Borstvoeding


Het schijnt mode te zijn om problemen te maken, zo hikken we vandaag nog altijd tegen het geven van borstvoeding in het openbaar aan. Iets dat we al doen sinds de mensheid bestaat en niemand die er iets achter zoekt of er kwaad van denkt. Zo gebeurde het dat Gerd Jan een verstokte vrijgezel van 39 jaar terug komende van z’n stamkroeg “De kroonkurk” op de Doklaan, op weg naar huis, een vrouw ziet die op de stoep van haar huis, een kind van een paar maanden de borst geeft.

Gerd Jan, verbouwereerd door dit liefdevolle gebeuren, staarde de vrouw met bewondering aan. Dat viel de vrouw direct op, en omdat ze als echte import Charloisse goed gebekt was, vroeg ze aan Gerd Jan: “Wat motje joh? Hebbie d’r last van?” Gerd Jan geschrokken en met het schaamrood op zijn kaken, verontschuldigde zich stotterend, zoals alleen maar een echte vrijgezel kan: ‘’Neem me niet kwalijk, mevrouw, maar als kind heb ik dit genoegen niet mogen smaken omdat mijn moeder bij mijn geboorte is overleden.

De vrouw die nu wel spijt had van haar reactie nam het Gerd Jan niet kwalijk en met een lach op haar gezicht zei ze: “Als je ook wil proeven, moet je het maar zeggen.” Gerd Jan was nu helemaal de kluts kwijt en stotterde: “Nou ja, mevrouw, als het niet te veel gevraagd is, heel graag.” ‘’Nou kom maar hier, maar dan moet het wel binnen gebeuren, want je weet hoe de buren zijn, ze maken er gelijk een heel gebeuren van.”

Gerd Jan huppelde, vol verwachting maar toch wel zenuwachtig, achter mevrouw aan het huis binnen, en nadat mevrouw haar kindje in bed had gelegd ging ze op een stoel zitten, maakte haar borst bloot en zei tegen Gerd Jan: ‘’Kom op joh, laat het je maar smaken.’’ Gerd Jan, nog steeds met het schaamrood op z’n kaken, vleide zich tegen de vrouw aan, streelde haar borst en liet zich de moedermelk goed smaken.

Na zich gelaafd te hebben en mevrouw bedankt te hebben voor dit vorstelijke vocht, zei hij: ‘’Tja... mevrouw, dit is wat anders dan een fluitje Heineken, nogmaals hartelijk bedankt.’’ De vrouw, die door het gelurk van Gerd Jan een beetje opgewonden was geraakt, zei toen: ‘’Geen dank, man, mocht je nog iets anders willen, zeg het maar, we zijn van alle markten thuis.’’

Gerd Jan verrast door dit aanbod stotterde: ‘’Nou, ja, mevrouw… eh… een boterham met pindakaas zou er ook nog wel ingaan, als het niet teveel gevraagd is.’’

Torcque Zaanen.

Rinus Vuik :
Een verademing deze Kopstoot van jou Torcque...een kleine ontsnapping uit de keiharde wereld van nu.Bedankt!!

dinsdag 17 apr 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties