Galerie Kralingen na kwart eeuw gesloten

7307-galerie-kralingen-na-kwart-eeuw-gesloten

(Door Jim Postma)

Een kunstinstituut is gisteren, afgelopen zondag 10 juni, voorgoed gesloten. Na een kwart eeuw Galerie Kralingen aan de Gashouderstraat 9 houden galeriehouders Georges Knap en Micheline Nijsten het voor gezien. (Foto hiernaast: Galerie Kralingen © Rinus Vuik)

Dit tot groot verdriet van honderden kunstzinnige en kunstlievende Rotterdammers die er jarenlang bijzonder trouw bleven komen. Zeker op de dag van gisteren. Zoals een bejaarde vrouwelijke fan het samenvatte: ‘Het was niet zo maar een galerie, het was mijn sociëteit.’

Tijdens het afscheid en ondanks het mooie prachtige weer, waren velen naar de galerie gekomen om aldaar in de buitentuin elkaar weer te zien en te spreken. Onder hen ook vele kunstenaars die ooit in Galerie Kralingen hebben geëxposeerd.


Een uitgebreid verhaal over deze bekende Rotterdamse galerie, met geschiedenis en anekdoten volgt later in deze krant. Waarbij zowel Georges en Micheline uitvoerig aan het woord zullen komen.

Foto hierboven: Georges Knap en Micheline Nijsten, de galeriehouders van Galerie Kralingen, nemen lachend en dankbaar hun afscheidsapplaus in ontvangst. (Foto Rinus Vuik).

Foto hierboven: Arjen Baas, voorzitter van het bestuur Kunstroute Kralingen-Crooswijk hier aan het afscheidswoord in Galerie Kralingen.

Foto hierboven: Georges en Micheline worden hier in de bloemetjes gezet. Rechts Arjen Baas.

Foto hierboven: Een afgestampte Galerie Kralingen tijdens het afscheidsfeest. Met vele hapjes en drankjes, geheel gratis.

Foto hierboven: Na afloop van het afscheidsfeest was het heerlijk uitblazen in de tuin van Galerie Kralingen.

Foto's: Rinus Vuik.

Jim Postma :
'Hoe jong ben je eigenlijk zelf, beste Jan?!' Reeds de zestig gepasseerd, of zit je zelf al in de zeventig? Zoals reeds de meesten van ons.
Het zou je toch sieren, als bijzonder ingewijde in 'ons' kunst- en uitgaanswereldje, om ook eens inhoudelijk te reageren.

Hierboven wordt toch, zij het zeer minuscuul, verslag gedaan van twee bijzondere oer-Rotterdammers. Met een grote staat van dienst. Zij samen hebben zich (nu reeds in de tachtig)zich in de afgelopen kwart eeuw zeer verdienstelijk gemaakt voor een behoorlijk stuk puur creatief cultuur in onze aller Maasstad.

Hulde in deze nog een keer aan onze Georges Knap en Michelin Nijsten. En 'oud'? Wat heet tegenwoordig nog 'oud'?

In hun 'spirit' - en dat kunnen heden ten dagen nog weinigen zeggen - blijven zij voor ons in huidig kunstenaarsland voor 'eeuwig jong!'

Waarvan akte!


dinsdag 12 jun 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Ja Jan, dat is het probleem of misschien ook niet, de oude garden weten de kunst nog steeds te waarderen, hebben hun huis al vol gedecoreerd met echte kunst en de jonge garden hebben geen pasta om echte kunst te kopen en hangen hun huis vol met "Ikea" kunst, niet omdat het mooi is maargewoon omdat je moet zeggen dat het mooi is anders tel je niet mee in de z.g.n. nieuwe lichting Melief Bender.....
En ik kan er over meepraten, mijn kunst verkoop ik (volgens sommige) alleen in mijn straat omdat ik daar bekend ben en kan daar weleenswaar goed van leven.
Jammer dat ook deze "kunsthal" gesloten is, toch weer een misser in Rotterdam.

maandag 11 jun 2018

Jan Jansen :
Zo aan de foto's te zien, was niet alleen de kunst oud ;-)

maandag 11 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties