Kalifaat Rotterdam

In het nog nieuw op te richten Kalifaat Rotterdam zijn
Inmiddels twee sjeiks benoemd in vol ornaat en glorie.

Als eerste sjeik Ronald Sörensen – ook bekend van
Leefbaar Kalifaat Rotterdam - met zijn nieuwe
naam als sjeik Sör Ali Ben Hari.

En als tweede sjeik Jim Postma, hoofd van de
Kopstoottroepen, alias sjeik Jim Ben Arie Kanarie.

Ter introductie brengen beide sjeiks vast de
volgende boodschappen voor alle Kalifaatgangers.


Sjeik SÖr Ali Ben Hari: ‘Willen jullie
meer Rotterdammers,
of minder Rotterdammers.’


Sjeik Jim Ben Arie Kanarie: ‘Geen gezeik in ons rijk,
iedereen even rijk.’

(Volgens: Cake op de Ajatollahweek).

Fotoredactie: Mishu Westerveld/Rinus Vuik.

JP.

Arie C. Torcque Zaanen :
Grappig, jammer dat het dragen van een eenheidskostum dan verplicht gaat worden, zit trouwens weinig Rotterdams aan, Piet Lap gaat er niet rijk van worden, alleen de Hema gaat wat aan die Theedoeken verdienen. om er een zeurende koppijn van aan overtehouden, nou ja dan verdiend Apotheker van Bronkhorst op het Karel de Stouteplein (of was het toch Doklaan) ook weer wat.

woensdag 21 nov 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties