Garage Rotterdam met buitenlandse kunstenaars

7170-garage-rotterdam-met-buitenlandse-kunstenaars

Detached Involvement van 20 april t/m 8 juli 2018, met werk van Max Cole (US), Kristien Daem (BE), Michel François (BE), Philip Janssens (FR), Inge Meijer (NL), Marina Pinsky (RU), Raniero Vrancken (NL), Blaine Western (NZ).

Garage Rotterdam presenteert vanaf 20 april 2018 de groepstentoonstelling Detached Involvement, samengesteld door de voor Garage Rotterdam nieuwe curator Bas Hendrikx. Acht kunstenaars tonen hun werk in een tentoonstelling over kunstwerken die niet via de gebruikelijke weg bekendheid hebben vergaard. (Zie onder artikel voor grote poster)


Van de meeste kunstwerken is hun geschiedenis duidelijk: van de studio van de kunstenaar vinden ze via tentoonstellingen hun weg naar het publiek. Echter, in Detached Involvement staan kunstwerken centraal waarmee de toeschouwer niet via de gebruikelijke weg in aanraking is gekomen. Soms werden ze enkel waargenomen vanuit een ooghoek, in film of op een poster. Andere verdwenen na verloop van tijd in de coulissen.

Beeld: Kristien Daem, Case Study #1: Notations for Galerie Heiner Friedrich, Köln, 1976 (not executed) by Fred Sandback.

Detached Involvement draait om rekwisieten, replica’s, verloren gewaande objecten en nooit uitgevoerde projecten. Gaandeweg evolueren of vergaan de kunstwerken en objecten, door gebrek of overdaad aan zichtbaarheid.

Een voorbeeld daarvan is de abstract minimalistische schilderkunst van Max Cole die bekend staat om haar geometrische werken: een oeuvre waar ze al decennialang aan werkt. Haar schilderij Montana heeft ooit bij veel mensen in het centrum van hun aandacht gestaan. In 1980 figureerde het schilderij namelijk als rekwisiet in de film Stardust Memories van Woody Allen. In één van de scènes zien we Woody Allen ruziën met zijn partner, met Max Coles schilderij Montana als stille getuige. Het schilderij is daarna verkocht en is nooit meer tentoongesteld.

Ook het werk van Kristien Daem is via een omweg tot stand gekomen. Daem voert vaker niet-uitgevoerde projecten van kunstenaars uit. Zo ontstond ook het werk Case Study #1: Notations for Galerie Heiner Friedrich, Köln, 1976 (not executed) by Fred Sandback. Dit project baseerde ze op twee tekeningen van Fred Sandback die hij maakte op de plattegrond van de galerie van Heiner Friedrich in Keulen. Aan de hand van fotografie blaast Kristien Daem zijn project nieuw leven in.

De tentoonstelling Detached Involvement biedt een blik op de omstandigheden die deze objecten en kunstwerken hebben gevormd. Hoe heeft het dubbelleven van deze werken hun eigen status beïnvloed?

Nieuwe curator
Bas Hendrikx is de nieuwe curator van Garage Rotterdam. Hij heeft onder meer tentoonstellingen gemaakt voor De Appel (Amsterdam), Impakt (Utrecht), Skulptur Bredelar (Bredelar, Duitsland), Marres (Maastricht), CIAP Kunstverein (Hasselt, België), en museum De Domijnen (Sittard). Zijn publicatie Authenticity? Observations and Artistic Strategies in the Post-Digital Age verscheen in 2017 bij uitgeverij Valiz. Bas heeft veel met digitale kunst gewerkt voor onder andere stedelijk.nl, deappel.nl en impakt.nl. Bas is de voormalig curator van P/////AKT. Momenteel werkt hij ook aan Kunsthalle Amsterdam.

Activiteiten bij de tentoonstelling

20 april 2018, 20.00 uur: Opening tentoonstelling

2 juni 2018, 16.30 uur: Brandstof | i.s.m. Poetry International

29 juni 2018, 18.00 uur: Natafelen | Detached Involvement


Garage Rotterdam

Goudsewagenstraat 27, 3011 RH Rotterdam

www.garagerotterdam.nl

Open: woensdag t/m zondag, 12.30 tot 17.30 uur.

Toegang: € 2,- (gratis met Museumkaart of Rotterdampas)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties