Nooit vergeten

7215-nooit-vergeten (Door Rein Heijne)


Signalen uit de Westerse Beschaving Nr. 43

Binnenkort herdenken we opnieuw het einde van de afschuwelijke Tweede Wereldoorlog. Een oorlog waarin de westerse beschaving ten onder leek te zijn gegaan. Waaruit bleek dat die beschaving geen fatsoen en menswaardigheid in hoeft te houden.

Onlangs las ik het persoonlijk verslag van die oorlog “Nacht” van Elie Wiesel. Wiesel werd als kind naar de vernietigingskampen Auschwitz en Buchenwald gezonden. Dit verslag is een hartstochtelijk pleidooi om nooit te vergeten tot welke onmenselijkheden de mens in staat is.

In een kort tekstdeel in “Nacht” weet Wiesel de verschrikkingen indringend weer te geven:

Nooit zal ik die nacht vergeten, de eerste nacht in het kamp, die mijn leven heeft veranderd in één lange, zevenmaal vergrendelde nacht.

Nooit zal ik die rook vergeten.

Nooit zal ik de gezichtjes vergeten van de kinderen van wie ik de lijfjes in rookpluimen zag veranderen onder een stille, helblauwe hemel.

Nooit zal ik die vlammen vergeten die mijn geloof voorgoed verteerden.

Nooit zal ik die nachtelijke stilte vergeten die me voor eeuwig het verlangen om te leven heeft ontnomen.

Nooit zal ik die ogenblikken vergeten die mijn God en mijn ziel vermoordden, en, mijn dromen in as veranderden.

Nooit zal ik deze dingen vergeten, ook al was ik gedoemd even lang te leven als God zelf. Nooit.

Na afloop van die verschrikkelijke oorlog klonk dan ook terecht de roep “Dat nooit meer!”. “Nooit meer oorlog” en “Nooit meer fascisme” werden daar vaak aan toegevoegd. Maar helaas heeft de wereld dit weer heel snel vergeten. Kennelijk zijn er krachten in de samenleving werkzaam die gebaat zijn bij dit “vergeten”. Het zijn trieste dagen en ik hou mijn hart vast over de naaste toekomst.

Nooit heb ik er zelf aan gedacht en ook niet verwacht dat aanhangers van het wij-zij denken uit een verouderde rancune - leer opnieuw de kop zouden opsteken. Laten we de herinnering aan de gruwelijkheden in het verleden levend zien te houden. Opdat we niet vergeten.

Rein Heijne

Bestuurslid Huis van Erasmus

Jan Tak :
De algemeen gehanteerde term was "deporteren" beter nog "die Deportierung"
Ja ze konden het zo mooi zeggen.
Maar wat mij geheel ontgaat is wat George Soros met alle hedendaagse verschikkingen vandoen heeft, leg eens uit?
Of lopen we ergens achteraan en praten we elkaar maar na.

donderdag 03 mei 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
"Wiesel werd als kind naar de vernietigingskampen Auschwitz en Buchenwald gezonden."
Ik denk (maar wie ben ik) dat "gezonden" "getransporteerd" zou moeten zijn.
en zolang er een "Soros" is gaat er niets veranderen in de toekomst en zullen we er mee moeten leven en de onmenselijkheden van de mens accepteren.

donderdag 03 mei 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Van een hele klas keerden vier leerlingen terug

(Door Hans Roodenburg)

De Stichting Loods24 en Joods Kindermonument kunnen nog wel even doorgaan met het plaatsen in Rotterdam van zogenoemde Stolpersteine. Dat gebeurt op verzoek. In de Tweede Wereldoorlog zijn er ruim 100.000 Joden in Nederland door de nazi’s vermoord. Vandaag en morgen worden er weer 35 Stolpersteinen geplaatst in Rotterdam.

Na Amsterdam en Den Haag was Rotterdam met circa 13.000 Joodse inwoners de derde stad met de meeste Joodse inwoners aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Van hen zijn er bijna 10.500 Rotterdammers vermoord in de nazikampen. Het merendeel woonde in het oude gebombardeerde centrum.

Vanaf het uitbreken van de oorlog werd de Joodse gemeenschap geconfronteerd met allerlei maatregelen. Volgens de site van de Stichting Loods24 moet men denken aan Joodse kinderen die naar eigen scholen moesten, het dragen van de Davidsster en borden met opschriften als ‘Joden niet gewenscht’ of ‘Voor Joden verboden’, die de Joodse inwoners van de stad steeds verder uitsloten.

De in totaal 35 Stolpersteine worden in deze dagen geplaatst in het trottoir voor huizen waar ooit Joodse Rotterdammers hebben gewoond. Het was hun laatste officiële woonadres. Iedere plaatsing is bijzonder want het gaat over mensen die ergens in Rotterdam hebben geleefd.

Inmiddels liggen er in Rotterdam meer dan 300 Stolpersteine. De kosten ervan zijn bijeengebracht vaak door kleine donaties van bezoekers aan het Museum 40 – 45 NU aan de Coolhaven.

Op de site http://www.yadvashem.org/ zijn namen van Rotterdammers terug te vinden.

Bijschrift foto: Van deze klas keerden vier leerlingen terug........


  • Nieuw

  • Reacties