Reiskoffertje van Drs. P terug in Rotterdam

6864-reiskoffertje-van-drs-p-terug-in-rotterdam (Door Ada van Noordwijk)

In een bomvol Erasmus Paviljoen vond vorige week de overdracht plaats van de boekerij van de twee jaar geleden overleden tekstschrijver Heinz Polzer (Drs. P) plaats.

De bijna 96 jaar geworden Drs. P gaf altijd het eerste exemplaar van zijn boeken aan zijn vrouw Mieke, met daarin een persoonlijke boodschap. Nadat ook zijn vrouw overleed kwamen die boeken in het bezit van het Theather Instituut Nederland. (TIN). Die vonden dat er geen ruimte was en zodoende kwam men op het idee om de nalatenschap van Drs. P, ex-student economie van de Erasmus Universiteit, aan het Rotterdamsch Leeskabinet te overhandigen. Dat gebeurde gisteren op ludieke wijze want de boeken zaten in het originele reiskoffertje (waar de naamlabels nog aan zaten) van Heinz Polzer. Voormalig uitgever Vic van de Reijt droeg namens Het Heen- en Weerschap de privébibliotheek van de taalvirtuoos over aan het Rotterdamsch Leeskabinet.


Vervolgens overhandigde Roland Vonk, de samensteller van de cd Het Rotterdams Passé van Drs. P, daarvan een exemplaar aan burgemeester Ahmed Aboutaleb, die een humoristische toespraak hield over de kracht van de Nederlandse taal. ‘’Pas wanneer je de emoties herkent in een taal, in dit geval de humor van Drs. P, beheerst men die taal.’’ Ook oud-burgemeester Bram Peper behoorde onder de aanwezigen, die door de bibliothecaris van het Leeskabinet, Roman Koot, welkom waren geheten.

De feestelijke middag rond dichter en liedjesmaker Drs. P begon met de film: Drs. P over Rotterdam, met daarin diens liefdesverklaring aan deze stad. Vervolgens was er een geweldig optreden van Pierre van Duijl die een drietal liedjes zong van Drs. P, die ook op de cd staan. Zangeres Fay Lovsky vertolkte op haar beurt het beroemde lied van de commensaal en van de meisjes van de suikerwerkfabriek. Er stond C. Jamin op die fabriek in Crooswijk, maar de Rotterdammers spraken die naam uit als Sjamin, dus ‘’de snoepjes van Sjamin die pak je uit en pik je in.’’

Aansluitend kon men in de nieuwe behuizing van het Leeskabinet in de Universiteitsbibliotheek (UB) de tentoonstelling rondom Drs. P bekijken onder het genot van een drankje. De Drs. P-tentoonstelling is tijdens openingsuren van de UB te zien tot 1 april 2018.

Tekst: Ada van Noordwijk
Foto’s: Leeskabinet

Bron: Dagblad010.

-.-

Terugblik op het waarschijnlijk laatste optreden van drs. P. in Rotterdam

(door Jana Beranová)

Mensen kwamen in drommen, overal vandaan, naar het toenmalige restaurant Dik ’t in de Centrale Bibliotheek. Drs. P. kwam weer eens thuis in zijn Rotterdam. Alsof hij een bekende popster was! Het was 2006, hij was 87 en ik mocht hem interviewen.

De Zwitser, die nooit Nederlander was geworden, maar die wel taalvirtuoos werd in het Nederlands. De entertainer als manier van leven, die graag zijn sigaartje rookte, en dat tot zijn plezier die middag in het tjokvolle restaurant mocht ondanks het dreigende rookverbod in de horeca. Hij had het bombardement op Rotterdam meegemaakt, stond op het dak van een pand en hielp met blussen. Vertelde over zijn liefde voor die stad. De humor, zijn liedjes, zijn reizen. De afgestudeerde econoom die elke zaal plat kreeg met die liedjes. En als kers op de taart zong een stel studenten voor hem die middag hun studentenlied.

‘Dit was een van de mooiste middagen van mijn leven,’ fluisterde Heinz Polzer, zoals hij heette, mij toe, nadat hij zijn handen in het cement had gedrukt voor de ‘Walk of Fame’.

‘Rotterdam loves you’, fluisterde ik terug.

Zie de niet eerder gepubliceerde foto’s van Peter Ossewaarde en Paul Hošek.

Foto: Heinz Polzer alias drs. P. in 2006

Foto: Hans Sibarani van de culturele club Ram Horna leidt de middag in (Foto © Paul Hošek)

Foto: Drs. P. en drs. Jana Beranová

Foto: Drs. P. heeft zijn handen afgedrukt voor de ‘Walk of Fame’

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties