Kunst aan de kade: Rotterdam Art Ride opent op 10 juni

7269-kunst-aan-de-kade-rotterdam-art-ride-opent-op-10-juni

Op 10 juni opent Rotterdam Art Ride, één van Rotterdams grootste kunstprojecten in de openbare ruimte. Achttien steunpilaren van de metrobaan tussen stations Rijnhaven en Maashaven worden beschilderd door kunstenaars vanuit heel Europa. Iedere pilaar krijgt haar eigen ontwerp, waarmee een openbare kunstroute wordt gecreëerd langs de kade van de Maas.

Met het kunstproject wordt kleur naar een nu beton grijs stukje Rotterdam gebracht. “De kade van de Maas heeft hier ontzettend veel potentie, maar is nu nog een plek waar je snel langs loopt of rijdt”, aldus de organisatie. Met de kunstwerken beoogt de organisatie ruimte te bieden voor inspiratie en recreatie.


Met de ligging biedt het project daarnaast kansen tot verbinding tussen het populaire Katendrecht en het nog te ontdekken Afrikaanderwijk. Verbinding is voor ROAR belangrijk. Daarom wordt er actief samengewerkt met lokale partijen als Niffo galerie en Dit Is Zuid. Vier van de achttien pilaren worden beschikbaar gesteld aan lokale jeugd, die zij onder begeleiding van professionele kunstenaars mogen invullen. Daarnaast wordt ROAR onderdeel van regelmatige tours door Arikaanderwijk en doet het project mee met kunstevenement Charlois Speciaal.

Vunik (SRB), één van de deelnemende kunstenaars

Grote namen en opkomende kunstenaarsROAR toont een divers aanbod aan kunstenaars vanuit heel Europa. Zowel lokaal en internationaal geroemde kunstenaars als opkomende talenten krijgen een plek in ROAR. Het geheel toont een variëteit aan stijlen en achtergronden, passend bij de stad Rotterdam. Een lijst van deelnemende kunstenaars: ZEDZ (NL/IT), Jan Kaláb (CZ), Sarme & Chez 186 (HR), Eelco van den Berg (NL), Bier&Brood (NL), Said Kinos (NL), Danny Rumbl (NL), Tymon de Laat (NL), Daan Botlek (NL), Thijs Lansbergen (NL), Oko (HR), Nacho Eterno (ES), Vunik (SRB) en Opera & Taroe (FR).

ROAR wordt georganiseerd door kunstorganisatie Foundation Mesh en lokaal onderneemster Marjon van der Linde. De partijen werken samen met het doel meer kunst en creativiteit naar Rotterdam Zuid te brengen. ROAR wordt op zondag 10 juni 2018 officieel gelanceerd bij RAAF Rotterdam, van 15.00 - 17.00.

Vanaf dan zullen de kunstwerken bestaan voor een periode van vijf jaar. Via een folder met kaart kunnen bezoekers de route op ieder gewenst moment lopen.

ROAR wordt mogelijk gemaakt door het CityLab010 programma van Gemeente Rotterdam, Stichting de Verre Bergen, Prins Bernhard Cultuurfonds, Job Durafonds, ICL, Montana cans, Mr. Serious en Rabobank Rotterdam.

Voor meer informatie over het project en de deelnemende kunstenaars:

www.rotterdamartride.com

ZEDZ (NL/IT), één van de deelnemende kunstenaars

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties