Tekort aan politie


Met het dagelijkse grote gebrek

aan respectvol gezag

met de daarbij hoognodige alom

gerespecteerde gezagsdragers


Is onze stad

niet meer van ons


JP

Jim Postma :
Surprise, surprise, vlak na onze publicatie in onze Kopstoot. Ineens worden de zogenaamde 'verkeershufters' in onze stad aangepakt. Met gisteren nog een zeer uitvoerige stadscontrôle in de Zwartjanstraat tot nabij het Noordplein. In geen maanden geen 'stadswachten' meer lopend op straat gezien, maar nu ineens massaal als 'Handhavers' fietsers, controlerend, scooters, bromfietsers en wandelaars (al of niet dronken) op straat. Het regende ineens boetes (procesverbalen) en om 16.00 uur (afgelopen vrijdagmiddag) het hele battaljon ingepakt naar huis.

En pas toen begon alle ellende met files, agressievelingen, getoeter van jewelste, chaos alom.

Wie wordt hier nou door wie nou besodemieterd, in zogenaamde gezagshandhaving en dat nog een keer in de maand. Of zo!

Schijnveiligheid, heet zoiets. B&W, gemeenteraadslieden, stafleden politie, ga de straat weer op. Lopend, open uw ogen.
Ik herhaal: Onze stad, is NIET meer van ons!'
Drugsdealertjes en andere grove wetsovertreders rijden door onze stad met over de 100 km

zaterdag 22 sep 2018

Jan Tak :
Hebben we nu een tekort aan politie of een overschot aan geimporteerd tuig en etterbakken?

dinsdag 18 sep 2018

Kees Versteeg :
Ik snap die gezagsdragers wel hoor. Zitten liever bij de Dalai Lama.

maandag 17 sep 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties