De ‘roots’ van de graffiticultuur

7207-de-roots-van-de-graffiticultuur

Zo populair en geliefd als street art inmiddels is, zo verguisd is graffiti nog vaak.

Toch is het wel degelijk de oorsprong van een kunstvorm die de train yards van de New Yorkse metro inmiddels al heel lang ontgroeid is.

HIJS Live en WORM Rotterdam gaan op 18 mei voor één avond terug naar de springlevende roots van de graffiticultuur met een wereldwijd unieke expositie.

Bekijk hieronder hoe de internationaal bekende graffiti-fenomenen 1UP (DE), JAKE (NL), RIZOTE (FR) en POSE (NL) te werk gaan in deze spectaculaire video trailer.



Op vrijdag 18 mei nemen we je in Slash Gallery (naast WORM) voor slechts één avond vanaf 19:00u mee, diep de graffiticultuur in door middel van een speciale expositie, waaraan meegewerkt door internationale graffiti-fenomenen als 1UP (Berlijn), JAKE (Amsterdam), RIZOTE (Parijs) en POSE (Rotterdam). Hoe hun werk tot stand komt zie je in de spectaculaire video trailer!

IEDEREEN GEMASKERD
Er is géén voorverkoop en toegang tot deze avond is alleen aan de deur te krijgen voor €25 per persoon. Daarnaast ontvangt elke bezoeker bij binnenkomst ook één van de VIER VERSCHILLENDE LIMITED EDITION MASKERS, ontworpen door de aanwezige exposanten. ZONDER HET MASKER HEB JE GÉÉN TOEGANG TOT DE EXPOSITIE. Hierdoor kunnen zowel bezoekers als exposanten anoniem blijven, zodat voor één avond de CREATIVITEIT BOVEN DE LEGALITEIT van het werk van deze kunstenaars gevierd kan worden.

Wees er snel bij op 18 mei! De limited edition mutsen zijn speciaal voor het evenement geproduceerd en alléén op deze ene avond in Rotterdam te krijgen.

ALL CITY GAAN
Dit is hekken doorknippen, rennen voor politie en je naam in metershoge, uitbundig gestileerde letters all city laten gaan. Dit is een evenement waar bezoekers en kunstenaars elkaar gemaskerd ontmoeten in gedeelde anonimiteit. Dit is waar creativiteit wordt gevierd boven legaliteit. Dit is BALACLAVA.

Handige links:

•BALACLAVA event op Facebook

•BALACLAVA info op worm.org


Jim Postma :
Goed idee Jan: 'Voor eeuwig verkloten!'. Geef mij even een belletje als het zo ver is, dan sturen wij een fotograaf.

Wel op voorwaarde dat je dan zelf de Graf Fitti-spuitbus hanteert, zodat je eindelijk ook eens tot 'Kunstenaar' wordt uitgeroepen.

Met een beetje mazzel halen we dan ook nog het NOS-Journaal!

zondag 29 apr 2018

Jan Tak :
Sorry voor het "dubbel op" in de eerste regel, beschouw het maar als graffiti-kunst :-)

zondag 29 apr 2018

Jan Tak :
Tja je kan graffiti natuurlijk kunst het blijft natuurlijk noemen maar het blijft het lelijk verkloten van andermans ontwerp, van onze stadsarchitectuur, ons privébezit en onze publieke ruimten in het algemeen.
Het verwijderen van deze "kunstrotzooi" kost ons allen jaarlijks veel geld waar betere doelen voor te vinden zijn.

Een Rotterdammer met hart voor de stad haat dit crimineel "kunsttuig" en zou eigenlijk "gewapend met een spuitbus" naar de Boomgaardstraat moeten gaan om dit pand van onder tot boven met verf voor eeuwig te "verkloten"

Dit had ik op mijn hart :-)
Amen.

zondag 29 apr 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties