Fataal


Vertaal:

‘Femme fatale’


(Het liefst naar

eigen ervaringen).


JP

Jim Postma :
Of ze hebben in hun leven weinig, of nooit iets meegemaakt. Dat kan ook.

'Never a dull moment'....@@@

zaterdag 16 jun 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Ja Jim,. het verleden en je ervaringen maken wie je bent...

Het is niet alleen de datum die in je paspoort staat genoteerd.

Het is eigenlijk wel vreemd dat alleen jij en ik onder de lezers de enige zijn met debacles in de liefde. (of zijn de anderen te jong om het te bekennen)

zaterdag 16 jun 2018

Jim Postma :
Overigens na slechte ervaringen met de mensheid (lees: vrouwheid) ben je haast geneigd hetzelfde te doen. Gelukkig gebeurde dit alles toen ik nog in mijn 'jongensschoenen' zat.
Daarna werd ik, als ik nu achteraf alles in de spiegel kijk, ook een soort van 'Homme Fatale.' Met de een na de ander.

Tot op de dag van vandaag (en morgen) heb ik daar nu nog spijt van, zeker ook door het verdriet en leed dat je daardoor veroorzaakte.

Destijds wist ik niet beter. Maar is en blijft geen 'excuus'.

Wel in volle teugen geleefd, dat wel!

zaterdag 16 jun 2018

jim postma :
In zogenaamde 'goedgelovigheid' ben ik ook zelf - tot schade en schande - menigmaal ingetrapt. Zoals vakanties buiten de deur om later te ontdekken dat je lieve en trouw 'Trees' daar wel naar bed is geweest met een Canadees.

Liegen en bedriegen tot aan het gaatje, totdat je vroeger of later achter de waarheid kwam. Zeker een bittere pil om te slikken, maar waarvan je achteraf gezien weer stukken wijzer van werd. En niet te vergeten stukken 'gelukkiger' uiteindelijk. Vanuit je eerst totaal 'verblinde, zogenaamd, liefdesvolle ogen', ineens weer het licht gaan zien.
Wat een gods- en gelukszaligheid. Niet meer te evenaren. En dan pas je ware liefde in alle opzichten te mogen ontdekken, daarna dus, is de grootste waardevolle en liefdesvolle ontdekking in je hele verdere leven.

En dus beslist niet omgekeerd...@@@

donderdag 14 jun 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Nou ja Jim, ik heb er totaal geen moeite mee om het te erkennen, de grote hufter was ik om alles te geloven wat er verteld werd, zowas ze Economist en haar vader Advocaat, nee dus haar vader was bouwvakker en zijzelf was vakkenvulster bij een kleding bedrijf, dus wie is er hier dan de l"l, IK

donderdag 14 jun 2018

Jim Postma :
Ja, Arie, dat noem je nog eens 'Fataal'.

Weet zeker, 'onder ons', dat we bijna allemaal wel eens een 'Femme Fatale' hebben meegemaakt in ons leven. Maar dat durven te bekennen in het openbaar, is weer een ander verhaal. Kan je dus wel een hele mooie en boeiende serie over maken.
Waarvan akte!

donderdag 14 jun 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Nou ja Jim, niet zo van de toren blazen, gelukkig ben je niet de enige.

Mijn "Femme Fatale" ging vreemd met mijn creditcard, kwam dronken midden in de nacht met een taxi thuis, en onder geweld of ik de taxi even wilde betalen.
Het mooiste was, op een dag was ze de hort op, ik had wat inkopen gedaan en wilde betalen met m'n bankpasje, helaas zat het pasje niet in m'n portemonee. thuis alles afgezocht, helaas geen bankpasje.
Bij haar thuiskomst gevraagd of ze m'n pasje had gezien omdat het niet in m'n portemonee zat, kijkt ze me verwonderd aan en zegt, "nou dan zou ik maar eens goed kijken want ik weet zeker dat het pasje er wel in zit" Samen in m'n portemonee gekeken en ja hoor het pasje zat er in.
De dame (om zomaar iets te zeggen) had het pasje er uit gehaald en bij thuiskomst er weer in gestopt.
Bij de scheiding is la Femme Fatal veroordeeld tot het terug betalen van alles wat ze heeft gestolen, helaas niemand weet waar ze is, zelfs voor de ambassade is ze onvindbaar.

donderdag 14 jun 2018

Jim Postma :
Niemand van jullie heeft kennelijk in zijn of haar hele leven ooit een 'Femme Fatale' gehad. Ik gelukkig wel.

En dat heeft zij ooit,ooit, jaren later pas, ooit geweten! ('Zij kon het lonken niet laten!').

'Ober, deze dame, rekent nu alles voor ons samen af!'

woensdag 13 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties