KOPSTOOT

Aanpak

Lees verder

Vooruit

Vooruit We gaan er allemaal op achteruit Sprak onze koningin timide En wat is nu dus het rigide?[...]

Pepermunt?

Pepermunt? De retoriek van Geert wordt wat belegen Steeds die berichtjes uit de oude tijd Elke P[...]

Bont

Bont Zag u die hoedjes in de Ridderzaal? Met veren, stippen, pluimen Zo bont, soms niet te pruim[...]

Boven

Boven De regering krijgt weer eens Gods zegen Van onze lieve koningin In de Troonrede, de laatst[...]

Schone schijn

Schone schijn De Fransman DSK bekent Die relatie was een foute date Met een hotelmeid in die Sta[...]

Verbeelding

Verbeelding De Gouden Koets zorgt voor een rel Met plaatjes van de slavernij Het is geen muggenz[...]

Gestoord

Gestoord Een ‘onneukbare dikke kont’ Is Merkel volgens Berlusconi Hij blijft een oen met hor[...]

Bedrog

Bedrog Twee gedeputeerden van de PVV Willen nu dan toch een dienstauto Ook al hekelden ze dat ee[...]

Lot

Lot De provincie verloot dus subsidies Voor behoud van alle natuur Dat lijkt echt een tikkeltje [...]

Hap

Hap Vleeseters zijn dus echt niet agressief Althans het is niet aangetoond Het onderzoek is wegg[...]

Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties