: Grote tentoonstelling over Italiaanse schilderkunst. Volgend jaar zomer staat het Drents Museum in het teken van de ongekende schoonheid en kwaliteit van de 19de-eeuwse Italiaanse schilderkunst. Van 2 juni tot en met 3 november 2019 komen voor de tentoonstelling Sprezzatura - Vijftig jaar Italiaanse schilderkunst (1860-1910) werken van kunstenaars als Antonio Mancini, Federico Zandomeneghi, Antonio Mancini, Giovanni Segantini en Giacomo Favretto naar Assen. De schilderijen zijn voornamelijk afkomstig uit prominente Italiaanse museale collecties. Een groot deel is nog niet eerder in Nederland te zien geweest.


Verborgen kunstschatten

Bij Italiaanse kunst denken we vooral aan de kunst uit het verre Italiaanse verleden. Het Drents Museum vindt het de hoogste tijd om de Italiaanse kunstschatten van de tweede helft van de 19de eeuw aan het Nederlandse publiek te tonen. In de tentoonstelling Sprezzatura is werk te zien van meer dan veertig schilders uit heel Italië, waarbij de belangrijke kunstacademies, stromingen en genres vertegenwoordigd zijn. Het Italiaanse woord 'Sprezzatura' is een oud-Italiaans woord met vele betekenissen, waaronder 'vituositeit' en 'schijn van moeiteloosheid'. Iets doen met 'sprezzaturra' betekent iets met zoveel zwier en speels gemak doen, dat de overtuigingskracht er vanaf spat.


Samenwerking bekende Italiaanse collecties
Voor deze tentoonstelling werkt het Drents Museum onder meer samen met belangrijke Italiaanse collecties als de Gallerie degli Uffizi (Florence), de Galleria d’Arte Moderna di Palazzo Pitti (Florence), de Galleria Nazionale d’Arte Moderna (Rome), de Galleria d'Arte Moderna di Torino (Turijn), de Galleria d’Arte Moderna di Venezia a Ca’Pesaro (Venetië) en Collezione Balzan (Badia Polesine).


Opvolger The Glasgow Boys en Peredvizhniki
De tentoonstelling Sprezzatura - Vijftig jaar Italiaanse schilderkunst (1860-1910) vormt het derde deel in de tentoonstellingenreeks 'Kunst rond 1900 in internationaal perspectief', waarin het Drents Museum Europese kunstenaarsgroepen uit de late negentiende, vroege twintigste eeuw presenteert. Eerdere delen in deze reeks waren The Glasgow Boys - Schots Impressionisme 1880-1900 (2015) en Peredvizhniki - Russisch realisme rond Repin (2016).

Arie C. Torcque Zaanen :
Dit is iets anders dan de kunst van Arie de Groot of Herman Brood, Kunst moet je beleven....

maandag 06 aug 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties