Mozes en zijn Geboden


God de Almachtige riep Mozes op het matje.

Natuurlijk niet op die platvloerse aarde zo

ergens midden in de dorre woestijn.


Maar op de hoogste trede van Mount Sinaï

Mozes sloft er op zijn verouderde sandalen

slofje, na slofje naar toe. Een hele klim.


Intussen bleef zijn volk in diepe nieuwsgierigheid

achter bij de voet van de hoge berg. Jammerend

en lamenterend aan alle kanten


Pas na enkele uren komt Mozes op zijn ‘gemakkie’

naar beneden gesloft.

Het volk begint hem al toe te juichen.


‘En Mozes?, wat zei Hij? ‘Wat heeft Hij aan jou

verteld, wat wij met zijn allen nog niet weten?’


En vlak voordat Mozes weer helemaal beneden

was, sprak hij vanaf een slechts twintig meter

hoge richel boven de woestijn alsof hij

als een rockstar op het podium stond.

Met alle ogen als schijnwerpers op hem gericht.


Mozes kuchte nog even, bleef doelbewust zo’n

minuut in stilte de verdere nieuwsgierigheid

van zijn volk aanwakkeren en sprak toen

handenwrijvend alsof je een speld kon horen vallen:


‘Hij begon met 17!’ Maar ik heb het afgemaakt op 10!’.


Jim Postma

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Van een hele klas keerden vier leerlingen terug

(Door Hans Roodenburg)

De Stichting Loods24 en Joods Kindermonument kunnen nog wel even doorgaan met het plaatsen in Rotterdam van zogenoemde Stolpersteine. Dat gebeurt op verzoek. In de Tweede Wereldoorlog zijn er ruim 100.000 Joden in Nederland door de nazi’s vermoord. Vandaag en morgen worden er weer 35 Stolpersteinen geplaatst in Rotterdam.

Na Amsterdam en Den Haag was Rotterdam met circa 13.000 Joodse inwoners de derde stad met de meeste Joodse inwoners aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Van hen zijn er bijna 10.500 Rotterdammers vermoord in de nazikampen. Het merendeel woonde in het oude gebombardeerde centrum.

Vanaf het uitbreken van de oorlog werd de Joodse gemeenschap geconfronteerd met allerlei maatregelen. Volgens de site van de Stichting Loods24 moet men denken aan Joodse kinderen die naar eigen scholen moesten, het dragen van de Davidsster en borden met opschriften als ‘Joden niet gewenscht’ of ‘Voor Joden verboden’, die de Joodse inwoners van de stad steeds verder uitsloten.

De in totaal 35 Stolpersteine worden in deze dagen geplaatst in het trottoir voor huizen waar ooit Joodse Rotterdammers hebben gewoond. Het was hun laatste officiële woonadres. Iedere plaatsing is bijzonder want het gaat over mensen die ergens in Rotterdam hebben geleefd.

Inmiddels liggen er in Rotterdam meer dan 300 Stolpersteine. De kosten ervan zijn bijeengebracht vaak door kleine donaties van bezoekers aan het Museum 40 – 45 NU aan de Coolhaven.

Op de site http://www.yadvashem.org/ zijn namen van Rotterdammers terug te vinden.

Bijschrift foto: Van deze klas keerden vier leerlingen terug........


  • Nieuw

  • Reacties