Een Heer van Stand

(Door Zettie Leeuwenburgh)

Een Heer van Stand kwam jaren geleden vanuit het mooie Limburgse land naar Rotterdam, aangetrokken door de haven. De schilder, tekenaar én dichter Manuel Kneepkens (75) ging op avontuur in Rotterdam-Kralingen, waar hij is blijven wonen in een laan achter een beschermende dijk. Hij ging rechten studeren, slaagde uiteraard en na verloop van tijd ging hij de politiek in als voorman van de oude Stadspartij tot 2006.

Vaak struinde hij rond op het fraaie landgoed Trompenburg, waar hij inmiddels elk pad en elke zandkorrel weet te vinden. Hij luisterde er naar het zingen van de vogels en het ruisen van de wind in de takken van de bomen. Die vertellen hem waarover hij een gedicht moet schrijven. Dat blijkt wel uit de gedichten in zijn bundel ´Trompenburg´.

Op de fiets trok hij van Kralingen naar de Coolsingel, waar hij nu weer is aanbeland. Manuel Kneepkens heeft zich verbonden als lijstduwer aan de nieuwe partij Stadsinitiatief Rotterdam, de partij van voormalig D´66-raadslid Jos Verveen. Deze week lokte hij talloze bezoekers naar eetcafé ´De Steek´ in de Kralingse Waterloostraat, waar een prachtige tentoonstelling is ingericht met zijn tekeningen en schilderijen.


Foto: Manuel Kneepkens, bij hem thuis tijdens Kunstroute Kralingen 2014 Foto © Rinus Vuik.

¨Die Jos Verveen vind ´k een sympathieke vent¨, vertelt Manuel Kneepkens als we zijn schilderijen bewonderen. Zijn vrienden, de kunstenaars Jan de Grauw, een Rotterdamse vioolbouwer en zanger en Ad Vermeer, die de schilderijen en tekeningen hebben opgehangen, knikken instemmend. ¨Een man van statuur, daar kun je niet omheen¨ vervolgt Manuel. ¨ Hij heeft veel te vertellen en heeft inmiddels een café in het stadhuis geopend, zulke mensen steun ik.¨

Met luide stem draagt de ´pensionisto´, zoals hij zichzelf noemt, even later wat gedichten voor, zoals ´Fazant in de Annastraat´ en ´Arboretum Alcoholia´. ¨Het Trompenburg moet bewaard blijven, de tuin moet openblijven. En er is nog veel meer in Rotterdam, dat niet mag verdwijnen. Hij stipt de Plasmolens aan en noemt een paar beelden bij het Park in Rotterdam. Dan volgt het gedicht ´Jasmijnthee op de Avenue Concordia´.

Of Manuel Kneepkens nu zijn balans heeft gevonden? Hij lacht eens en zegt: ¨Zout erin!¨

Foto:Manuel Kneepkens luistert geamuseerd naar voordracht van dichter Jana Berenová bij monument ter ere van Marten Toonder (2012). Foto © Rinus Vuik

Prachtige schilderijen en tekeningen, boordevol humor, van Manuel Kneepkens vullen elk leeg plekje in eetcafé De Steek, helemaal aan het begin van de Lusthofstraat, op nummer 2A. Heel even verder kijken, dan een lezer´s neus lang is, voor onbekenden in Rotterdam-Kralingen. Al Manuel´s fraaie schilderijen en tekeningen blijven er hangen tot 5 april. Beslist de moeite van een bezoek, na een fris wandelingetje waard.

Bron afbeeldingen: Manuel Kneepkens
Bron foto's: Rinus Vuik.

Jos Verveen :
Om geschiedvervalsing te voorkomen. Over het verplaatsen van De Verwoeste Stad naar het nieuwe plein voor Rotterdam CS waren de meningen verdeeld, ook onder kunstenaars en architecten. Daarom heb ik voorgesteld hier een referendum over te houden. Dat heeft de toenmalige wethouder geblokkeerd. Het waren dus niet de Rotterdammers die er een stokje voor staken.

zaterdag 17 feb 2018

Jan Tak :
Kneepkens kennen we hier wel, maar wie is toch die Jos Verveen?
Wel dat is een Hagenees en thans ex D66'er bekend van het ooit zo verfoeilijke idee om "ons" monument "De Verwoeste Stad" vanaf het Plein 1940 te verplaatsen naar het drukke Stationsplein.
Maar daar staken de Rotterdammers gelukkig een stokje voor.

Wat is de overeenkomst tussen een Heerlenaar en een Hagenees? Ha-Ha :-)



zondag 11 feb 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties