Maasdam/Rotterdam

6583-maasdam-rotterdam

De inmiddels 4e afbeelding waarin Rotterdam op surrealistische wijze in beeld wordt gebracht is voltooid. Na het succes verhaal van de afbeeldingen Rotterdam Before Midnight en Rotterdam Twillight City heeft fotograaf/illutrator Arjon Groeneweg uit Maasdam zich deze keer laten inspireren door de Rotterdamse bruggen. Hij heeft de bruggen met als basis de Hef uit diverse hoeken met verschillende licht situaties gefotografeerd om het juiste beeld te verkrijgen en deze vervolgens met creatieve fantasie te kunnen samensmelten met diverse high lights uit de stad. Het resultaat: The bridge Rotterdam, geeft Rotterdam op z’n mooist weer, met daarin verwerkt al zijn speerpunten, zoals water architectuur, groen, sport, tourisme, haven, industrie en een natuurlijk de Rotterdamse sfeer. (Zie afbeelding onder dit bericht, hiernaast een detail)

Arjon besloot eind 2009 een nieuwe dimensie aan zijn passie voor fotografie te geven. Namelijk het maken van kunstzinnige fotocompilaties van o.a. steden, productie processen en diverse andere onderwerpen. Geïnspireerd door design, reizen, en architectuur vormen zich steeds ideeën voor nieuwe kunstwerken.

Arjon weet op surrealistische wijze onderscheidend en inspirerend beelden te combineren en weer te geven met een eigen identiteit, van de alledaagse dingen om hem heen. Hij weet met behulp van de computer de door hem gemaakte, of aangeleverde foto’s en fuseren tot krachtige composities die worden verrijkt met de verschillende grafische- en computer technieken. Binnen korte tijd ontwikkelde hij een geheel eigen kenmerkende stijl die velen fascineert en waar je niet zomaar aan voorbij kunt lopen zonder te denken “Wow”.

Eind 2010 werd hij benadert door een Galery uit New York welke kennis genomen had van zijn werken dit leidde tot een expositie in de Agora Galery in New York.

Van 7 t/m 28 oktober 2011, daarnaast zijn z'n werken tegenwoordig regelmatig te zien op kunstbeurzen en in kunstgalerie(s).

Na deze expositie is voor hem de bal gaan rollen, diverse kunstmedia besteden hier aandacht aan, met het gevolg dat hij door vooraanstaande bedrijven zoals o.a. Strukton, SPIE en Van der Valk Hotels werd gevraagd kunstwerken te maken voor decoratie in openbare ruimten en kantoren, maar ook voor jubilea en luxe projectgerichte relatiegeschenken.

Meerdere surrealistische afbeeldingen van o.a. Rotterdam zijn te zien op www.qphotoart.net en bij van Bellen Art aan de Markt nummer 10 in Brielle.

Jeroen Waardenburg. :
Dat soort werkjes leuk voor de Japanse toerist voor boven zijn bed of in de rijstkamer,maar wij zouden dit geen serieuze kunst noemen,maar ja over smaak valt niet te twisten.

zaterdag 01 jul 2017

Jan Tak :
Ik volg je geheel Rinus, niet dat ik dit werk niet knap in elkaar "geflanst' vind maar wel omdat Rotterdam een apart plaatsje in mijn genen heeft gekregen, daar moet je geen karikatuur van maken.

Sorry maar dit is mijn stijl niet.

vrijdag 30 jun 2017

Rinus Vuik :
Ik zou het geen surrealistische afbeelding willen noemen, ik zie het als een vakkundige montage van op zichzelf staande beelden, met toepassing van verschillende technieken tot stand gekomen.Beide oevers zijn volgepropt met bekende bouwwerken, en de lucht/hemel een grotendeels afgebeelde 'koopgoot', mooi vervaagd, dat wel.Je houdt ervan of juist niet, smaken verschillen nu eenmaal.Zelf kan ik een prachtige foto van onze stad waar een mooie sfeer in ligt, meer waarderen. Die kan ik helaas in deze afbeelding niet ontdekken.

vrijdag 30 jun 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties