Niets mooier dan een liveoptreden

5302-niets-mooier-dan-een-liveoptreden (Door Ruud Bergamin)
Een instrument bespeel je niet om alleen maar thuis te zitten oefenen. Neen: de deur uit! Achterin de auto die koffer! Op pad!
De musici in een jazzband reizen overigens vaak apart van elkaar naar de ‘gig’ (liveoptreden van musici), anders dan popmusici die zich volgens mij gezamenlijk in een bus(je) verplaatsen. Jazzmusici druppelen één voor een binnen en de bassist komt, om een nooit verklaarde reden, doorgaans als laatste.



Piano

De pianist probeert de piano uit. De zaaleigenaar had bezworen: meneer, dit prachtige instrument wordt regelmatig onderhouden. Beslist! Het ding glimt fraai, maar staat wel een halve toon te laag gestemd.

 De pianist probeert de piano uit. De zaaleigenaar had bezworen: meneer, dit prachtige instrument wordt regelmatig onderhouden. Beslist!Een stuk in C klinkt dan als een stuk in B. Ach, moet kunnen, tenslotte heeft de stemming door de eeuwen heen altijd gefluctueerd en een beetje pianist kan het hele repertoire toch wel een halve toon hoger spelen?
Een stuk in C wordt voor hem een stuk in Cis; lekker veel zwarte toetsen. Een stuk in F: nog makkelijker, in Fis, nog meer zwarte toetsen - zoiets als de vlooienmars.
Maar wat moeten we dan met die ene Bes in het middenregister die het helemaal niet doet? En hoe zit het met die twee toetsen die steeds blijven hangen zodat je ze na elke aanslag los moet peuteren. Niet zeuren, jongens, gewoon spelen.

Keybord
Over piano’s gesproken. Om het risico van een beroerde piano te omzeilen, neemt men soms een elektronische piano (keyboard) mee. Die dingen zijn in elk geval goed gestemd! Hoewel…?
Ik speelde laatst in de onvolprezen Ommoordse Brasserie De Verandering. Lekker swingen met pianiste Anke Angel. Na de pauze zou het eerste nummer in C staan. Ik begin aan mijn solo en hoor meteen dat er iets niet klopt.

Barpersoneel blijkt een uitstekend gevoel voor timing te hebben en draait de kraan altijd vol open op het moment dat er een zachte passage in een gevoelige ballad wordt gespeeld.Het lijkt wel of ze ineens in Des (een halve toon hoger) zit te spelen. Ik kijk op haar handen en zie alleen witte toetsen bewegen, dus toch echt in C. Iets met mijn sax gebeurd in de pauze? Een polster er uit gevallen? Een veertje losgeschoten? Vertwijfeld loop ik even het podium af om in een stil hoekje de werking van mijn instrument te controleren. Niets mis mee.
Na afloop van het stuk komen we er achter: in de pauze heeft iemand uit het publiek op een knopje van het keyboard gedrukt, waardoor het hele instrument een halve toon hoger is gaan staan. Niet zeuren, knopje terug zetten en verder spelen.

Horeca
Sommige zalen zijn tevens horeca-gelegenheid. Men kan van alles aan de bar bestellen, bijvoorbeeld cappuccino. De bereiding daarvan vereist een stoot stoom die langdurig en luid sissend in een kannetje wordt geblazen: sgggsgggs!!
Barpersoneel blijkt een uitstekend gevoel voor timing te hebben en draait die kraan altijd vol open op het moment dat er een zachte passage in een gevoelige ballad wordt gespeeld, waardoor de muziek op dat moment onhoorbaar achter een lawaaigordijn verdwijnt. Niet zeuren, doorspelen!

Buiten
In de zomer zijn er vaak buitenoptredens. De organisatoren daarvan zijn optimisten die denken dat het op hun festival een prachtige, windstille, warme, zonnige dag zal zijn. Dergelijke dagen bestaan!
Voor de zekerheid nemen we toch maar een flinke hoeveelheid wasknijpers mee om de bladmuziek aan de lessenaar te verankeren. Zelfs dat is niet altijd afdoende. Zo sloeg tijdens het dirigeren van een bigband in Scheveningen de zeewind toe.
Al mijn blaadjes woeien het podium af, als een zwerm meeuwen. Diverse mensen uit het publiek waren zo vriendelijk om er achteraan te rennen, zodat nog vóór het slotakkoord van het stuk alles weer op zijn plaats stond. Blijven spelen, doen of dit bij de show hoort en niet zeuren.

Een verstikkende rook vulde de showroom. Toen wij aansluitend moesten spelen, zaten we kuchend naar lucht te happen.Binnen
En binnen-optredens dan? Ik zat ooit in een band van zangeres Janice Lakers, een Amerikaanse die heel lang in Rotterdam actief is geweest, maar in Schiedam woonde. Helaas voor de Rotterdamse jazz scene is zij op een gegeven moment naar de USA geremigreerd. Die band deed ook commerciële optredens.
Zo speelden we bij de introductie van het nieuwste model Renault. Men had er veel werk van gemaakt om het echt een evenement te doen lijken. Het begon met een heuse vuurwerkshow, met de onvermijdelijke “Richard Strauss fanfare” en spuitende lichtfontijnen.
Een verstikkende rook vulde de showroom. Toen wij aansluitend moesten spelen, zaten we kuchend naar lucht te happen. Janice boog zich naar mij over en sprak de gevleugelde woorden: ”Ruud, wil jij please een instrumentaal stuk spelen, ik kan echt niet zingen in die smoke”. Nou wil het toeval dat ik een blaasinstrument bespeel en dat is best lastig wanneer je niet kunt ademhalen. Maar goed: niet zeuren, spelen!

Het lijkt allemaal erger dan het is. Er gaat echt niets boven liveoptreden. Een beetje gedoe erbij houdt je scherp.

Wim Warman :
Heb je deze ook wel eens gehad, Ruud? Je speelt in restaurant van Kurhaus met een zangeres een zachte, gevoelige ballad....emotie...emotie...publiek hangt aan je lippen....dan loopt de cateringvrouw voor het podium langs en roept hardop: Wat eten jullie straks? Zijn er vegetariërs bij?
Ik dacht, dat ik er in bleef....hahaha

zondag 25 jan 2015

Ben :
En dan heb je het nog niet gehad over de 'fooi' die je na afloop krijgt, (jazz)muziekmaken is immers maar een hobby, dus de bezoldiging hoeft niet inflatie gecorrigeerd te worden (is al meer dan 30 jaar gegarandeerd 't laagste). Daarom niet zeuren, spelen kreng!

dinsdag 13 jan 2015

ruud :
Helaas voor Wim: dingen gaan soms (gelukkig niet altijd...) zoals ik ze beschrijf. En dat geldt helaas niet alleen voor mij, maar voor vele collega's die hun vak eveneens verstaan. We staan helaas niet alleen maar op hoge podia in dure zalen, terwijl het publiek ademloos luistert. Vaak gelukkig overigens wel trouwens. En daar doen we het voor!

dinsdag 13 jan 2015

Grady :
Wat een leuk verhaal, Ruud!

En het past helemaal bij jou: gewoon de zonnige kant van het leven pakken!

maandag 12 jan 2015

Wim :
Een muzikant die zijn vak verstaat speelt niet in kroegen en strandtenten.Men komt in een bar ,cafe of kroeg om te dranken en te praten en te ontmoeten en meer niet.

En de jazz tenten rook, herrie en andere duistere zaken;als Wim echte muziek wil horen is de weg naar het concertgebouw de juiste weg.

zondag 11 jan 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Ziel

“Op het einde van zijn leven, kon mijn vader niet meer communiceren, maar hij kende wel hele stukken poëzie uit het hoofd die hij opzegde terwijl we ze hem voorlazen. Je zag hem dan even weer oplichten. Anderen hebben dat met muziek of schilderkunst. Ik heb het talloze keren zien gebeuren en iedere keer was het diep ontroerend.”

Nicci Gerrard in een interview met Marnix Verplancke.

https://bazarow.com/

(van de redactie)


  • Nieuw

  • Reacties