KUNST & CULTUUR

‘Bij tandarts relaxed naar kunst kijken’

Hans Kleinjan opent Artpracticegallery


(Door Jim Postma)

ROTTERDAM – Je moet er maar op komen als tandarts om van je hele praktijkruimte een kunstgalerie te maken. Voor de patiënten vaak een uitkomst om het onaangename, zittend in de tandartstoel, te combineren met het aangename.Namelijk tijdens de behandeling kunst kijken, een welkome onderbreking tussen de tandartsboor door. Hans Kleinjan zegt lachend over zijn nieuwe initiatief: ,,Zelfs in de wachtkamer is het nu erg relaxed, in plaats dat patiënten daar in de zenuwen zitten.’’

Lees verder

Operadagen Rotterdam: Droom & Daad

(Door Ronald Glasbergen) Wellicht dat de materiële speelruimte kleiner wordt, ook de operadagen moeten het met mi[...]

Kleinjan met kunst en tandheelkunde

(Door Jim Postma) Vanaf aanstaande maandag kunnen de tandartspatiënten in de praktijk van Hans Kleinjan aan de He[...]

Blomsteel lijkt op meester ‘Terpen Tij

Een bezoeker: ‘Haast zeeziek van de vibraties’ (Door Jim Postma) Blomsteel zou Blomsteel niet zijn als [...]

Spektakel bij expositie Rinus Blomsteel

(Door Jim Postma) NOORD – Het ‘Schilderbeest van Rotterdam’, kunstschilder Rinus Blomsteel, opent op zaterdag[...]

Spektakel bij expositie Rinus Blomsteel

(Door Jim Postma) NOORD – Het ‘Schilderbeest van Rotterdam’, kunstschilder Rinus Blomsteel, opent op zater[...]

Schilderijen Arne en Henk van Vessem

Zoon wint van vader met schilderij-verkopen (Door Jim Postma) ROTTERDAM/-ZEVENKAMP – Voor de Rotterdamse [...]

LSD: Van medicijn naar harddrug en terug

(Door Ronald Glasbergen) De bioscoop-documentaire ‘The Substance – Albert Hofmann’s LSD’ (2011) van Zwitse[...]

LSD: Van medicijn naar roesmiddel en ter

(Door Ronald Glasbergen) De bioscoop-documentaire ‘The Substance – Albert Hofmann’s LSD’ (2011) van Zwitse[...]

Ook Rotterdam kleurt feestelijk oranje

Natuurlijk blijft de Rotterdamse bevolking niet achter als het om feestvieren gaat. Onze fotograaf gaf tijdens de fe[...]

‘Making City’: De toekomst is inclus

(Door Ronald Glasbergen) ‘Making City’, de 5e IABR – de Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam - die [...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties