Een Heer van Stand

(Door Zettie Leeuwenburgh)

Een Heer van Stand kwam jaren geleden vanuit het mooie Limburgse land naar Rotterdam, aangetrokken door de haven. De schilder, tekenaar én dichter Manuel Kneepkens (75) ging op avontuur in Rotterdam-Kralingen, waar hij is blijven wonen in een laan achter een beschermende dijk. Hij ging rechten studeren, slaagde uiteraard en na verloop van tijd ging hij de politiek in als voorman van de oude Stadspartij tot 2006.

Vaak struinde hij rond op het fraaie landgoed Trompenburg, waar hij inmiddels elk pad en elke zandkorrel weet te vinden. Hij luisterde er naar het zingen van de vogels en het ruisen van de wind in de takken van de bomen. Die vertellen hem waarover hij een gedicht moet schrijven. Dat blijkt wel uit de gedichten in zijn bundel ´Trompenburg´.

Op de fiets trok hij van Kralingen naar de Coolsingel, waar hij nu weer is aanbeland. Manuel Kneepkens heeft zich verbonden als lijstduwer aan de nieuwe partij Stadsinitiatief Rotterdam, de partij van voormalig D´66-raadslid Jos Verveen. Deze week lokte hij talloze bezoekers naar eetcafé ´De Steek´ in de Kralingse Waterloostraat, waar een prachtige tentoonstelling is ingericht met zijn tekeningen en schilderijen.


Foto: Manuel Kneepkens, bij hem thuis tijdens Kunstroute Kralingen 2014 Foto © Rinus Vuik.

¨Die Jos Verveen vind ´k een sympathieke vent¨, vertelt Manuel Kneepkens als we zijn schilderijen bewonderen. Zijn vrienden, de kunstenaars Jan de Grauw, een Rotterdamse vioolbouwer en zanger en Ad Vermeer, die de schilderijen en tekeningen hebben opgehangen, knikken instemmend. ¨Een man van statuur, daar kun je niet omheen¨ vervolgt Manuel. ¨ Hij heeft veel te vertellen en heeft inmiddels een café in het stadhuis geopend, zulke mensen steun ik.¨

Met luide stem draagt de ´pensionisto´, zoals hij zichzelf noemt, even later wat gedichten voor, zoals ´Fazant in de Annastraat´ en ´Arboretum Alcoholia´. ¨Het Trompenburg moet bewaard blijven, de tuin moet openblijven. En er is nog veel meer in Rotterdam, dat niet mag verdwijnen. Hij stipt de Plasmolens aan en noemt een paar beelden bij het Park in Rotterdam. Dan volgt het gedicht ´Jasmijnthee op de Avenue Concordia´.

Of Manuel Kneepkens nu zijn balans heeft gevonden? Hij lacht eens en zegt: ¨Zout erin!¨

Foto:Manuel Kneepkens luistert geamuseerd naar voordracht van dichter Jana Berenová bij monument ter ere van Marten Toonder (2012). Foto © Rinus Vuik

Prachtige schilderijen en tekeningen, boordevol humor, van Manuel Kneepkens vullen elk leeg plekje in eetcafé De Steek, helemaal aan het begin van de Lusthofstraat, op nummer 2A. Heel even verder kijken, dan een lezer´s neus lang is, voor onbekenden in Rotterdam-Kralingen. Al Manuel´s fraaie schilderijen en tekeningen blijven er hangen tot 5 april. Beslist de moeite van een bezoek, na een fris wandelingetje waard.

Bron afbeeldingen: Manuel Kneepkens
Bron foto's: Rinus Vuik.

Jos Verveen :
Om geschiedvervalsing te voorkomen. Over het verplaatsen van De Verwoeste Stad naar het nieuwe plein voor Rotterdam CS waren de meningen verdeeld, ook onder kunstenaars en architecten. Daarom heb ik voorgesteld hier een referendum over te houden. Dat heeft de toenmalige wethouder geblokkeerd. Het waren dus niet de Rotterdammers die er een stokje voor staken.

zaterdag 17 feb 2018

Jan Tak :
Kneepkens kennen we hier wel, maar wie is toch die Jos Verveen?
Wel dat is een Hagenees en thans ex D66'er bekend van het ooit zo verfoeilijke idee om "ons" monument "De Verwoeste Stad" vanaf het Plein 1940 te verplaatsen naar het drukke Stationsplein.
Maar daar staken de Rotterdammers gelukkig een stokje voor.

Wat is de overeenkomst tussen een Heerlenaar en een Hagenees? Ha-Ha :-)



zondag 11 feb 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Aforismen 4 (en slot): Desiderius Erasmus (circa 1466-1536)


(Door Kees Versteeg)

Frans Timmermans en Mark Rutte zijn de winnaars van de Europese verkiezingen. Je zou hun triomf een lichte comeback van de ‘floor managers’ kunnen noemen. Floor managers zijn bestuurders die macht hebben in de vorm van bevoegdheden en budgetten, en die in een gezond politiek systeem in hoofdlijnen aangestuurd worden door ‘cloud managers’, schrijvers en filosofen, die verantwoording dragen voor het uitdenken van De Ideeën – het geestelijk geraamte van een samenleving. Een volwaardig systeem kent denkers en doeners. Denkers en doeners horen bij elkaar als scheten en bruine bonen.

Maar ons politiek systeem is niet gezond. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 en de verschijning van het essay ‘Het einde van de geschiedenis’ van Francis Fukuyama, stuiten de denkers op de hoon van de uitvoerende macht. Ze zouden niet meer nodig zijn. Een Amerikaans type burgerlijk liberalisme zou de wereldgeschiedenis hebben gewonnen. ‘Wie een visie heeft, moet op zoek naar een oogarts’, smaalde Mark Rutte herhaaldelijk. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Ook Thierry Baudet, een beginnende cloud manager, beginnend want nog zonder serieuze oplossingen maar wel met begrip van de diepe crisis waarin Europa zich bevindt, leed een nederlaag, zij het een lichte. Terecht. We moeten de Europese Unie hervormen, niet verwerpen.

We zijn nog steeds in het voorspel. De roep om cloud managers zal steeds luider gaan klinken. Want dit Europa lijkt nog het meest op de Herald of Free Enterprise, de veerboot die wegvoer van de kade met de boegdeuren nog wijd open. De Britse premier Theresa May, die vandaag haar aftreden bekend maakte, kan erover meepraten. Ook de Tories lijken een zinkend schip, net als Labour trouwens.

Een andere cloud manager die ooit werd afgetroefd door de gevestigde macht, was Erasmus. De katholieke kerk – Het Kartel van de Middeleeuwen – stond hem in de weg. Maar hij deed een lovenswaardige poging om de kerk humaner te maken, en dat in schitterende taal.

De Heilige Geest is neergedaald in de gedaante van een duif, niet als een adelaar of havik.

Niets is goedkoper dan om zich van de ernstigste levensvragen met een dooddoener af te maken.

Men moet het huwelijk eerbiedigen, zolang het nog maar een vagevuur is, maar het ontbinden als het een hel wordt.

Wat een plompe geest! Ik vermoed dat het een Hollander was.

  • Nieuw

  • Reacties