Museum zoekt Schiedamse familiegeschenken, familiealbums en ‘gedekte tafels’

7407-museum-zoekt-schiedamse-familiegeschenken-familiealbums-en-gedekte-tafels

Goed nieuws voor Schiedammers die altijd al eens in een museum wilden exposeren. Voor de tentoonstelling Familie zoekt het Stedelijk Museum Schiedam mensen die hun gedekte tafel (het servies, niet de tafel zelf!) willen laten zien. Ook zoeken we familie-fotoalbums en bijzondere familiegeschenken: een geboortebestekje, een eindexamenhorloge of verlovings- of trouwring. Schiedammers die mee willen doen, kunnen mailen naar info@stedelijkmuseumschiedam.nl. De tentoonstelling Familie is te zien van 13 oktober tot en met 3 maart 2019.


Geluk, gezelligheid en meer
Doordat iedereen familie heeft, weten we allemaal wel zo’n beetje wat het inhoudt. Familie brengt geluk en gezelligheid, terwijl familierelaties tegelijkertijd ook kunnen schuren. De tentoonstelling gaat over alles wat met familie te maken heeft en bevat werk van nationale en internationale kunstenaars van nu. Aan de hand van gedekte tafels, bijzondere geschenken en fotoalbums geeft de tentoonstelling ook een beeld van Schiedamse families.

Foto-onderschrift
Peter Hellemons, Particulier Domein 1999. Uit het archief van L.P. Polhuis. Molensingel 113 Schiedam, 1972. Collectie Stedelijk Museum Schiedam

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties