Rob Vente schrijft maar door

7315-rob-vente-schrijft-maar-door

(door Zettie Leeuwenburgh)

De Rotterdamse Thriller-Schrijver Rob Vente heeft nauwelijks een half jaartje nodig gehad om zijn Feyenoordthrillerelftal uit te breiden met een twaalfde boek - noem het maar een ´reservespeler´- getiteld ´Tiener Vermist´. Hij lijkt daarvoor een flink aantal ouderwetse, diepe bureauladen te hebben omgekeerd met een ´gouden´ inhoud, zoals de namen van hotemetoots van o.a. Unilever en Philips en van Rotterdamse Sexclubs die daarin verborgen lagen.

Een gekidnapte Tiener en een sexy opgemaakt Rattenkopje beleven de wildste avonturen, die de nog altijd jongste, 30 jaar oude rechercheur Fred Groen van ´t Haagse Veer moet zien te ontrafelen. Zijn chef, de altijd blazende en razende hoofdinspecteur Dock springt daarbij regelmatig bijna uit z´n vel als het niet vlug genoeg naar z´n zin gaat.


Het enige dat voor Groen mee lijkt te zitten, is het weer. Op een vrolijke zomerdag in juli als het kwik al vroeg tegen de 27 graden loopt, wandelt hij opgewekt door het centrum van zijn geliefde, ´allermooiste rotstad´ van Nederland. Hij heeft niks te doen, moorden zijn er niet gepleegd. Op het Haagse Veer gearriveerd, krijgt hij van Dock een minderwaardig klusje in z´n schoenen geschoven. ´Niksen´ bestaat niet in de vocabulaire van Dock. Groen moet de vermiste teenager maar gaan zoeken. Fred Groen zucht eens. Hij was liever met zijn journalistieke vriend Bert Bindels een koel biertje gaan drinken. ´Lieverkoekjes´ worden echter niet gebakken op die warme zomerdag. Hij maakt nog wel gauw een nieuwe afspraak met boezemvriend Bindels, die al in het Schouwtje in de Witte de Withstraat op hem zit te wachten.


Dan leest hij de paperassen over de vermiste tiener door, die hij van Dock heeft gekregen en gaat aan de slag. In de zinderende hitte doet hij langer dan verwacht over de tocht naar de Hoge Heren bij de Erasmusbrug. Daar treft hij een moeder met roodomrande ogen van ´t huilen. Haar dochter Liona (18) is al twee dagen zoek. Zelfs haar beste vriendin naar wie zij onderweg was, heeft geen enkel vermoeden wat er kan zijn gebeurd.

Uit haar door snikken onderbroken verhaal begrijpt Groen dat vader een dictator is, die zijn dochter geen enkele vrijheid gunt. Later hoort hij van vader dat dochter Liona als gevolg van een verbod van hem nog geen vaste vriend heeft, alleen een goede vriendin. Groen beseft al gauw, dat de dictator zijn dochter wel heel slecht kent.

Dit zijn de hoofdpersonen uit Rob Vente´s thriller ´Tiener Vermist´, tot er plotseling toch een moord wordt gepleegd. Fred Groen werpt zich als een bokser in de ring om dochter Liona te vinden én meteen de daarop volgende moord op een guitarist met de naam Johnny, te lossen. Het dwaze idee van zijn chef Dock om verdwaalde katjes uit bomen te gaan halen, is hem toch echt te min.

Aan de hand van Rob Vente´s twaalfde bloedspannende oeuvre wandelt ook de lezer door Rotterdam en leert de stad beter kennen. Onopvallend passeren de bijnamen van gebouwen en kunstwerken in Rotjeknor. Met Fred Groen wordt er zelfs een broodnodig uitstapje, dat geen pretje is, naar Eindhoven gemaakt.

Kortom ´Tiener Vermist´ is een geweldig vakantieboek, dat geen enkele Rotterdammer mag missen. De lezer, die zelf voor speurder gaat spelen, wordt ten minste één keer op het verkeerde been gezet en zou een onschuldige ´dader´ in de boeien slaan. Eén gratis advies nog: wie stiekem achterin de thriller gaat ´spieken´, snapt er geen jota meer van.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties