Rotterdams Philharmonisch Orkest op 5 mei

Rotterdams Philharmonisch Orkest verzorgt 5 mei-concert op de Amstel. Ieder jaar wordt Bevrijdingsdag feestelijk afgesloten met het 5 mei-concert op de Amstel in Amsterdam. Het Rotterdams Philharmonisch Orkest verzorgt dit jaar het concert onder leiding van dirigent Antony Hermus. Een dag eerder, op 4 mei, speelt een ensemble met leden van het orkest tijdens de herdenkingsbijeenkomst in de Nieuwe Kerk.

Op 5 mei vieren we dat we sinds 1945 in vrijheid leven. We vieren de afwezigheid van oorlog en het leven in een democratische rechtsstaat. Elk jaar verzorgt een ander orkest het concert en treden verschillende solisten op. Dit jaar speelt het Rotterdams Philharmonisch Orkest onder leiding van dirigent Antony Hermus en betreden Maan, Willemijn Verkaik, CB Milton, Bastiaan Everink en Noa Wildschut het podium op de Amstel.

Rotterdams Philharmonisch Orkest
Het Rotterdams Philharmonisch Orkest is opgericht in 1918. Op 14 mei 1940 wordt vrijwel alles wat het orkest bezit - instrumenten, lessenaars, partituren - verwoest tijdens het bombardement op Rotterdam. De 74 orkestleden blijven allemaal ongedeerd, maar zestien van hen raken dak- en bezitloos. Een week na het bombardement stemmen de musici erover of het zwaar getroffen orkest moet stoppen, of dat het door kan gaan. De uitkomst is kraakhelder. “Aan het werk, voor alles moeten wij weer aan het werk!”, verwoordt dirigent Eduard Flipse het algemene gevoel. Dit jaar viert het orkest zijn honderdjarig bestaan.

Fotograaf: Ben Houdijk.

Uitzending
De NOS zendt het 5 mei-concert rechtstreeks uit vanaf 20.30 uur op NPO 1. Het publiek kan het concert ook volgen langs de kaden van de Amstel. Meer informatie over de artiesten, het orkest en de dirigent is te vinden op www.4en5mei.nl

Fotograaf: Guido Pijper


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties