Studenten decoreren met afval school

7008-studenten-decoreren-met-afval-school

De Willem de Kooning Academie aan de Wijnhaven zit vol creatief talent. Studenten van verschillende opleidingen hebben hun handen ineengeslagen om met “afval” hun school te decoreren. De kunstwerken zijn te bewonderen op 23 februari om 19.00 uur tijdens een borrel. Tevens is hier gelegenheid om te netwerken en vragen te stellen aan de kunstenaars.

Het initiatief komt van de onderneming Get Rid, ook opgezet door studenten van de Willem de Kooning Academie die zich inzetten voor meer hergebruik van materialen onder studenten. “Vuilnis is prachtig! De rode draad door alle opleidingen van onze academie is duurzaamheid. We krijgen veel lessen over de waarde duurzaamheid doorvoeren in verschillende concepten en producten, dus waarom maken we niks voor onze eigen school?” vertelt een van de zes studenten uit Get Rid.

“Het is leuk dat we iets kunnen betekenen voor onze school en zo die tastbare bewustwording kunnen maken voor onze school” zegt een student die druk bezig is een ontwerp te maken voor een kunstwerk. Op 21 en 22 februari is er ruimte voor de studenten om aan de gang te gaan met de afval en op 22 februari om 19.00 uur is er om te vieren een borrel en een tentoonstelling. De tentoonstelling is ook open voor publiek en kost 2 euro per persoon. Op de borrel is er kans om met de studenten in gesprek te gaan en te netwerken. Het adres van de school is Blaak 10 in Rotterdam en de borrel vindt plaats in de kantine waar de kunstwerken uiteindelijk komen te staan.

De Willem de Kooning Academie aan Blaak 10, een Rijksmonument (Bron foto: Wikipedia)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties